Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Μίζες-ρεκόρ για υποβρύχια; α π ο κ λ ε ί ε τ α ι

28/03/2010 από Po

Πάνω από 5% οι προμήθειες που πληρώθηκαν
Μόνο για το «Παπανικολής» δόθηκαν 10 – 12 εκατ.
Μετά τη Siemens, τη ΜΑΝ, την Daimler και η γερμανική εταιρεία Ferrostaal AG φέρεται να έδωσε μίζες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ώστε να κερδίσει το συμβόλαιο για την κατασκευή των υποβρυχίων 214 του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού το 2000 στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μαρτυρικές καταθέσεις που έγιναν στην Εισαγγελία του Μονάχου από στελέχη της εταιρείας, οι προμήθειες που κατεβλήθησαν στη συγκεκριμένη περίπτωση ξεπέρασαν το 5%, ενώ μόνο για την περίπτωση του «Παπανικολής» κατεβλήθησαν, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις της έρευνας, 10 με 12 εκατομμύρια ευρώ για… «χρήσιμες πληρωμές». Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι στελέχη της γερμανικής εταιρείας χαρακτήρισαν τις παράνομες πληρωμές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Πορτογαλία, «παιδικό σταθμό» μπροστά σε όσα γίνονταν στην Ελλάδα. Οι παράνομες πληρωμές της Ferrostaal προέκυψαν έπειτα από έρευνα της Εισαγγελίας-1 του Μονάχου στη μητρική της εταιρεία ΜΑΝ το 2008. Αυτές οδήγησαν σ’ ένα δίκτυο υπεράκτιων εταιρειών της γερμανικής εταιρείας μέσω των οποίων γίνονταν οι «χρήσιμες πληρωμές» σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τις προηγούμενες μέρες στελέχη της εταιρείας κατέθεσαν στον εισαγγελέα, ενώ την περασμένη Τετάρτη έγινε έφοδος των γερμανικών αρχών στα γραφεία της εταιρείας στο Εσσεν. Κομβικό σημείο για την πληρωμή των «μιζών» ήταν το Λονδίνο. Εκεί η Ferrostaal είχε δημιουργήσει μία θυγατρική εταιρεία για να διαχειρίζεται τις παράνομες πληρωμές. Αυτή εκταμίευε και τις πληρωμές προς την Ελλάδα μέσω ενός 60χρονου Ελληνα, ο οποίος διατηρούσε «εταιρεία συμβούλων». Αυτή ήταν, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις της Εισαγγελίας, που τροφοδότησε Ελληνες αξιωματούχους οι οποίοι είχαν βαρύνοντα λόγο στην προμήθεια και κατασκευή των υποβρυχίων. Συνολικά η σύμβαση ξεπέρασε τα 1,8 δισ…

(θεωρώ απίθανη την περίπτωση να έχουν λαδωθεί έλληνες πολίτες)

Πηγή: Roides

Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

ΔΑΝΕΙΑ-ΠΤΩΧΕΥΣΗ-ΑΦΑΙΜΑΞΗ: Ο ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Η Ρωμιοσύνη στη διαχρονικότητά της: Υφαρπαγές χρημάτων και οικονομικές ατασθαλίες - καταστάσεις αντίστοιχες με τις σημερινές.

Ο εξωτερικός δανεισμός του ελληνόφωνου προτεκτοράτου έχει μεγάλη προϊστορία. Η Νεοελλάδα έχει δανειστεί πολλές φορές, πάντα για την ίδια αιτία: η εγχώρια τριτοκοσμική πλουτοκρατία (απόγονοι και επίγονοι των βυζαντινών φεουδαρχών, που μετεξελίχθηκαν επιτυχώς στους κοτσαμπασήδες φοροεισπράκτορες της τουρκοκρατίας και στους νεοκοτσαμπασήδες ψευδοαστούς κερδοσκόπους / μεταπράτες της σημερινής εποχής) αφαίμαζε το κοινωνικό υποζύγιο «αναδιανέμοντας» κατά καιρούς το εθνικό εισόδημα, κάτι που κρατούσε σε υποτυπώδη επίπεδα την εγχώρια αγοραστική δύναμη και άρα την εγχώρια αγορά (δηλαδή τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε εθνικής οικονομίας). Το αποτέλεσμα ήταν -και παραμένει- να μην μπορεί να στεριώσει καμμία σοβαρή παραγωγική βάση και άρα καμμία (όπως την ονομάζουν οι οικονομολόγοι) ανάπτυξη.

Για να δικαιολογούν οι εγχώριοι παρασιτικοί τριτοκοσμικοί πλουτοκράτες τήν κατ΄ εξακολούθηση πτώχευση (που οι ίδιοι προκαλούσαν πλουτίζοντας αντιπαραγωγικά και παρασιτικά) και τον κατ΄ εξακολούθηση δανεισμό, επινόησαν το παραμύθι της δήθεν «Ψωροκώσταινας» χώρας, της οποίας το δήθεν «ριζικό» την καταδικάζει σε συνεχή φτώχεια και πτώχευση.

Στη συνέχεια οι εγχώριοι τριτοκοσμικοί πλουτοκράτες (μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο κληρονομημένης από το Βυζάντιο απόλυτης νεοβυζαντινής διαπλοκής και διαφθοράς), υφάρπαζαν τα χορηγούμενα δάνεια (αφήνοντας για ευνόητους λόγους «εικόνας», αλλά και εξαγοράς κάποιων «ημετέρων» τους κατωτέρων κοινωνικών ομάδων μερικά ψίχουλα να πέσουν από το τραπέζι), με αποτέλεσμα την διαιώνιση της πτώχευσης και το άνοιγμα ενός νέου, κάθε φορά, δανειακού λογαριασμού. «Αναδιανομή» του εθνικού εισοδήματος από τους εγχώριους νεοκοτσαμπασήδες, πτώχευση και εξωτερικός δανεισμός: αυτός είναι ο συνήθης οικονομικός κύκλος και η πληκτικά προβλέψιμη οικονομική ιστορία της Νεοελλάδας.

Τα αγγλικά δάνεια, που χορηγήθηκαν στην επαναστατική νεοελληνική κυβέρνηση το 1824 (τα πρώτα που έλαβε η Νεοελλάδα) εγκαινίασαν την στερεότυπη μεταχείριση, την οποία θα είχαν έκτοτε όλα τα δάνεια, που θα συνήπτε το νεοελληνικό προτεκτοράτο: δεν διοχετεύθηκαν προς τον σκοπό τού αφελώς αποκαλούμενου «κοινού καλού» (αν είναι ποτέ δυνατόν να έχουν «κοινό καλό» το κοινωνικό υποζύγιο και τα αφεντικά του!), αλλά γέμισαν τις τσέπες «ημετέρων».

Την ίδια προδιαγεγραμμένη κατάληξη είχαν, όχι μόνο όλα ανεξαιρέτως τα δάνεια, αλλά και όλα ανεξαιρέτως τα χρήματα, τα οποία κατά καιρούς λάμβανε η Νεοελλάδα στα πλαίσια της λεγόμενης «διεθνούς βοήθειας» προς «δορυφορικές» χώρες. Π.χ. τα χρήματα του μεταπολεμικού σχεδίου Marshall (366 εκατομμύρια δολλάρια) γέμισαν κυρίως τις τσέπες νεοκοτσαμπασήδων, όπως των περιφήμων (και χαρακτηριστικά τριτοκοσμικών) «βιομηχάνων χωρίς βιομηχανίες», οι οποίοι λυμαίνονταν τη χώρα κατά τις δεκαετίες της «εκβιομηχάνισης» του 1950 και 1960. Κατά τον ίδιο τρόπο υφαρπάχθηκαν και κατασπαταλήθηκαν τα μυθώδη χρηματικά «πακέτα», επιχορηγήσεις κ.λπ., που δωρίζονταν στην Νεοελλάδα επί δύο δεκαετίες από την ένταξή της στην Ε.Ε. (βλ. Χρεωκοπία και πατριωτισμός).

Σήμερα, που η Νεοελλάδα βρίσκεται στο μέσον ενός ακόμα κύκλου ληστρικής εσωτερικής «αναδιανομής» του εθνικού εισοδήματος, πτώχευσης και επικείμενου εξωτερικού δανεισμού, η υπενθύμιση της ιστορίας του νεοελληνικού δανεισμού είναι ιδιαιτέρως χρήσιμη για όσους αποτελούν το απομυζούμενο κοινωνικό υποζύγιο (και -ευχόμαστε- ιδιαιτέρως επιβλαβής για τα αφεντικά τους).

Η ωμή υφαρπαγή των χρημάτων των αγγλικών δανείων πίσω από τις πλάτες ενός παντοειδώς εξαθλιωμένου ραγιαδολαού, που πολεμούσε για την επιβίωσή του (δηλαδή σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο) διδάσκει, ότι οι νεοκοτσαμπασήδες αυτού του θλιβερού προτεκτοράτου είναι απλώς αδίστακτοι. Διδάσκει, ότι οι πατριωτικές κορώνες, με τις οποίες θα ηχορυπάνουν και σε αυτήν την «εθνική» επέτειο, προορίζονται για τα κορόιδα, τους αμαθείς και τούς αφελείς κάθε είδους. Διδάσκει επίσης πού θα καταλήξουν τα χρήματα, που θα (ξανα)δανειστεί η (ξανα)πτωχευμένη Νεοελλάδα τις προσεχείς εβδομάδες.

Είναι συμφέρον κάθε νεοέλληνα, που ανήκει στο απομυζούμενο κοινωνικό υποζύγιο, να κάνει ό,τι νομίζει και να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο («θεμιτό», ή «αθέμιτο»), προκειμένου να δημιουργηθεί διεθνώς «αρνητικό» κλίμα δανεισμού προς το προτεκτοράτο. Έτσι ώστε αυτή τη φορά να αποτραπούν οι διεθνείς δανειστές να δανείσουν τους νεοκοτσαμπασήδες (με δάνεια, τα οποία θα τσεπώσουν ως συνήθως οι τελευταίοι, ενώ την αποπληρωμή τους θα επωμιστεί, πάλι ως συνήθως, ο «λαός»). Θα ήταν μια ευχάριστη ιστορική «παρεκτροπή» αν οι νεοκοτσαμπασήδες, που επί σχεδόν δύο μετεπαναστατικούς αιώνες πλουτίζουν πτωχεύοντας επανειλημμένα τη χώρα, μείνουν «μπουκάλα» και να αναγκαστούν να βάλουν βαθιά το χέρι στο -αφορολόγητο και φυγαδευμένο- κομπόδεμά τους. Είναι καιρός να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος «αναδιανομής» εθνικού εισοδήματος, πτώχευσης και δανεισμού.

Πηγή: Freeinqyiry

Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

Το όνομά μου είναι Rachel Corrie


Τα υπαλληλικά προτείνουν:

Θέατρο του Νέου Κόσμου

Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Αθήνα, Τηλέφωνο : 210 – 9212900

http://www.theatroneoukosmou.gr/

Το όνομά μου είναι Rachel Corrie

ένα έργο βασισμένο στα ημερολόγια και τα emails της Rachel Corrie που επιμελήθηκαν οι Alan Rickman και Katharine Viner.

www.rachelcorriefoundation.org

Η εταιρεία Familia σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζουν την παράσταση «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie», από τη Δευτέρα 25 Ιανουαρίου μέχρι την Τρίτη 27 Απριλίου 2010.

Μία αληθινή ιστορία. Μία παράσταση που απαγορεύτηκε στη Νέα Υόρκη. Ένα θέατρο ντοκουμέντο που «μιλάει» την αλήθεια. Πόσο κοστίζει άραγε κάτι τέτοιο; Για τη Rachel κόστισε μία ζωή… Μία 23χρονη κοπέλα που βρήκε το θάρρος να περάσει στην απέναντι όχθη και να δει την αλήθεια της άλλης πλευράς με τα δικά της μάτια… Την αλήθεια του παλαιστινιακού λαού που εδώ και 60 χρόνια βρίσκεται σε απόγνωση…

Ήταν ηρωίδα; Ήταν τρελή; Ήταν πολύ διαφορετική από όλους εμάς; Πώς είναι ένας άνθρωπος που κάνει την υπέρβαση; Δεν έχει φίλους; Δεν πηγαίνει σε bar; Δεν ερωτεύεται; Δεν ακούει Magnetic Fields;

«Βρίσκομαι στην Παλαιστίνη εδώ και δύο εβδομάδες και μία ώρα και ακόμα δεν βρίσκω τις λέξεις για να περιγράψω αυτά που βλέπω. Τίποτα δεν θα μπορούσε να με έχει προετοιμάσει για την πραγματικότητα της κατάστασης εδώ. Απλώς δεν μπορείς να το φανταστείς αν δεν το δεις…» Rachel Corrie 2003


ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ & EMAIL ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

* Ηλεκτρονική Διεύθυνση

http://to-onoma-mou-einai-rachel-corrie.blogspot.com/

* Facebook Event

http://www.facebook.com/event.php?eid=253065139343&ref=ts

* familiatheater@gmail.com

* familiatheater@ymail.com

* familiatheater@yahoo.com

Λεφτά Υπάρχουν (2)

Μία ακόμα διαγραφή προστίμου. Το γνωστό σήριαλ με την Ακρόπολις Χρηματιστηριακή.







Το αλίευσα από το Freeinquiry.

Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

Πρωτοβουλία Δημοτικών Υπαλλήλων Αιγάλεω

Πρωτοβουλία Δημοτικών Υπαλλήλων Αιγάλεω


Κ Α Λ Ε Σ Μ Α

Συνάδελφοι
Η χειροτέρευση του βιοτικού μας επιπέδου είναι πλέον γεγονός. Οι εργασιακές συνθήκες μας πρόκειται να αλλάξουν δραματικά στο άμεσο μέλλον. Η επίθεση που δεχόμαστε δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Στο βάθος αχνοφαίνεται ακόμη και η κατάργηση της μονιμότητας.
Δυστυχώς, η αντίδραση του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος και των παρατάξεων που παίζουν ως τώρα πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό, δεν ανταποκρίνεται στη σφοδρότητα και την ένταση της επίθεσης που δεχόμαστε. Από την άλλη «ισχυρά» συνδικάτα, σ’ αυτή την «κατάσταση κρίσης», κατάφεραν να διασφαλίσουν διευκολύνσεις και εξαιρέσεις.

Οι περισσότεροι από εμάς μπουχτίσαμε :
· με τις άσφαιρες, προσχηματικές και ασυντόνιστες στάσεις εργασίες,
· με τις γενικές απεργίες περιπάτους στο κέντρο της Αθήνας,
· με τις μικροκομματικές αντιπαραθέσεις και τις χωριστές διαδηλώσεις,
· με την έλλειψη ουσιαστικής συμμετοχής σε βαρετές και ανούσιες γενικές συνελεύσεις.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, προσκαλούμε
Όσους έχουν τους ίδιους προβληματισμούς, ανησυχούν, αισθάνονται και βλέπουν ότι έρχονται τα χειρότερα, όσους νοιώθουν την ανάγκη να εκφραστούν και να συζητήσουν ουσιαστικά, χωρίς άσκοπες συνθηματολογίες και μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, την Παρασκευή 19/03/2010 και ώρα 1.30 μ.μ. στην αίθουσα του Δ.Σ. του Δήμου σε ανοιχτή συζήτηση.
Η πρωτοβουλία μας δεν υποκαθιστά κανένα συλλογικό όργανο και δεν καπελώνεται από καμία παράταξη. Σε αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα, το μοναδικό μας κίνητρο είναι η διαπιστωμένη ανάγκη έκφρασης όλων, η διατύπωση προτάσεων για νέες μορφές κινητοποιήσεων και ο απεγκλωβισμός από τα υπάρχοντα «ακίνδυνα» σχήματα.

Πρωτοβουλία Δημοτικών Υπαλλήλων

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Η Οδύσσεια του 14ου μισθού.

Επανερχόμαστε στο θέμα του περιβόητου 14ου μισθού με ένα σύντομο ημερολόγιο που παρουσιάζει τη φιλολογία περί του 14ου μισθού τους τελευταίους μήνες. Είναι χαρακτηριστικός και σύναμμα απολαυστικός ο τρόπος που ξεκινάει, συντηρείται και καταλήγει το θέμα….το οποίο έχει στηθεί καιρό τώρα πολύ καλά.


  • 1 Οκτωβρίου 2009: Γιατί θα καταργηθεί ο 13ος και ο 14ος μισθός

H ιστοσελίδα capital.gr έχει ήδη αποφασίσει -κάτι ήξεραν τελικά- ότι ο 13ος και 14ος μισθός είναι περιττοί για τους νέο-έλληνες οποτε θα κοπούν. ΕΔΩ


  • 10 Δεκεμβρίου 2009: Κινδυνεύει ο 14ος μισθός του 2010!

Το Βήμα μας ενημερώνει ότι ο 14ος μισθός κινδυνεύει. Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ΟΛΟΙ πρέπει να συμβάλουν. Όταν βέβαια λέμε στην Ελλάδα ΟΛΟΙ εννοούμε τους γνωστούς μαλάκες: Μισθωτοί και συνταξιούχοι. ΕΔΩ


  • 19 Φεβρουαρίου 2010: Παναγόπουλος: "Casus belli ο 14ος μισθός"

Οι εργατοπατέρες μπαίνουν στην κουβέντα και απειλούν την κυβέρνηση –την οποία στηρίζει το κόμμα του οποίου είναι μέλη- ότι δεν σηκώνουν αστεία με τον 14ο μισθό. Σιγά ρε παιδιά μας πήραν τα αίματα – και τα γιαούρτια ενίοτε. ΕΔΩ


  • 23 Φεβρουαρίου 2010: Μ. Αποστολάκη:"Κόκκινη γραμμή" ο 14ος μισθός

Σκιάζονται λοιπόν στο ΠΑΣΟΚ και η βουλευτής Μιλένα Αποστολάκη «τονίζει» ότι στα νέα μέτρα υπάρχει κόκκινη γραμμή για την περικοπή του 14ου μισθού. Τελικά η γραμμή αποδεικνύεται πράσινη. ΕΔΩ


  • 27 Φεβρουαρίου 2010: Πάλι στο τραπέζι ο 14ος μισθός

Άντε πάλι. Οι Βρυξέλες θέλουν πρόσθετα μέτρα. Φυσικά δεν προτείνουν οι Βρυξέλλες στην κυβέρνηση να κόψει τον 14ο μισθό. Οι Βρυξέλλες ζητάνε πρόσθετα έσοδα. Το πώς θα τα βρει το νέο-ελληνικό κρατίδιο είναι δικό του πρόβλημα. Φυσικά αυτό που τελικά επιλέγουν πάντα οι ελληνικές δωσίλογες κυβερνήσεις είναι η αφαίμαξη των μισθωτών και συνταξιούχων. Έτσι επανέρχεται το θέμα του 14ου μισθού το οποίο βέβαια δεν είχε φύγει και ποτέ από την επικαιρότητα. Τεχνηέντως τα φερέφωνα ΜΜΕ της εξουσίας παρουσιάζουν ότι οι Βρυξέλλες ζητάνε το κόψιμο του 14ου μισθού. ΕΔΩ


  • 1 Μαρτίου 2010: ΑΔΕΔΥ: «Κόκκινη γραμμή» ο 14ος μισθός

Το σύνθημα περί κόκκινης γραμμής φαίνεται να «πουλάει» στο τύπο και ο έτερος εργατοπατέρας επίσης μέλος του ΠΑΣΟΚ απειλεί θεούς και δαίμονες ότι θα γίνει «το έλα να δεις» αν κοπεί ο 14ος μισθός. Εξάλλου είπαμε είναι κόκκινη γραμμή.ΕΔΩ


  • 5 Μαρτίου 2010: Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ψηφίζεται σήμερα το νομοσχέδιο για τα οικονομικά μέτρα

Παρά τις κόκκινες γραμμές το νομοσχέδιο ψηφίζεται και ο 14ος και 13ος μισθός κόβονται κατά 30%, όπως και τα επιδόματα κατά 12%. Ο Φ.Π.Α. αυξάνεται 2%, η βενζίνη μέσα σε μερικούς μήνες πάνω από 50% και λαμβάνοντας υπόψη το πάγωμα των μισθών επ’ αόριστο το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ εισόδημα των νοικοκυριών καταβαραθρώνεται. Μας γυρίζουν τουλάχιστον 10 χρόνια πίσω.ΕΔΩ


  • 4-6 Μαρτίου 2010: Προς κατάργηση ο 14ος μισθός και στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα

Όπως ήταν αναμενόμενο η κυβέρνηση σε αγαστή πάντα συνεργασία με το ληστρικό ελληνικό κατεστημένο βάζει στο μάτι και τον πολύπαθο ιδιωτικό τομέα. Αρχίζουν οι διαρροές περί κοψίματος του 13ου και 14ου μισθού και στον ιδιωτικό τομέα για να αυξηθεί η παραγωγικότητα της οικονομίας…!!!Λες και το πρόβλημα της παραγωγικότητας της Ελλάδας είναι ο 14ος μισθός πείνας των ιδιωτικών υπαλλήλων και άπαξ και κοπεί ως δια μαγείας θα γίνουμε η πιο παραγωγική χώρα…!!! Το σχέδιο βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη…ΕΔΩ ΕΔΩ και ΕΔΩ


  • 10 Μαρτίου: ΣΕΒ: Δεν απειλείται ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ -στον οποίο η κυβέρνηση μάλλον έχει εκχωρήσει τα νομοθετικά δικαιώματα- αποφασίζει να μην καταθέσει νομοσχέδιο για την κατάργηση του 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα δεν καταργείται μέχρι νεωτέρας. ΕΔΩ

Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

Για ποιον χτυπαέι η καμπάνα?

Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις πήραν σειρά και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Πριν λίγες μόνο μέρες είχαμε προβλέψει ότι το κλίμα στην Ελλάδα διακατέχεται από το Race to the bottom (Εξίσωση προς τα κάτω). Είχαμε επισημάνει με σχόλιο μας ότι τη σκυτάλη των περικοπών θα την πάρουν σύντομα και ο πολύπαθοι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα. Και αν οι συνθήκες για τους δημοσίους υπαλλήλους δεν είναι οι καλύτερες, ο ιδιωτικός υπάλληλος στην Ελλάδα βιώνει έναν εργασιακό μεσαίωνα στην πιο επαίσχυντη μορφή του. Ανύπαρκτο ωράριο, ψυχολογική πίεση και απειλές, σχεδόν παντελής απουσία συνδικαλισμού, μισθοί πείνας συνθέτουν το σκηνικό εργασίας στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα. Οι ντόπιοι «επιχειρηματίες», αλλά και οι πολυεθνικές που δρουν στην Ελλάδα εκμεταλλευόμενοι την υψηλή ανεργία, αλλά και την πλήρη ανυπαρξία του κράτους που τους αφήνει ανεξέλεγκτους να καταστρατηγούν την εργατική νομοθεσία επιδίδονται σε άγρια εκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού του ιδιωτικού τομέα. Έτσι χωρίς πλέον κανένα πρόσχημα, χωρίς κανένα αίτιο αρχίζουν τα παπαγαλάκια τους να αναμασάνε περί το κόψιμο του 13ου και 14ου μισθού και στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Υποτίθεται το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. Με το κόψιμο μισθών στον ιδιωτικό τομέα όχι μόνο δεν βελτιώνεται η κατάσταση αλλά θα επιδεινωθεί αφού θα οδηγήσει σε περαιτέρω συρρικνώσει του Α.Ε.Π. άρα και σε διόγκωση ελλειμμάτων και χρεών, ως σχετικά νούμερα αφού υπολογίζονται ως προς το Α.Ε.Π. Δεν μπορεί κανένα παπαγαλάκι να ισχυριστεί ότι έστω και ταμειακά θα εξυπηρετήσει την εθνική οικονομία. Αυτούς που θα εξυπηρετήσει βεβαίως βεβαίως είναι το ελληνικό και πολυεθνικό παρασιτικό κεφάλαιο εις βάρος του λαού, το οποίο όσο αυξάνονται τα κέρδη του, τόσο αυξάνεται και η απληστία του. Τα παπαγαλάκια και οι δουλικοί υπηρέτες του (οι έλληνες πολιτικοί) δεν θα του χαλάσουν το χατίρι για άλλη μια φορά.

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Κόφτε μου επιτέλους τον 14ο μισθό!



Τους τελευταίους μήνες τα θρασύτητα "παπαγαλάκια", τα φερέφωνα της εξουσίας τα ελληνικά ΜΜΕ αναμοχλεύουν το ζήτημα του "προκλητικού" 14ου μισθού. Η αλήθεια είναι όμως πως με την πρώτη φάση της περικοπής των επιδομάτων, ουσιαστικά οι δημόσιοι και οι δημοτικοί υπάλληλοι απώλεσαν 1,5 ονομαστικό μισθό ετησίως και όχι μόνο έναν όπως θα γινόταν αν κοβότανε ο 14ος. Σήμερα το "δεύτερο Παπανδρεϊκό πακέτο" θα κόψει τουλάχιστον άλλον 1 με 1,5 ονομαστικό μισθό. Συνολικά δηλαδή χωρίς να κοπεί ο 14ος μισθός έχουν κοπεί τουλάχιστον 2,5 με 3 μισθοί. Αν είχε κοπεί ο 14ος οι δημόσιοι υπάλληλοι θα είχαν χάσει μόνο 1 μισθό. Τώρα χάνουνε 3. Ο 14ος διατηρείται -μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης- για να έχουν να ασχολούνται τα παπαγαλάκια.

Αρχειοθήκη ιστολογίου