Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Ο Μώραλης η Δούρου και η Χ.Α....υπήρξε συμφωνία κάτω από το τραπέζι στον Πειραιά;;;;

Πράγματι η Δούρου τα πήγε καλά στην εκλογική περιφέρεια του Πειραιά. Όμως δεν ήταν η πιο δυνατή της περιφέρεια. Αυτή ήταν της Δυτικής Αθήνας.

την πρώτη Κυριακή η Δούρου  πήρε 

26,18% Δυτ. Τομέα
24,71% Πειραιά
24,66% Κεντρικό Τομέα

Δεν φαίνεται δηλαδή να καταγράφει κάποιο ασυνήθιστα μεγάλο ποσοστό στην Περιφέρεια Πειραιά.

την δεύτερη Κυριακή η Δούρου τα πηγαίνει πράγματι καλύτερα στην Περιφ. Πειραιά, αλλά χωρίς να καταγράφει ποσοστό που να δείχνει ότι οι ψήφοι του Μώραλη πήγαν μαζικά στη Δούρου ή ότι οι χρυσαυγίτες ψήφισαν μαζικά ΣΥΡΙΖΑ. Η Δυτ. Αθήνα παραμένει η εκλογική περιφέρεια που καταγράφει την μεγαλύτερη εκλογική δύναμη.

58,07% Δυτ. Τομέα 
56,18% Πειραιάς
52,85% Δυτ. Αττική

Τώρα σε σχέση με τις εκλογές του 2012:
ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τον Ιούνιο

στην Α' Πειραιώς 
28,15% (2ο κόμμα)

στην Β' Πειραιώς 
36,31% (1ο κόμμα)

Αρκετά υψηλά ποσοστά ώστε να μπορούν να δικαιολογήσουν ένα καλό ποσοστό στον Πειραιά. 

Σε ψήφους τώρα. 

Η Δούρου πήρε την πρώτη Κυριακή στον Πειραιά:
51.701 ψήφους 

την δεύτερη Κυριακή 
111.970

Ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνη του 2012 είχε πάρει αθροιστικά σε Α' και Β' Πειραιά
(33.688 + 63.311) = 96.999 ψήφους... πολύ κοντά στις ψήφους που συγκέντρωσε η Δούρου

Τέλος μία εκτίμηση για την άντληση ψήφων από άλλες "φίλες" παρατάξεις - φυσικά πλην της Χ.Α.

Την πρώτη Κυριακή στην Περιφέρεια η Δούρου πήρε σε ψήφους:

51.701

ΚΚΕ (Παφίλης): 26.043
ΑΝΕΛ (Χαϊκάλης): 19.321
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ (Γάκης): 5.123
ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Κουτσούμπα): 4.134
ΔΗΜΑΡ (Γιαννακάκη): 3.200

ΣΥΝΟΛΟ ("φίλων"): 57.821

Συνεπώς η Δούρου είχε μία πολύ ικανοποιητική "δεξαμενή" ψήφων για την Β' Κυριακή.

Δύο ακόμα παρατηρήσεις. 

1) Συνολικά στην Περιφέρεια Αττικής αυτοί που ψήφισαν αυξήθηκαν την Β' Κυριακή κατά 35.000. 2) Παράλληλα εκτινάχθηκαν τα λευκά και τα άκυρα (σχεδόν διπλασιάστηκαν). Εκτιμώ ότι αυτοί που επέλεξαν να πάνε την Β΄Κυριακή να ψηφίσουν, ενώ δεν είχαν πάει την πρώτη, δεν πήγαν να ρίξουν λευκό/άκυρο. Πήγαν συνειδητά να στηρίξουν είτε τη Δούρου είτε τον Σγουρό με την τάση μάλλον να κλίνει προς τον νικητή (Δούρου). Εκτιμώ λοιπόν ότι το άκυρο/λευκό ήταν κυρίως από Χ.Α. Επίσης εκτιμώ ότι η πάγια "γραμμή" ΚΚΕ για αποχή/λευκό/άκυρο σε Β' γύρο δεν πέρασε στους ψηφοφόρους παρά μόνο στον σκληρό κομματικό πυρήνα.

Εν κατακλείδι εγώ δεν βλέπω μία επιρροή που οδήγησε σε μαζική υπερψήφιση της Δούρου τόσο από τους Ολυμπιακάρες όσο και από τους Χρυσαυγίτες. Ενδεχομένως να άντλησε και από αυτές τις δύο κατηγορίες ψήφους όχι τόσες όμως ώστε να μπορούμε να μιλήσουμε για συμφωνία (με τον Μώραλη-Μαρινάκη) ή ακόμα για επιτυχημένη συμφωνία, εφόσον τέτοια κουβέντα έγινε.

Δύο διαφορετικά συμπεράσματα για δύο εναλλακτικά σενάρια:
Συμπέρασμα 1: Η συνάντηση στην ψαροταβέρνα ήταν τυχαία.

Το θέμα πήρε διάσταση από τα καθεστωτικά ΜΜΕ και φιλοκυβερνητικά blog για να πλήξουν τη Δούρου και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή θέλησαν να δείξουν ότι αφενός και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τους άλλους και ότι όταν χρειαστεί θα τα "βρει" με τα ντόπια συμφέροντα. Αφετέρου θέλησαν να δυσφημίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ στηρίζοντας τη θέση ότι σε ένα βαθμό οι ψηφοφόροι της Χ.Α. και ΣΥΡΙΖΑ είναι συγκοινωνούντα δοχεία, άρα και τα δύο κόμματα είναι ακραία, συγκρατώντας τυχόν "συντηρητικούς" ψηφοφόρους στη ΝΔ-ΕΛΙΑ.

Συμπέρασα 2: Η κ. Δούρου ή/και ενδεχομένως κέντρα στο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι προσπάθησαν να βάλουν γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ Μαρινάκη-Μώραλη & Δούρου για εκλογικά οφέλη εκατέρωθεν.

Ωστόσο τα εκλογικά οφέλη στα οποία στόχευαν οι κύκλοι αυτοί ήταν πολύ φτωχά. Συνεπώς αν κάτι τέτοιο συνέβη, δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ψαρεύει σε θολά νερά, να πατάει σε δύο βάρκες κλπ. όπως κάνει με τα χειροφιλήματα και τις κολακείες προς τον ανώτερο κλήρο, με τα μέσα και έξω από το ευρώ, με τα σκισμένα μνημόνια και καλσόν, με τις συνεντεύξεις του Προέδρου σε εθνικιστικά site κλπ. προσπαθώντας να προσελκύσει "συντηρητικούς" ψηφοφόρους (εις μάτην λέω εγώ) που καμία σχέση δεν έχουν με τις αξίες και τα ιδανικά της αριστεράς (έστω και αν αυτά υπάρχουν σε θεωρητικό επίπεδο δυστυχώς). Χαϊδεύει δηλαδή λάθος κομμάτι του εκλογικού σώματος, αφήνοντας απέξω άλλα μεγάλα κομμάτια όπως τους άνεργους και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους (όσοι έχουν μείνει)...

Σύντομη Ιστορία της Νεώτερης Ελληνικής Εθνικής Κυριαρχίας.


*Του σχολιαστή  “Κλαζομενεύς” (Κλαζομενεύς Ιανουαρίου 18, 2012 στις 10:42 ΠΜ.
Συμπληρώσαμε την ημερομηνία 1974-1981, που θεωρήσαμε ότι έλειπε.)
-1828: Γίναμε κράτος μετά από την ναυμαχία του Ναυαρίνου όταν ο Αγγλικός, Γαλλικός, Ρωσικός στόλος διέλυσε τον Τουρκο-Αιγυπτιακό στο Ναυαρίνο. Διαφορετικά θα ήμασταν ακόμα μία επαρχία των Τούρκων γιατί ως γνωστό μετά την απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και τους 2 εμφυλίους κατά τη διάρκεια της επανάστασης, αυτή έπνεε τα λοίσθια…
-1833: Οι προστάτιδες δυνάμεις (προστασία-νταβατζιλίκι στη γλώσσα του πεζοδρομίου) επέβαλαν τον Όθωνα ως βασιλιά. [...]

-1850: Το Βρετανικό Ναυτικό, αποκλείει την χώρα και κατάσχει ελληνικά πλοία στο Αιγαίο. Αφορμή για την παρέμβαση η εισβολή όχλου στο σπίτι του Νταβίντ Πατσίφικο -ισπανοεβραίου με βρετανική υπηκοότητα- και η πρόκληση υλικών ζημιών.

-1863: Οι προστάτιδες δυνάμεις επιλέγουν τον Δανό Γεώργιο (γνωστός στην πιάτσα και ως Χριστιανός- Γουλιέλμος- Φερδινάνδος- Αδόλφος- Γεώργιος του Οίκου των Σλέσβιγκ – Χολστάιν – Ζόντερμπουργκ – Γκλύξμπουργκ) για απόλυτο άρχοντα του κατά τ’αλλα εθνικά κυρίαρχου ελληνικού κρατιδίου.

-Για πολλές δεκαετίες στην Ελλάδα υπήρχαν τα –άκρως εθνικά- ρωσικό, γαλλικό, αγγλικό κόμματα

-1885: Μετά από απαίτηση του Βρετανού προσωρινού επιτετραμένου της Αγγλίας στην Αθήνα, Νίκολσον, ολόκληρο το σώμα Χωροφυλακής “παρατεταγμένο εν μεγάλη στολή” στην Πλατεία Συντάγματος παρουσίασε όπλα και παιάνισε τον Αγγλικό Εθνικό ύμνο ενώπιόν του. Η απαίτηση του Νίκολσον προέκυψε λόγω –ασήμαντου- επεισοδίου που είχε με Έλληνες χωροφύλακες στο λόφο του Λυκαβηττού.

-1897: Η Ελλάδα ηττείται σε νέο ελληνοτουρκικό πόλεμο. Οι ξένες δυνάμεις παρεμβαίνουν και ζητούν από την Τουρκία ανακωχή. Οι Τούρκοι ήταν έτοιμοι να φτάσουν στην Λαμία και ακόμα παρακάτω. Για άλλη μια φορά ο εθνικά κυρίαρχος καρπαζοεισπράκτορας σώζεται από τους προστάτες.

-1916: Το εθνικά κυρίαρχο κρατίδιο έχει ηγέτες φιλοβρετανούς (Βενιζέλος) και φιλογερμανούς (Βασιλιάς). Τελικά η Ελλάδα –μετά τον εθνικό διχασμό- σέρνεται στον πόλεμο αφού μπήκαν τα Γαλλικά θωρηκτά στον Πειραιά, αποβίβασαν 3.000 Γάλλους στρατιώτες και βομβάρδισαν περιοχές της Αθήνας. Εθνική κυριαρχία στο απόγειο της!

-1917: Ο Βενιζέλος στέλνει στρατό στην Κριμαία κατά των μπολσεβίκων κατόπιν εντολής των «συμμάχων». Εθνική κυριαρχία ξανά.

-1919: Οι «σύμμαχοι» μας στέλνουν στην Μικρά Ασία ως τοποτηρητές τους.

-1936: «Αναλαμβάνει» ο γερμανόφιλος Μεταξάς. [...]

-(±)1943-1949: Εμφύλιος. Οι μεν παίρνουν –εθνικές πάντα- εντολές από τους Σοβιετικούς, οι δε από τους Άγγλους στην αρχή και μετά από τους Αμερικανούς.

-1949-1967: Ο εθνικά περήφανος λαός δέχεται με μεγάλη υπερηφάνεια τη βοήθεια του πακέτου Μάρσαλ, το οποίο βέβαια τρώγεται στο μεγαλύτερο μέρος του από τα λαμόγια της εποχής –στη συνέχεια αυτά θα είναι τα μεγάλα ελληνικά «τζάκια»- και οι Η.Π.Α. βέβαια δεν χάνουν την ευκαιρία να αναμιγνύονται στα ελληνικά πολιτικά πράγματα, διακριτικά πάντα, μην χάσουμε και την εθνική μας κυριαρχία. Δεν ξεχνάμε ότι το εθνικό ΚΚΕ [...] είναι σε σύνδεση με το ΚΚΣΕ. Δεν ξεχνάμε επίσης ότι οι Έλληνες πρωθυπουργοί –κάργα εθνικόφρονες- κάνουν γαργάρα τις γερμανικές αποζημιώσεις…

-1967-1973: Εθνική χούντα, αλλά με αμερικανικό σχεδιασμό! *Εθνική Κυριαρχία & Κυπριακό Ζήτημα.

*-1974-1981: Η δημιουργία & ανέλιξη στην εξουσία του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος-ΠΑΣΟΚ (και η σχέση του κόμματος αυτού με εξωτερικούς παράγοντες & τα υψηλά ποσοστά της Αριστεράς ήδη απ΄το 1958).

-1981-1988: Επίσης περίοδος που η εθνική κυριαρχία βρίσκεται στο απόγειό της. Είναι χαρακτηριστικό εξάλλου, ότι το ΠΑΣΟΚ διώχνει τις αμερικανικές βάσεις, βγάζει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, ανασυντάσσει την εθνική οικονομία και κάνει τη χώρα αυτάρκη.

-1988-2010: Το εθνικά κυρίαρχο κρατίδιο επιδίδεται σε άκρατο δανεισμό, μεγάλο μέρος του οποίου καταναλίσκεται σε δαπάνες για την εθνική άμυνα, ώστε να μην επιβουλευτεί κανείς την εθνική μας κυριαρχία. Πολλά από τα υπόλοιπα πάνε σε εθνικούς εργολάβους.

-2010: …Το εθνικά κυρίαρχο κράτος φαίνεται να χάνει την εθνική του κυριαρχία, ύστερα από ένα ύπουλο συνομωσιολογικό σχέδιο των σιωνιστών-των τραπεζιτών-του Rothschild και άλλων πολλών που έχουν βάλει αμέτι μοχαμέτι να καταστρέψουν την εθνικά υπερήφανη Ελλάδα (*και να της αρπάξουν τον πλούσιο ορυκτό πλούτο, τον οποίο γνώριζε πως είχε στο υπέδαφος και υποθαλάσσιο χώρο της τα τελευταία 79 χρόνια, τουλάχιστον, αλλά οι ηγέτες της δεν “πρόλαβαν” να επιμεληθούν του θέματος, γιατί ασχολούνταν με την υπεράσπιση και τη φροντίδα της εθνικής της κυριαρχίας …). Ε ΟΧΙ αυτό δεν θα περάσει!!!
[...]

* όπου συμπληρώσαμε στοιχεία, σημειώσαμε  ” * “.
** όπου αφαιρέσαμε στοιχεία, σημειώσαμε ” [...] ” .

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Ποιήματα

ΧΙΛΙΑΔΟΥ

Πάνω απ’ τον λόφο…………….

Το παράθυρο που οι βράχοι σχημάτιζαν

Απέραντο γαλάζιο, λες και η στεριά βυθίστηκε

τελείωσε εκεί, στην άκρη της γης

Μια χούφτα άγνωστοι φίλοι γυμνοί υμνούσαν την ζωή

Ρυθμική διαμαρτυρία μεσ’ την απέραντη σιωπή

Τα κύματα με το τραγούδι μπλέκονταν

Αγκαλιά ξυπόλυτοι ως το πρώτο χάραμα τα κορμιά μας βρέχονταν!

ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ

Σε αυτό το θίασο παίζουνε μόνο φαντάσματα

Η εξέγερση δεν κατάφερε να σπάσει τον υμένα της ιστορίας

Κοινωνός των φόβων του μεταλαμβάνω την οργή του

Χωράφια με γραμμές εκατό φορές άγονες

Κι η οθόνη του μυαλού μου ψεύδεται χίλιες φορές

Γεμάτο με ασπρόμαυρες εικόνες …………

Η ΓΕΝΝΗΣΗ

Ανοίγοντας τα πόδια γεννιέται η ζωή φωτίζεται ο κόσμος

Άγιος Κόλπος…………….

Το κλάμα νεογνού μπροστά στο άγνωστο

Πίσω από στρογγυλεμένα χαρακτηριστικά

Συγκεχυμένα χαμόγελα….σπέρνουνε τον φόβο!

ΤΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Κάτω απ’ το ολόγιομο φεγγάρι

η νύχτα έριξε την πρώτη πινελιά σκοτάδι

Ο ήλιος αποκαμωμένος ακυβέρνητος ο ουρανός

Φορά διάφανο μανδύα …..

Πίνακας γεμάτος φωσφορίζοντα φώτα

στον δρόμο μου εμπρός

Είναι τα αστέρια που κατοικούν ανθρώποι μονάχοι

Μικροί θεοί ανάμεσα στον κόσμο………

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Βέγγος Μεταξόπουλος - Γιαουρτοτουρτοπόλεμος

Καλό Ταξίδι!!!


Υ.Γ. Το μέρος όπου διαδραματίζεται η σκηνή μου ξυπνάει πολύ όμορφες αναμνήσεις...

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης

Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.

Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.

Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

..........................................

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης

να αρπάξουν απ' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν

να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν

και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και

αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

*****

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά

με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;

Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,

είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.

...................................

Τίποτα απ' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,

διακόπτουν όποιον γουστάρουν

και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες

με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.

Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.

Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό

το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα

του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.

Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,

αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.

Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.

Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.

Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,

οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.

Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...

Ντροπή!

ΣΤΑΘΗΣ
http://www.enet.gr

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Ποιήματα

ΔΙΑΚΟΡΕΥΜΕΝΗ ΗΘΙΚΗ

Ο υπέρμετρος εγωισμός σε ψηλά κτίρια κατοικεί

Αέρας ελευθέριας στην πλούσια κόμη μας ανεμίζει

Μα όταν βγούμε απ’ το οχυρό μας, άπνοια

Ο εύθραυστος εγωισμός μας βάλλεται

η ομορφιά γκρεμίζεται μέσ’ στην οχλοβοή

Κραυγές χειρονομίες δεικτικές παρεξηγήσεις

Ανύπαρκτη περηφάνια μιας διακορευμένης ηθικής

Προχωρώντας προς το Λευκαντή εικόνες ξεφυλλίζω

Ένα παιδί πάνω στο σύννεφο κοιτά απορημένο

Κάθε μέτρο μπρος μια ανάμνηση καθώς, πλημμυρισμένος

ο δρόμος από ανεξίτηλες στιγμές χτισμένες

της ζωής μας πλίθινες καλύβες……………..


Η ΣΕΡΒΙΤΟΡΑ

Ισορροπεί στην συστολή της

ανεμίζοντας τον δίσκο ξεχειλίζει ο καφές

ένα χαμόγελο της πλημμυρίζει ευωδιά

Αχνίζει μπρος στα μάτια της ο έρωτας

Άφησε τα λευκά σου πόδια να έρθουνε κοντά

απ’ τα μυρωμένα ρούχα σου να εισπνεύσω λίγη χαρά!

I ΜΗΔΕΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Πόρνη κουρασμένη μάνα κακομαθημένων υιών

Γόνοι άγνωστων εραστών, παραπαίει εξαθλιωμένη

δανεικά γυρεύοντας αμαρτίες της να ξεπληρώσει

Μήδεια καταραμένη μάνα τ’ άξια παιδιά της πνίγει

Της φύσης αιώνιους νόμους να μην ανατρέψει

Χάρτης της υδρογείου χρωματισμένος από πανηγύρεις

Κηλιδωμένος από πολέμους από δάκρυα νωπός

Φιλοτεχνημένος από παιδικά χαμόγελα κόσμος φαντάζει δίκαιος

Στο καλό και το κακό ανάμεσα τα πάθη
χαλινάρι στου αλόγου το κεφάλι

Κοιτάζει πότε δεξιά πότε αριστερά στον Νότο ή τον Βορρά

Τον ήλιο ή την καταιγίδα προς το καλό ή το κακό, διαδρομή

ανάμεσα στα δύο άκρα σηματοδοτούνε το ταξίδι της ζωής.!

II

Παιδί του Φασισμού της τρομοκρατίας κόρη

Στην αέρινη μορφή μια φλόγα τα ξέμπλεκα μαλλιά της

λευκό φόρεμα σκεπάζει την σκληρή καρδιά της

Τα δάκρυα της κροκοδείλια

Τα όμορφα της μάτια νωπές πληγές απαξιώνουν

Τους καταφρονεμένους της γης τούτης ποτίζουν με αίμα


ΟΜΟΡΦΟ ΠΛΑΣΜΑ

Τυχερό κι άτυχο πλάσμα μη ζητάς δικαιοσύνη

Η αγάπη έχει μεταμορφωθεί σε οίκτο

Την ζωή θες να χορτάσεις μα τα πόδια δεν σ’ ακούνε

Πώς να την προφτάσεις;

Οι μέρες ανίκητες ακίνητες οι ώρες το θρόισμα των φύλλων

Μαρτυράει το χτύπο της καρδιάς μονάχα…….

ΑΙΩΝΙΟΣ ΚΗΠΟΣ

Κήπος αιώνιος δέντρα ζουν παντοτινά

Κότες κάνουν βόλτες αγκαλιάζοντας αιωνόβια κλωσόπουλα

Σουλατσάρουν γαλοπούλες άσκοπα, ξαπλωμένοι οι σκύλοι

Κοιτάζουν μελαγχολικά, όταν το ίδιο σπουργίτι

προσγειώνεται πάνω στην καφετιά τους γούνα, χρόνια τώρα

Ξεκινά κυνηγητό ανάμεσα στα δέντρα που παρακολουθούν

σε στάση προσοχής, χωρίς τέλος δίχως νίκη

Το σπουργίτι κοροϊδεύει και έπειτα χάνεται στο φως

Μένει ο σκύλος οργισμένος, μα με μια απότομη κίνηση του κεφαλιού

προσπερνά την σύγχυση ορμώμενος σε όποια κότα βρει μπροστά

Η Άνοιξη κερνάει μυρωδιές και αρώματα ένα αεράκι μοσχοβολά θυμάρι

Γεμίζει η πλάση ευωδιά με τις ανάσες του έφηβου αέρα

Ο κήπος έχει ποτιστεί ελιξίριο νεότητας σαν να μη πέρασε μια μέρα!

Απ’ όταν ήμαστε παιδιά…………………….

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Το γράμμα που έστειλε ο Μανώλης Ρασούλης στον Λευτέρη Παπαδόπουλο


«Αρτι αφιχθείς από την Αυστραλία, όπου πήγα για έναν µήνα ν' αλλάξω
παραστάσεις, να πάρω µια ανάσα γιατί µοιάζω µε µωρό στη φωτιά και
αρχαία σκουριά, µε όλα τούτα τα τεκταινόµενα εγχωρίως, πληροφορήθηκα
ότι οι ιθύνοντες µου έκοψαν την εκποµπή που είχα στο Α' πρόγραµµα του
ραδιοφώνου (105,8) επί 6 χρόνια, κρατώντας τα µπόσικα στην κατιούσα.
Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκα µε τον τρόπο που µε πέταξαν στον
κάδο, γιατί βασικά είµαι ένας απ' αυτούς που υποστηρίζουν τις αξίες.
Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. Σύνταξη δεν έχω πάρει
ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. ∆εν
έχω, πάντως, να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Εδιωξε και την κόρη
µου, από το δηµοτικό Κανάλι 1 του Πειραιά, αµέσως µόλις βγήκε δήµαρχος
ο µπασκετµπολίστας Φασούλας. Κι ας έκανε το χαρισµατικό και µορφωµένο
κορίτσι επί 4 χρόνια εκποµπές πρότυπα. Είµαι στο κουρµπέτι και το
ραδιοφωνικό 50 χρόνια και ξέρω τι είναι τι και ποιος είναι ποιος. Η
αυτογνωσία µου είναι πολύ ενισχυµένη. Αντί ν' ακούν εµάς, που περάσαµε
από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη
γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις.
Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες
εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες. Όποιος φοβάται
τη γνώµη µου ή όποιος νοµίζει ότι είναι ανώτερος, ας βγει να
µετρηθούµε στα φανερά. Η χώρα δεν αντέχει άλλο κυνισµό, σαχλαµάρα,
µπαλαφάρα, αµάθεια και αρχοντοχωριατισµό. Το µικρό µου έργο δείχνει
ότι είµαι πειθαρχηµένος στα κοινωνικά ιδεώδη και στην παραγωγή
κοινωνικής και εθνικής συνείδησης. Ο υπουργός Πολιτισµού Τηλέµαχος
Χυτήρης, ο Παπαδηµητρίου και ο Ταγµατάρχης µε ξέρουν χρόνια πολλά.
Ποιος ιθύνων έβγαλε την απόφαση να µε διώξουν; Ας βγει να µας πει το
σκεπτικό. Με το ίδιο σκεπτικό µε έδιωξαν το '84 και από την τότε
ΥΕΝΕ∆, όταν είπα µια µαντινάδα που αφορούσε τον Κοσκωτά... »

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Η ΠΛΑΣΤΗ ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!!!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ!!! Η Αργεντινή δεν ήταν τίποτε. Εσάς θα σας εξαφανίσουν.,του Mark Weisbrot



Είναι δυνατό Καθηγητής Πανεπιστημίου να λέει τέτοια πράγματα? Εντάξει δεν είμαστε όλοι οικονομολόγοι αλλά πρέπει να σκαμπάζουμε και λίγο από οικονομικά? Πρώτα απ'όλα θέλω να βλέπω την ΠΗΓΗ από αυτά που δημοσιεύονται... αναρωτήθηκε κανείς γιατί δεν υπάρχει πηγή? Είναι μια συνέντευξη...πού δόθηκε?, πότε δόθηκε? τίποτα...

Άλλα σημεία...
- "αποκάλυψη σοκ (sic)" Ποια είναι η αποκάλυψη??? Η αποκάλυψη πρέπει να αφορά κάποια ντοκουμέντα. Δεν είναι ντοκουμέντο η άποψη ενός καθηγητή!!!!

- να βγούμε 8 εκατομμύρια στους δρόμους για να πειστεί -όχι η ελληνική κυβέρνηση- αλλά η ΕΕ!!! Ε στ' αρχίδια της ευρωπαϊκής ένωσης. Η ΕΕ (οι ισχυροί της) ενδιαφέρεται για την αξία του ευρώ και για τα χρέη της Ελλάδας προς τις Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες. Αυτά είναι τα μόνα διαπραγματευτικά χαρτιά (που η κυβέρνηση ΓΑΠ καίει σιγά σιγά) που έχουμε στα χέρια μας και ένας οικονομολόγος θα έπρεπε να το ήξερε...

- "για όνομα του Θεού". Ο καθηγητής χρησιμοποιεί την έκφραση "for gods shake"....χλωμό το βλέπω

- "Να διεκδικήσετε τις αποζημιώσεις από τους Γερμανούς" Πόσο πιθανό ένας Αμερικάνος Καθηγητής Οικονομικών να έκανε μία τέτοια πρόταση? Όσο είναι πιθανό "η κάμηλος να περάσει από το κεφάλι μίας καρφίτσας" -που έλεγε και ο πατερούλης μας ο Jesus. Εντάξει να το λέει ο Γλέζος και ο Θεοδωράκης το καταλαβαίνω. Κανένας λαϊκιστής Πασόκος επίσης. Αλλά ο Mark Weisbrot???

- κλείνοντας επειδή βαριέμαι να γράψω περισσότερο...ο "συντάκτης" του άρθρου κλείνει με την θέση του ότι όλα αυτά γίνονται για τα πετρέλαια του Αιγαίου (sic) που τα θέλουν κατ' αποκλειστικότητα οι Γερμανοί...τι να πω!!!


Αν θέλετε να μάθετε για την πραγματική συνέντευξη του κ. Καθηγητη δείτε εδώ http://lolgreece.blogspot.com/2011/03/lies-damn-lies-and-interviews-with.html
και όχι τις σαχλαμάρες που αναπαράγονται βλακωδώς στο διαδίκτυο

...εξάλλου ο Huxley το έχει γράψει....θα μπουχτίσουμε με τόσες άχρηστες πληροφορίες, που οι σωστές και οι σημαντικές θα περνάνε απαρατήρητες. Δεν θα πρέπει να "καταπίνουμε" άκριτα ότι μας λένε ή διαβάζουμε στα mail.....


Η ΠΛΑΣΤΗ ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑ (ΔΙΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΙΟ ΑΛΗΘΟΦΑΝΗ) ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

Ενδεικτικά ένα από τα πολλά site που το αναπαράγουν:




Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΖΑΜΙΑΣ 2011 - Από τον πιτσιρίκο

ΚΑΖΑΜΙΑΣ 2011

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα και κλείνουν τα ανοιχτά - λόγω έλλειψης δουλειάς. Οι θιγόμενοι επαγγελματίες -αντί να κάνουν συλλαλητήρια και πορείες διαμαρτυρίας- αποφασίζουν να προβούν σε μια πρωτότυπη μορφή αντίστασης: οι φαρμακοποιοί αναλαμβάνουν να οδηγήσουν τα ταξί, οι ταξιτζήδες γίνονται φουρνάρηδες, οι δικηγόροι οδοντοτεχνίτες και οι κομμώτριες γίνονται δικηγόροι. Περιέργως, όλα λειτουργούν όπως πριν - είμαστε λαός με πολλά ταλέντα. Στις εκπτώσεις, οι τιμές φτάνουν σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα αλλά αυτοί που ψωνίζουν είναι ελάχιστοι και τα μαγαζιά κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί τεράστια ζήτηση στα λίγα μαγαζιά που έχουν απομείνει και οι τιμές να φτάσουν σε αστρονομικά ύψη - σε περίοδο εκπτώσεων, ένα μπλουζάκι στο Zara κοστίζει όσο τρία διαμερίσματα στο Μανχάταν. Χρεοκοπεί η Πορτογαλία.
Οι Atenistas κλιμακώνουν τη δράση τους με μαξιλαροπόλεμο στα Ταμπούρια.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Ο Μπόμπολας κλείνει την ιστορική εφημερίδα «Έθνος», επειδή παίρνει τα δημόσια έργα ούτως ή άλλως, οπότε δεν την χρειάζεται πια. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η ΕΣΗΕΑ αποφασίζει να αντιδράσει σκληρά και κηρύσσει στάση εργασίας είκοσι δευτερολέπτων. Η Γιάννα Αγγελοπούλου ανακοινώνει την ίδρυση Κινήματος Πολιτών - το νέο κίνημα ονομάζεται «Δημοκρατική Δυναστεία» και έχει για σήμα έναν πολυέλαιο. Συλλαμβάνονται 20 χιλιάδες μέλη της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς και ανακαλύπτονται 3 εκατομμύρια όπλα σε 6 χιλιάδες γιάφκες. Οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων ξεσηκώνονται -επειδή οι γιάφκες θα μείνουν ξενοίκιαστες- και η κυβέρνηση αναγκάζεται να ελευθερώσει όλους τους συλληφθέντες, με τον όρο πως θα συνεχίσουν να πληρώνουν τα νοίκια και τα κοινόχρηστα. Χρεοκοπεί και η Ισπανία. Την ημέρα των ερωτευμένων, οι Atenistas εξορμούν στο ρέμα του Ποδονίφτη και φιλούν τα βατράχια στο στόμα, με αποτέλεσμα να μετατραπούν σε μαλλί της γριάς - όχι τα βατράχια, οι Atenistas.

ΜΑΡΤΙΟΣ
Ξεκινάει στην ΕΡΤ η νέα εκπομπή της Έλλης Στάη «Η οδύσσεια μιας συμβασιούχας με πράσινα μάτια». Η Έλλη Στάη εμφανίζεται με μαύρη ρίζα και όλοι οι Έλληνες ξεσπάνε σε κλάματα - ούτε για την Κατερίνα Λέχου στο «Νησί» δεν έπεσε τέτοιος θρήνος. Συνεχίζονται οι πορείες διαμαρτυρίας, οι οποίες καταλήγουν έξω από τη Βουλή - εκτός από το ΠΑΜΕ που διαδηλώνει στο Γοργοπόταμο και στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο Θόδωρος Πάγκαλος βγαίνει μόνος του από τη Βουλή για να αγοράσει σαράντα σοκοφρέτες από το περίπτερο και δέχεται επίθεση από οργισμένους συνταξιούχους που του παίρνουν τις σοκοφρέτες και τις τρώνε μόνοι τους. Την επόμενη ημέρα, ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος διατάζει να ναρκοθετηθεί ο χώρος έξω από τη Βουλή και ανακοινώνει στους βουλευτές πως στο εξής θα μπαίνουν και θα βγαίνουν στη Βουλή από τους υπονόμους. Χρεοκοπεί και η Ιταλία. Ο Μπερλουσκόνι, για να το ξεπεράσει, πηδάει δυο 15χρονες Βιετναμέζες. Για να δικαιολογηθεί, υποστηρίζει πως ήθελε να πηδήσει μόνο τη μία αλλά η άλλη δεν έφευγε από το κρεβάτι, οπότε της τον σφύριξε κι αυτηνής, για να μην έχει παράπονο. Τελικά αποδεικνύεται πως οι δυο Βιετναμέζες είναι σιαμαίες. Ο Μπερλουσκόνι επικαλείται έναν παλιό νόμο του Μουσολίνι -που προβλέπει ότι στο πήδημα ανήλικων σιαμαίων από το Βιετνάμ λαμβάνεται υπόψη το άθροισμα των ηλικιών τους- και την γλιτώνει.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Διεξάγονται εκλογές αλλά δεν πάει κανείς να ψηφίσει, οπότε ακυρώνονται. Ο Γιώργος Παπανδρέου δηλώνει πως ο λαός δεν πήγε στις κάλπες επειδή συμφωνεί απόλυτα με την πολιτική της κυβέρνησης. Για να αποφύγουν το λουκέτο, το Mega και το Al­ter συγχωνεύονται - το νέο κανάλι λέγεται «Mi­cro­cos­mos». Στα παράθυρα του δελτίου ειδήσεων του νέου καναλιού υπάρχει πολυκοσμία και δεν χωράνε όλοι, οπότε ο Χατζηνικολάου κάθεται στα γόνατα του Πρετεντέρη, η Τρέμη αγκαλιά με την Κάτια Μακρή και ο Καψής στον ώμο του Τράγκα - ο Τράγκας τον λέει «παπαγαλάκι» και ο Καψής τον τσιμπάει με το ράμφος του. Ο Παύλος Τσίμας δεν θέλει να κάτσει στα γόνατα του Άκη Παυλόπουλου και αποφασίζει να γίνει συμπαρουσιαστής της Αννίτας Πάνια στη νέα εκπομπή «Mas­ter Παρατράγουδα», αλλά η Αννίτα ξενερώνει με τον Τσίμα, τον αποκαλεί «χαλβά», αποχωρεί από την εκπομπή και γίνεται συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Καπουτζίδη και της Δούκισσας Νομικού στο «Just the three of us». Οι Atenistas αποφασίζουν να ριζοσπαστικοποιήσουν τη δράση τους - εγκαταλείπουν τα ρεσώ και βγαίνουν στους δρόμους με μανουάλια. Χρεοκοπεί το Βέλγιο.

ΜΑΙΟΣ
Η Ελλάδα συμμετέχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον με τους Atenistas και το τραγούδι «Βάψε ροζ τη ζαρντινιέρα κι έλα να σου κάνω αέρα». Στη διάρκεια της τρίλεπτης εμφάνισής τους στη σκηνή της Γιουροβίζιον, οι Atenistas μαγειρεύουν, σφουγγαρίζουν το πάτωμα, βάζουν πλυντήριο, απλώνουν μπουγάδα, φυτεύουν δέντρα, τα ποτίζουν, ταΐζουν πεινασμένα παιδάκια, βαράνε τα ταμπούρλα, κάνουν ποδήλατο, παίζουν κρυφτό και καταφέρνουν να κερδίσουν την πρώτη θέση, αφού τους ψηφίζουν όλες οι νοικοκυρές και όλοι οι πρόσκοποι της Ευρώπης. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υποδέχεται τους Atenistas στην είσοδο του Προεδρικού Μεγάρου και οι Atenistas τον περνάνε στο απέναντι πεζοδρόμιο με το ζόρι, επειδή είναι γέρος και πρέπει να κάνουν μια καλή πράξη. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος καλεί τους Atenistas να τραγουδήσουν την επόμενη Κυριακή στη Μητρόπολη Αθηνών, αλλά αυτοί αρνούνται ευγενικά επειδή την Κυριακή έχουν οργανώσει μια δράση για να απομακρύνουν τις κατσαρίδες από τα φρεάτια των αποχετεύσεων. Η απομάκρυνση των κατσαρίδων δεν γίνεται με βίαιο τρόπο ή με χημικές ουσίες -οι Atenistas μισούν τη βία και τα χημικά-, αλλά τελικά τις πείθουν να αποχωρήσουν από τα φρεάτια μετά από έναν ειλικρινή και πολιτισμένο διάλογο μαζί τους. Χρεοκοπεί η Αυστρία - καλά να πάθει γιατί ήταν η μόνη χώρα που δεν έδωσε το δωδεκάρι της στους Atenistas.

ΙΟΥΝΙΟΣ
Ο AN­T1, o ΣΚΑΙ και το Star συγχωνεύονται, για να αποφύγουν τη χρεοκοπία. Το νέο κανάλι ονομάζεται «Tourko­barok» και στο πρόγραμμά του κυριαρχούν τα τούρκικα σίριαλ με οικολογικό περιεχόμενο, τα οποία προλογίζει η Πετρούλα Κωστίδου. Η Πετρούλα γίνεται η εμβληματική προσωπικότητα του νέου καναλιού και αναλαμβάνει να δενδροφυτεύσει μόνη της τα Ιμαλάια. Πριν ξεκινήσει την αποστολή της, η Πετρούλα επισκέπτεται τον Δαλάι Λάμα στην Ινδία, τον αποκαλεί «σέξι καράφλα» και χορεύει μαζί του τσιφτετέλι. Η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ανακοινώνει την ίδρυση ενός νέου Κινήματος Πολιτών, που ονομάζεται «Δημοκρατικό Μπότοξ» και έχει για σήμα την ίδια να δίνει σαμπάνια με το μπιμπερό σε ένα παιδί με καρκίνο. Το Athens Pride εξελίσσεται σε μια παταγώδη αποτυχία, αφού οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ -αντί να ιδροκοπάνε στην Κλαυθμώνος - προτιμούν να πάνε για μπάνιο. Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος κατηγορεί για την αποτυχία της διοργάνωσης τους Atenistas - για την ακρίβεια, δηλώνει πως «οι Atenistas είναι το Athens Pride του χειμώνα». Οι Atenistas παίρνουν ανάποδες και τον φυτεύουν στον Εθνικό Κήπο δίπλα σε έναν μαϊντανό, αφού πρώτα τον βάφουν φούξια. Χρεοκοπεί η Ελβετία, αλλά σκασίλα μας, γιατί δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΙΟΥΛΙΟΣ
Ο ιδρυτής του Wik­ileaks, Τζούλιαν Ασάντζ, επισκέπτεται την Ελλάδα, μετά από επίσημη πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης η οποία εγγυάται την προστασία του. Την επόμενη ημέρα, δυο Ελληνίδες τον κατηγορούν πως τις ξεπαρθένεψε χωρίς προφυλακτικό -αφού πρώτα τους υποσχέθηκε πως θα τις παντρευτεί-, αλλά, μετά το ξεπαρθένεμα, τους είπε ότι πάει να αγοράσει τσιγάρα και εξαφανίστηκε. Ο Ασάντζ συλλαμβάνεται και -μετά από πρόταση του Θόδωρου Πάγκαλου- μεταφέρεται αεροπορικώς στην πρεσβεία μας στην Κένυα, για να μην πέσει στα χέρια των Αμερικανών. Δυο μέρες μετά, ο Ασάντζ καταλήγει στο Γκουαντάναμο δεμένος χειροπόδαρα και ο Θόδωρος Πάγκαλος δηλώνει: «Είμαι υπερήφανος για τον τρόπο που χειρίστηκα το ζήτημα, γιατί απάλλαξα τη χώρα από μία τρομακτική περιπέτεια». Χρεοκοπεί η Κύπρος και οι Ελληνοκύπριοι μεταναστεύουν μαζικά στα κατεχόμενα για να βρουν δουλειά. Οι Atenistas εξορμούν στα βράχια της Πειραϊκής -που κοιμάται ο Στέλιος ο μπεκρής- και ζωγραφίζουν πάνω σε όλα τα βότσαλα ένα ηλιοβασίλεμα κι ένα δάκρυ.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Στη χώρα δεν υπάρχει τουρίστας ούτε για δείγμα, επειδή η εγκληματικότητα έχει φτάσει στα ύψη και η Ελλάδα θεωρείται πια επικίνδυνος προορισμός διακοπών - επίσης, θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνος τόπος διαμονής. Ο υπουργός Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος καλεί τους Έλληνες να αντιμετωπίζουν με σεβασμό τους τουρίστες και φέρνει ως παράδειγμα τους Ινδούς, οι οποίοι, αν και πεινάνε, δεν τρώνε τις αγελάδες. «Οι τουρίστες είναι οι ιερές αγελάδες των Ελλήνων» δηλώνει ο κ. Γερουλάνος, αλλά οι Έλληνες, ούτως ή άλλως, δεν τους τρώνε ακόμα τους τουρίστες - για την ώρα, τους κλέβουν τα πορτοφόλια και τις αποσκευές. Αν η αγελάδα είχε πορτοφόλι και κοσμήματα, μπορεί να της τα έπαιρναν οι Ινδοί - από την άλλη, δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο οι Ινδοί να ληστεύουν εδώ και χρόνια τις αγελάδες, αφού δεν έχουμε δει ποτέ καμιά αγελάδα με τσάντα και δαχτυλίδια. Οι Atenistas πάνε διακοπές στην Ίμπιζα για να ξεσκάσουν, αλλά - επειδή είναι πολύ του καθήκοντος- ορμάνε στις παραλίες και μαζεύουν τις γόπες, τις καπότες και τις κουράδες. Η δράση των Atenistas εξαγριώνει τους Ibizis­tas, οι οποίοι τους επιτίθενται, τους κάνουν μπλε μαρέν και τους πετάνε στη θάλασσα. Χρεοκοπεί το Λουξεμβούργο, αλλά το γεγονός περνάει απαρατήρητο, αφενός επειδή όλοι λείπουν σε διακοπές και αφετέρου επειδή κανείς ποτέ δεν ασχολείται με το Λουξεμβούργο.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης, συγχωνεύεται ο «Ριζοσπάστης» με την «Αυγή». Η νέα εφημερίδα ονομάζεται «Ας όψεται η ανάγκη» και κυκλοφορεί μια φορά τον μήνα, επειδή κάθε φύλλο πρέπει πρώτα να εγκριθεί από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, τις 69 συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τη σορό του Λένιν. Η Εκκλησία της Ελλάδος βρίσκει την ευκαιρία να επιτεθεί για μια ακόμα φορά στο πολιτικό σύστημα και κατηγορεί το ΚΚΕ για τη σημερινή κατάντια της χώρας - ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δηλώνει πως, αν η ηγεσία του ΚΚΕ είχε αφήσει τον Άρη Βελουχιώτη να μπει στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του ΄44, η χώρα θα είχε γλιτώσει τόσο από τον καπιταλισμό όσο και από το παπαδαριό. Τη σκυτάλη παίρνει ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, ο οποίος δηλώνει πως η Συμφωνία της Βάρκιζας ήταν το μεγάλο λάθος του ΕΑΜ και πως ο ΕΛΑΣ δεν έπρεπε να παραδώσει τα όπλα του, ενώ αφήνει άφωνους τους πάντες, όταν αποκαλύπτει πως δεν ήθελε να ορκίσει δήμαρχο τον Γιάννη Μπουτάρη επειδή τον θεωρεί καπιταλιστικό γουρούνι. Η κατάσταση στη χώρα βρίσκεται εκτός ελέγχου και οι Atenistas -για να εκφράσουν την αντίθεσή τους- μαζεύονται στη σπηλιά του Νταβέλη και τραβάνε τα βυζιά τους, ακούγοντας τη Λιλιπούπολη. Χρεοκοπεί και η Ολλανδία, σε ένδειξη συμπαράστασης στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανακοινώνει την ίδρυση ενός ακόμα Κινήματος Πολιτών. Το νέο κίνημα ονομάζεται «Δημοκρατική Αμνησία» και έχει για σήμα τον Μαθουσάλα. Ο Λουκάνικος, ο σκύλος- επαναστάτης, ξεκινάει απεργία πείνας έξω από τη Βουλή, επειδή αγανάκτησε πια να βλέπει τόσους μήνες τους Έλληνες να μαζεύονται όλο τσαμπουκά και τελικά να αποχωρούν σαν κότες. Δίπλα στον Λουκάνικο, υπάρχει μια πινακίδα που γράφει «Θα επαναστατήσετε επιτέλους ή τσάμπα γαβγίζω;». Η περιπέτεια του Λουκάνικου γίνεται πρωτοσέλιδο σε μεγάλες εφημερίδες του εξωτερικού, ευαισθητοποιεί την παγκόσμια κοινή γνώμη και ακούγονται φωνές που ζητούν να σβηστεί το χρέος της Ελλάδας για να ζήσει ο σκύλος. Άνδρες των ΜΑΤ και ομάδες αντιεξουσιαστών -σε μια προσπάθεια να φέρουν στο κέφι τον Λουκάνικο- παίζουν πόλεμο με δακρυγόνα, πέτρες και μολότοφ μπροστά από τη Βουλή, αλλά ο Λουκάνικος δεν γυρνάει ούτε να τους κοιτάξει. Οι Atenistas οργανώνουν καθιστική διαμαρτυρία στο Σύνταγμα -για να συμπαρασταθούν στον Λουκάνικο- και τρώνε κόκαλα κουνώντας τις ουρές τους. Χρεοκοπεί η Μύκονος.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Ο Λουκάνικος συνεχίζει την απεργία πείνας, αρνείται να δεχτεί τροφή από ορό, γίνεται σύμβολο του αγώνα και η Ελλάδα κρατάει την ανάσα της.
Κλείνει ο Al­pha γιατί έχει και η μαλακία τα όριά της. Ο Mi­cro­cos­mos (που προέκυψε από τη συγχώνευση Mega και Al­ter) και το Tourko­barok (που προέκυψε από τη συγχώνευση AN­T1, ΣΚΑΙ και Star) συγχωνεύονται. Το νέο κανάλι ονομάζεται ΥΕΝΕΔ και προσφέρει στους τηλεθεατές ένα πλούσιο ελληνικό πρόγραμμα, στο οποίο δεσπόζει ο «Άγνωστος Πόλεμος». Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα και αποφασίζουν να ενωθούν μέχρι να περάσει η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού - μόλις ο καπιταλισμός σταθεί ξανά στα πόδια του, θα διασπαστούν και θα δώσουν τη μάχη για τη νίκη του σοσιαλισμού. Η Γαλλία χρεοκοπεί και η Κάρλα Μπρούνι χωρίζει τον Νικολά Σαρκοζί για να παντρευτεί τον σωματοφύλακά του - ακόμα μια νίκη του λαϊκού κινήματος. Οι Atenistas διαπιστώνουν πως οι δράσεις τους δεν οδηγούν πουθενά και αποφασίζουν να βγουν στο βουνό, όχι για να φυτέψουν πεύκα και κυπαρίσσια, αλλά για να ξεκινήσουν το ένοπλο αντάρτικο - για να παραπλανήσουν τις δυνάμεις καταστολής, αλλάζουν όνομα και λέγονται πια «Manikiouris­tas».

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Χρεοκοπεί η Γερμανία και χτίζεται ξανά το Τείχος του Βερολίνου. Εκατομμύρια Γερμανοί προσπαθούν να πηδήσουν το Τείχος για να πάνε στην Ανατολική Γερμανία και να έχουν τουλάχιστον ένα πιάτο φαΐ και στέγη, αλλά οι στρατιώτες της Δυτικής Γερμανίας τους πυροβολούν στο ψαχνό -όσοι επιζούν μεταφέρονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου. Στην Αθήνα, οι διαδηλώσεις συνεχίζονται και οι ασφαλίτες είναι χιλιάδες. Η παρουσία τους δεν ενοχλεί τους διαδηλωτές, αφού οι ασφαλίτες κατεβαίνουν πια οργανωμένοι σε δικό τους μπλοκ - έχουν να πληρωθούν δέκα μήνες και διαδηλώνουν κι αυτοί ενάντια στο σύστημα.

Μετά από 79 ημέρες απεργίας πείνας πεθαίνει ο Λουκάνικος. Οι τοίχοι της Αθήνας γεμίζουν αμέσως με το σύνθημα «Ο Λουκάνικος ζει!». Για να αποφύγει τη λαϊκή κατακραυγή, ο Γιώργος Παπανδρέου απευθύνει διάγγελμα από την ΥΕΝΕΔ στον ελληνικό λαό και δηλώνει πως η κηδεία του Λουκάνικου θα γίνει δημοσία δαπάνη και θα του αποδοθούν τιμές αρχηγού κράτους. Την ημέρα της κηδείας του Λουκάνικου, όλος ο λαός της Αθήνας είναι στους δρόμους. Την στιγμή που ο Γιώργος Παπανδρέου ακουμπάει το φέρετρο του Λουκάνικου και λέει «σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει όλη η Ελλάδα», ο Λουκάνικος πετάγεται όρθιος και του δαγκώνει το χέρι. Στη συνέχεια, ξεχύνεται τρέχοντας προς τη Βουλή, ενώ εκατομμύρια λαού τον ακολουθούν. Οι Έλληνες, με ηγέτη έναν τετραπέρατο αδέσποτο σκύλο, γκρεμίζουν επιτέλους το άθλιο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο!

Καλή χρονιά και καλή τύχη!

Στον Λουκάνικο

http://www.thepressproject.gr/theme.php?id=2811

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Η πολιτική «μετάλλαξη» του ΠΑΣΟΚ

Η κυβέρνηση νομοθετεί, και μάλιστα με τρόπο πολύ πιο τολμηρό, αυτά που κατακεραύνωνε από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Του Κωνσταντινου Zουλα

Μια σειρά νόμων και αποφάσεων της Ν.Δ. που το ΠΑΣΟΚ πολέμησε με σφοδρό τρόπο ως αντιπολίτευση, υιοθετούνται πλέον από την κυβέρνηση ως δικές της επιλογές αναδεικνύοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο το πώς εξακολουθεί να «λειτουργεί» το πολιτικό «παιχνίδι» στη χώρα μας. Το αστειότερο, βέβαια, είναι ότι οι περισσότερες εξ αυτών αποτελούσαν μέχρι προ έτους αιτία ακραίων αντιπαραθέσεων ανάμεσα στα δύο κόμματα, με το ΠΑΣΟΚ να τις χαρακτηρίζει «ανάλγητες και νεοφιλελεύθερες επιλογές των γαλάζιων» και τη Ν. Δ. να διστάζει να τις φέρει εις πέρας είτε από ιδεολογικές ενοχές είτε από αναποφασιστικότητα, είτε και από ανικανότητα. Για να διαπιστώνεται σήμερα το πολιτικώς παράδοξο να τις υλοποιεί και μάλιστα με τρόπο πολύ πιο τολμηρό το κόμμα που κατεξοχήν τις πολέμησε.

Με πλέον πρόσφατη την πλήρη υπαναχώρηση του ΠΑΣΟΚ στο θέμα της απόσυρσης των Ι.Χ. την οποία επανεξήγγειλε την Πέμπτη, ενώ επί Ν.Δ. την είχε χαρακτηρίσει «προνομιακή μεταχείριση ενός πάμπλουτου κλάδου», ας θυμηθούμε τους επίμαχους νόμους και αποφάσεις, κι ο καθείς ας βγάλει τα συμπεράσματά του:

Η πρώτη κυβερνητική «τούμπα» διαπιστώθηκε στο κινεζικό πρότζεκτ της Cosco στον Πειραιά. Δεν χρειάστηκαν παρά λίγες εβδομάδες για να «εκδιωχθεί» η κ. Λούκα Κατσέλη από τη «διαπραγμάτευση» και να επικρατήσει η λογική Πάγκαλου που της είπε «θα χαθούμε, αν χάσουμε τους Κινέζους». Αμέσως μετά, ακολούθησε η πλήρης αλλαγή στάσης του ΠΑΣΟΚ και στον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, με τις εντελώς αντίθετες (από τις προεκλογικές) διαβεβαιώσεις του κ. Παπανδρέου προς τον κ. Πούτιν.

Ολική ήταν η πράσινη οπισθοχώρηση και στην Ολυμπιακή. Τα περί «πράσινης» ανάκτησης μέρους της ιδιοκτησίας από το κράτος ξεχάστηκαν γρήγορα, ενώ χωρίς άλλο έχει δίκιο ο κ. Κ. Χατζηδάκης όταν δηλώνει ότι «το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να με… ευγνωμονεί, διότι αν δεν είχε γίνει η πώληση, σήμερα η Ολυμπιακή θα έκλεινε αύτανδρη»

Ανάλογη πολεμική είχε δεχθεί η Ν.Δ. και όταν αποπειράθηκε το 2005 να προχωρήσει σε κάποιες παρεμβάσεις στις ΔΕΚΟ. Η εισηγούμενη άρση της νομιμότητας για τους νεοπροσλαμβανόμενους και η πρόταση ευελιξίας στις συμβάσεις των προβληματικών εταιρειών είχε καταγγελθεί ως ακραία νεοφιλελεύθερη επιλογή, εξ ού και εγκαταλείφθηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή η οποία ουδέποτε εφήρμοσε τις επιλογές της που ωχριούν μπροστά στο σημερινό τσουνάμι στις ΔΕΚΟ.

«Ξεπούλημα»

Αξιοποίηση των ακινήτων, αυξήσεις των εισιτηρίων και μείωση των δρομολογίων προέβλεπε και ο νόμος 3717/08 της Ν.Δ. για τη σωτηρία του ΟΣΕ που χαρακτηρίστηκε από το ΠΑΣΟΚ «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας». Στις κεντρικές του γραμμές, ωστόσο, η λύση που εισηγείται ο κ. Ρέππας ουδεμία διαφορά έχει από το σχέδιο της Ν. Δ., ίσως γιατί λέγεται ότι διατήρησε τους ίδιους ξένους συμβούλους.

Για την περιβόητη περαίωση και τον τρόπο που αντιμετώπισε το ΠΑΣΟΚ τις τράπεζες τα σχόλια περιττεύουν. Το αποδεικνύει η αμηχανία του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, όταν συχνά - πυκνά καλείται να εξηγήσει γιατί δεν συνιστά «ομολογία αποτυχίας» της φορολογικής του πολιτικής η περαίωση, όταν έτσι είχε χαρακτηρίσει το 2008 την ανάλογη επιλογή Αλογοσκούφη, ενώ τα 25 δισ. που έδωσε το ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες ήρθαν απλώς να... προστεθούν στα «σκανδαλώδη 28 δισ. ευρώ της Ν.Δ.».

Τα στελέχη της Ρηγίλλης, τέλος, σκοπεύουν να αναδείξουν μια σειρά σημερινών αποφάσεων που, κατά την άποψή τους, συνιστούν υφαρπαγή δικών τους. Μεταξύ άλλων υποστηρίζουν ότι η διευκόλυνση στην ίδρυση των επιχειρήσεων, οι ρυθμίσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η «Διαύγεια» ή ακόμη και το fast track του κ. Χ. Παμπούκη υπήρχαν στα συρτάρια των υπουργείων και έγιναν με copy-paste πράσινα ν/σ.

Αν μη τι άλλο, ουδείς μπορεί να καταλογίσει στην σημερινή κυβέρνηση ότι –έστω και καθυστερημένα– δεν αναπροσαρμόζει τις επιλογές της στις απαιτήσεις των καιρών.

Οι παλινωδίες με το κάπνισμα

Ενας φαινομενικά απλός νόμος, αυτός που αφορά την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους αποτελεί μάλλον το πιο ενδεικτικό παράδειγμα της ανακολουθίας και των δύο κομμάτων εξουσίας σε σχέση με τον τρόπο που καλούνται να εφαρμόσουν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις όταν εναλλάσσονται στην εξουσία. Είναι πραγματικά εξοργιστικό ότι η πλήρης απαγόρευση του τσιγάρου υποτίθεται ότι ισχύει διά νόμου ήδη από την εποχή που ο κ. Αλ. Παπαδόπουλος είχε την ηγεσία του υπουργείου Υγείας το 2002. Ο τότε υφυπουργός κ. Εκτωρ Νασιώκας είχε βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του σε ένα νόμο που υποτίθεται ότι απαγόρευε ρητώς το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους χώρους, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα ταξί κ. λπ. αξιώνοντας μόνον από τα εστιατόρια και τα μπαρ να δημιουργήσουν ειδικούς χώρους καπνιζόντων. Η Ν. Δ. είχε σε γενικές γραμμές συμφωνήσει, αν και χαρακτήριζε την επιλογή Νασιώκα «άτολμη».

Χρειάστηκαν οκτώ ολόκληρα χρόνια για να αποτολμήσει ο κ. Δημ. Αβραμόπουλος μια ανάλογη ρύθμιση που ψηφίστηκε μεν από το ΠΑΣΟΚ, αλλά χαρακτηρίστηκε τούτη τη φορά από τους πράσινους «άτολμη» με το επιχείρημα ότι άφηνε πολλά «παράθυρα» λόγω των εξαιρέσεών της.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου υποτίθεται ότι αυστηροποίησε το καλοκαίρι που μας πέρασε το νόμο της Ν. Δ. επιβάλλοντας πλήρη απαγόρευση στους δημόσιους χώρους (εξαιρώντας τα καζίνο και τα... μπουζούκια) και ο διάδοχός της κ. Ανδ. Λοβέρδος, διαπιστώνοντας ότι ο νόμος στην πράξη αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά κουρελόχαρτο, σκέφτεται να επιστρέψει λέει στις ρυθμίσεις Αβραμόπουλου ή –γιατί όχι– στις αντίστοιχες του κ. Νασιώκα. Και κάπως έτσι, η (πολιτική) ζωή συνεχίζεται...

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Ερίκ Τουσέν: «Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»! (Επίκαιρα, 9-15/12/2010)

Στη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που θα δώσει τα νομικά και ηθικά επιχειρήματα για την παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους καλεί ο διακεκριμένος επιστήμονας και αγωνιστής Ερίκ Τουσαίν στη βαρυσήμαντη συνέντευξη που παραχώρησε στα Επίκαιρα. Ο Ερίκ Τουσαίν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα, πριν τρία χρόνια μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθόλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους. Μέχρι και την δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Ο Ερίκ Τουσαίν είναι ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας, ιδρυτής και πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM, www.cadtm.org). Έχει συγγράψει πολλά βιβλία για συναφή θέματα (Your money or your life! The tyranny of global finance, The World Bank: a never ending coup d’ etat, και άλλα). Το πιο πρόσφατο βιβλίο του που έγραψε μαζί με την Νταμιέν Μιλιέτ κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2010 και καταπιάνεται με το θέμα του παγκόσμιου χρέους και τις ευθύνες του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Τίτλος του: The debt, the IMF and the World Bank, sixty questions sixty answers (εκδόσεις Monthly Review).

- Ποια είναι τα ειδικά χαρακτηριστικά της κρίσης δημοσίου χρέους που έχει ξεσπάσει εδώ και έναν χρόνο στην ευρωζώνη, διαφοροποιώντας την από άλλες κρίσεις χρέους που έχουν εμφανιστεί στο παρελθόν σε χώρες του Τρίτου Κόσμου;

- Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της κρίσης είναι ότι αποτελεί δημιούργημα των ιδιωτικών τραπεζών κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας που πλήττει τις χώρες της περιφέρειας (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, κ.α.) και του πρώην Σοβιετικού μπλοκ που εντάχθηκε στην ΕΕ την προηγούμενη δεκαετία. Πρόκειται λοιπόν για μια κρίση που εξελίχθηκε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτή η κρίση αποτελεί επίσης δημιούργημα, κι αυτό είναι ένα δεύτερο χαρακτηριστικό της, των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόστηκαν τις δεκαετίες ’80 – ’90 κι ως βασικό τους χαρακτηριστικό είχαν την μείωση των φόρων που πλήρωναν οι επιχειρήσεις και οι πλούσιοι. Το αποτέλεσμα στη συνέχεια ήταν να μειωθούν απότομα τα κρατικά έσοδα και να ανοίξει ο δρόμος για την σημερινή δημοσιονομική κρίση. Ανεξάρτητα δηλαδή από τις επιπλέον συγκυριακές αιτίες, η κρίση προετοιμάστηκε από τις φιλο-επιχειρηματικές πολιτικές των προηγούμενων δύο δεκαετιών.

Η τρίτη αιτία, που αποτέλεσε και τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ήταν το κόστος για τη διάσωση των ιδιωτικών τραπεζών σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία.

- Όπως συνέβη και στην Ελλάδα. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έχουν θέσει στη διάθεση των τραπεζιτών την τελευταία τριετία, υπό την μορφή ρευστού και εγγυήσεων, 78 δισ. ευρώ!

- Σε αυτή την κατηγορία της Ισπανίας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας θα ενταχθεί εντός λίγων εβδομάδων και η δική μου χώρα, το Βέλγιο. Κι αυτό λόγω της διάσωσης από το κράτος των τριών μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών της Fortis, της Dexia και της KBC που είχε εκτεθεί πάρα πολύ στην ανατολική Ευρώπη και επίσης στην Ιρλανδία, κατέχοντας κρατικά ομόλογα ύψους 20 δισ. ευρώ.

- Κι ο λογαριασμός τώρα μεταβιβάζεται στους πολίτες;

- Ακριβώς! Τα ιδιωτικά χρέη μεταβιβάζονται στις δημόσιες αρχές και γι αυτό έχουμε την απογείωση του δημοσίου χρέους. Ως συνέπεια η έκρηξη του δημοσίου χρέους γίνεται μια πολύ καλή αφορμή για ένα νέο κύμα νεοφιλελεύθερων πολιτικών, πρωτοφανούς αγριότητας. Κι εννοώ αυτό που γίνεται στη χώρα σας, το οποίο μπορεί κάλλιστα να συγκριθεί με ότι συνέβη στις χώρες του Τρίτου Κόσμου από τη δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα με τη συμμετοχή του ΔΝΤ το οποίο έχει μια τεράστια εμπειρία σε αυτό τον τομέα. Οι ίδιες καταστροφικές, εγκληματικές πολιτικές εφαρμόζονται και σήμερα στην Ελλάδα, όπου μεταφέρεται αυτούσια όλη αυτή η αρνητική εμπειρία.

- Ο εφιάλτης πάντως του ΔΝΤ και του δημοσίου χρέους δεν αποτελεί μονόδρομο και χώρες όπως ο Ισημερινός απαλλάγηκαν από τα δεσμά τους. Πως έγινε αυτό;

- Στο τέλος του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημοσίου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006. Ο λογιστικός έλεγχος έγινε επίσης με την ουσιαστική συμμετοχή 12 ατόμων που προέρχονταν από την κοινωνία των πολιτών, από την κοινότητα των ιθαγενών που αποτελούν το 50% του πληθυσμού και αλλού. Επίσης 6 άτομα, ειδικοί για την ακρίβεια, προέρχονταν από το εξωτερικό.

- Ήσασταν ένας εξ αυτών…

- Ναι. Το κοινό χαρακτηριστικό όλων μας ήταν η μεγάλη εμπειρία που είχαμε από την ανάλυση του διεθνούς χρέους. Τεράστια σημασία είχε επίσης η απόφαση του Ραφαέλ Κορέα να υποστηρίξουν το έργο και τις αποφάσεις της Επιτροπής όλα τα όργανα του κράτους και αναφέρομαι στο υπουργείο Δικαιοσύνης, Οικονομικών, στις ανεξάρτητες αρχές κατά της διαφθοράς, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το Ελεγκτικό Συνέδριο, κ.α. Όλοι αυτοί συμμετείχαν στις συνεδριάσεις μας. Δουλέψαμε εντατικά επί 14 μήνες, από τον Ιούλιο του 2007 μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2008. Αναλύσαμε κάθε είδους σύμβαση που είχε υπογραφεί στους τομείς της ασφάλειας, των εμπορικών πιστώσεων, μεταξύ τραπεζών – ακόμη και του ιδιωτικού τομέα, με το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα και άλλους πολυμερείς οργανισμούς. Βάλαμε επίσης στο μικροσκόπιο όλα τα διμερή δάνεια που είχε υπογράψει ο Ισημερινός με χώρες όπως η Ισπανία και η Γερμανία, ακόμη και τους όρους υπό τους οποίους συνάφθηκε το εσωτερικό χρέος. Σε αυτή τη δουλειά είχαμε τη βοήθεια 15 νομικών, ορκωτών λογιστών ελεγκτών, ειδικών στα δημόσια οικονομικά. Εξετάσαμε όχι μόνο όλα τα έγγραφα, αλλά και κάθε τι που αφορούσε το δανεισμό. Θέταμε για παράδειγμα το ερώτημα γιατί αυτό το δάνειο να συναφθεί με το συγκεκριμένο επιτόκιο και όχι με κάποιο άλλο, ποιο μέρος του αποπληρώθηκε, είχαμε το δικαίωμα να ανοίγουμε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς αυτών που υπέγραφαν και παραλάμβαναν τα δάνεια. Επίσης ζητήσαμε παραστατικά από όλες τις τράπεζες για τα δάνεια που είχαν δοθεί ή υποτίθεται πως είχαν αποπληρωθεί γιατί έπρεπε να επιβεβαιωθεί κατά πόσο πραγματικά είχαν εξοφληθεί ακόμη και εκείνα τα δάνεια που θεωρητικά είχαν αποπληρωθεί.

- Η συμβολή των νομικών ποια ήταν;

- Ήταν αναντικατάστατη καθώς με τη βοήθειά τους εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις, έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Σε αυτή την περίπτωση μάλιστα δεν αρκεστήκαμε στις τυπικότητες. Με επίσημο τρόπο ρωτήσαμε την γνώμη των ντόπιων για τις επιπτώσεις που είχε στην καθημερινότητά τους η κατασκευή των φραγμάτων. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους που έγινε η χρηματοδότηση της κατασκευής τους κι αν όλα αυτά (κόστος, χρηματοδότηση) ήταν συγκρίσιμα με τις διεθνείς τιμές που επικρατούσαν για αντίστοιχες εργασίες.

Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Ζίμενς. Καθήκον μας εμάς ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Ζίμενς, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι για παράδειγμα σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

- Ανακαλύψατε συγκεκριμένες περιπτώσεις που πολυεθνικές επιχειρήσεις έδιναν μίζες;

- Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JPMorgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου – ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών – για να πεισθούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

- Γι’ αυτό ο Κορέα ήθελε την ενεργό συμμετοχή και των δημόσιων αρχών στην Επιτροπή σας…

- Πράγματι. Στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Ισημερινού συμμετείχε ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης και για κάθε ύποπτη περίπτωση που βρίσκαμε και αφορούσε όχι μόνο υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών αλλά ακόμη και πρώην υπουργούς Οικονομικών εξέδιδε εντολή για δικαστική διερεύνηση. Η Δικαιοσύνη του Ισημερινού προχώρησε σε μηνύσεις ακόμη και εναντίον αμερικανικών τραπεζών γιατί αυτές οργάνωσαν τις επιχειρήσεις, αυτές δωροδοκούσαν.

Υπογραμμίζω πάντως ότι δεν ελέγξαμε μόνο τους όρους χρηματοδότησης αλλά όλη τη σκοπιμότητα κάθε κρατικής οικονομικής δοσοληψίας.

Μετά τα παραπάνω ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοέμβρη 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους ύψους, 3 δισ. δολ. που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε μήνες ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

- Και να υποθέσουμε ότι δεν συνέβη λόγω φόρτου εργασιών…

- Ακριβώς! Ήταν μια τακτική. Οι πιστωτές ήταν ιδιαίτερα ανήσυχοι καθώς δεν ήξεραν τι θα συμβεί από κει και πέρα. Η αντίδρασή τους ήταν να αρχίσουν να ξεπουλούν μανιωδώς στην δευτερογενή αγορά τα ομόλογα του Ισημερινού. Και ξέρετε σε τι τιμή; Στο 20% της ονομαστικής τους αξίας! Τότε ακριβώς η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλη του 2009 απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε δηλαδή 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;» Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχθηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης καθώς επέβαλε κούρεμα της τάξης του 65%.

- Λόγω αυτής της πολύ σπουδαίας και χρήσιμης εμπειρίας σας να υποθέσω έχετε υποστηρίξει ότι η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι να προσφύγει σε στάση πληρωμών του δημοσίου χρέους και δημιουργίας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που θα προσδιορίσει τις ευθύνες των πιστωτών για την εκτίναξή του η οποία θα επιτρέψει την σοβαρή του μείωση;

- Ακριβώς! Αυτή η επιλογή αποτελεί μονόδρομο πλέον για την Ελλάδα!

- Κατά πόσο όμως η Ελλάδα, δεδομένων των ιδιαιτεροτήτων της, μπορεί να ακολουθήσει αυτό το παράδειγμα;

- Οι διαφορές που υπάρχουν με τον Ισημερινό δείχνουν ότι για την Ελλάδα τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Αν φυσικά υπάρχει πολιτική βούληση. Πάρτε για παράδειγμα υπ’ όψη σας ότι ο Ισημερινός είναι μια μικρή χώρα, που δεν έχει καν δικό της νόμισμα. Χρησιμοποιεί το δολάριο, αυτό είναι το επίσημο νόμισμά της. Κατά συνέπεια είναι πολύ πιο έντονα εκτεθειμένη σε διεθνείς οικονομικές πιέσεις. (σ.σ.: Το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα του Ισημερινού αντιστοιχεί στο 12% του Ελληνικού και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του Ισημερινού στο 10% του Ελληνικού). Το αίτημά της έγινε όμως δεκτό λόγω του ότι είχε πολύ ισχυρά νομικά και ηθικά ερείσματα και γι αυτό άλλωστε δεν συνοδεύτηκε από δικαστικές προσφυγές των πιστωτών κατά της κυβέρνησης.

- Λέγεται ωστόσο μετ’ επιτάσεως ότι οι αγορές θα τιμωρήσουν όποιες χώρες δεν σεβαστούν τις υποχρεώσεις τους…

- Πράγματι, αλλά πουθενά στην πράξη δεν έχει επιβεβαιωθεί αυτή η απειλή. Ο οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας στην τελευταία μελέτη του βρετανικού ινστιτούτου Research on Money and Finance (σ.σ. κι η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη τις επόμενες μέρες) δείχνει πως ούτε η Ρωσία το 1998, ούτε η Αργεντινή το 2001 τιμωρήθηκαν από τις αγορές. Αντίθετα, η μετέπειτα πορεία της οικονομίας τους έδειξε πόσο επιτυχημένη και επωφελής ήταν η επιλογή τους, να προβούν δηλαδή σε αθέτηση πληρωμών.

- Τι πρέπει άμεσα να κάνει η Ελλάδα κατά τη γνώμη σας για να δραπετεύσει απ’ αυτό το φαύλο κύκλο;

- Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρία. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις – από τις πιο μεγάλες όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων μέχρι τις πιο μικρές – και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία και αρνηθείτε το!

Περί απεχθούς χρέους

Η θεωρητική θεμελίωση του όρου «απεχθές χρέος» οφείλεται στον ρώσο καθηγητή Νομικής, Αλεξάντερ Σακ. Η συμβολή του Σακ, ο οποίος την εποχή εκείνη – τη δεκαετία του ’20 – δίδασκε στο Παρίσι και δεν συγκαταλέγεται στους ριζοσπάστες διανοούμενους, έγκειται στις τρεις προϋποθέσεις που έθεσε έτσι ώστε ένα χρέος να χαρακτηρισθεί απεχθές οπότε κατά συνέπεια μια κυβέρνηση παύει να δεσμεύεται να το πληρώσει.

Οι τρεις όροι για να χαρακτηρισθεί απεχθές ένα χρέος ήταν: Πρώτο, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερο, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτο, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω. Να αναφερθεί πως η συνεισφορά του Σακ δεν έγινε σε κενό αέρα. Αντίθετα, αξιοποίησε πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα όπου η παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους αποφασίσθηκε με την παραπάνω αιτιολογική βάση. Το πρώτο παράδειγμα αφορούσε την άρνηση πληρωμής από τις ΗΠΑ το 1898 των χρεών που είχε αναλάβει η Κούβα όσο ήταν υπό ισπανική κατοχή και τα οποία οι ΗΠΑ στη συνέχεια αρνήθηκαν να επωμιστούν. Το δεύτερο παράδειγμα εξελίχθηκε είκοσι χρόνια αργότερα και πάλι πριν ο ρώσος νομικός δώσει περιεχόμενο στη ρήτρα του «απεχθούς χρέους». Αφορούσε ειδικότερα την απόφαση της κυβέρνησης της Κόστα Ρίκα να μην πληρώσει ένα δάνειο που είχε συνάψει η προηγούμενη δικτατορική εξουσία με την τράπεζα Royal Bank of Canada.

Η τεράστια συμβολή του Σακ έγκειται στην μετατόπιση του κέντρου βάρους της επιχειρηματολογίας υπέρ της παύσης πληρωμών του δημοσίου χρέους, η οποία παύει να επικεντρώνεται στην ηθική διάσταση του προβλήματος και μετατοπίζεται στη νομική. Το ερώτημα δηλαδή δεν είναι αν πλέον μπορεί μια χώρα να πληρώσει το δημόσιο χρέος της, αλλά αν πρέπει. Η συγκεκριμένη δυνατότητα αξιοποιήθηκε κατά κόρον τις τελευταίες δεκαετίες από πολλές κυβερνήσεις και κινήματα πολιτών.

Λ.Β.

Πηγή: http://leonidasvatikiotis.wordpress.com/

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Τα ελληνικά ελλείμματα: Απόρροια υψηλών δαπανών ή χαμηλών εισπράξεων φόρων?

Τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ άρχισαν να ξεσπαθώνουν αμέσως μετά την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Βρήκαν τη λύση για τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Το φάρμακο «δια πάσαν νόσο και πάσαν μαλακία» δεν είναι άλλο από τις απολύσεις στο δημόσιο. Την λύση αυτή την αναμασάνε «νέοι πολιτικοί» όπως η Μπακογιάννη και ο Μάνος οι οποίοι για δεκαετίες δεν το είχαν αντιληφθεί και το αντιλήφθηκαν στη ΔΗΣΥ* της πολιτικής τους καριέρας, καθώς και κρατικοδίαιτοι δημοσιογράφοι που εργάζονται για κρατικοδίαιτα κανάλια (που λειτουργούν χωρίς άδεια) και κρατικοδίαιτες εφημερίδες. Επειδή βαριέμαι να γράψω πολλά για το σαθρό αυτό επιχείρημα απλά παραθέτω 2 στοιχεία για να δείξω τελικά τι φταίει για το έλλειμμα: οι υψηλές δαπάνες ή χαμηλή είσπραξη φόρων?

Η πηγή μου είναι η βάση δεδομένων του ΟΟΣΑ (http://stats.oecd.org/index.aspx) και η επεξεργασία δική μου. Από τους τέσσερις πίνακες φαίνεται ξεκάθαρα ότι τόσο για την περίοδο 1990-2009 όσο και για την περίοδο 2000-2009 οι δημόσιες δαπάνες στην ελληνική οικονομία κυμαίνονται στο μέσο όρο των αναπτυγμένων χωρών. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο μέσος όρος των δημοσίων δαπανών για την περίοδο 1990-2009 χώρων όπως η Αυστρία, το Βέλγιο, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Σουηδία είναι υψηλότερος από τον αντίστοιχο στην Ελλάδα. Ενώ χώρες όπως ο Καναδάς, η Τσεχία βρίσκονται στα ίδια επίπεδα με τα ελληνικά. Αν λάβει, ακόμη, κανείς υπόψη ιδιαιτερότητες της Ελλάδας όπως η γεωγραφική κατανομή και οι υψηλές δαπάνες για εξοπλισμούς (μέσα στις 5-10 πρώτες στον κόσμο) συνολικές δημόσιες δαπάνες κάθε άλλο παρά υπερβολικές μπορεί να χαρακτηρισθούν. Αντίθετα στα φορολογικά έσοδα η Ελλάδα είναι ξεκάθαρα ο ουραγός. Εκεί πιάνει πάτο. Μόνο η Τσεχία μας ανταγωνίζεται, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Στην Τσεχία τα χαμηλά φορολογικά έσοδα είναι μία συνειδητή πολιτική επιλογή και το «πετυχαίνει» με τους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές. Στην Ελλάδα όμως με τους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές το αποτέλεσμα αυτό υποδηλώνει την αδυναμία είσπραξης φόρων λόγω των γνωστών αλλά άλυτων προβλημάτων (φοροδιαφυγή, φοροκλοπή, παραοικονομία, μαύρο χρήμα, παραγραφές κλπ). Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο μαύρη αν αναλογιστεί κανείς ότι το μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων στην Ελλάδα προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από έμμεσους φόρους ενώ το συντριπτικό μέρος των άμεσων φόρων το επωμίζονται μισθωτοί και συνταξιούχοι. Τα συμπεράσματα δικά σας...

*Δεν πρόκειται για ορθογραφικό λάθος, αλλά για το αρκτικόλεξο του νέου ελπιδοφόρου κινήματος-κόμματος της αδιάφθορης Ντόρας και των άφθαρτων πολιτικών ανδρών Μαρκογιαννάκη, Βουλγαράκη κλπ.)