Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010

Η «περιπέτεια» της εγγύησης Αγγέλλου και η αναμενόμενη κατάληξη.

Μετά από πολλές περιπέτειες με την «αδέκαστη» ελληνική δικαιοσύνη η «εγγύηση» του κ. Αγγέλου ώστε να μην προφυλακιστεί ορίστηκε στις 100.000 ευρώ και βλέπουμε. Όλα άρχισαν τέλη Ιούλη οπότε η αρχική εγγύηση είχε οριστεί στις 400.000 ευρώ, προς τέρψιν των μαζών, μετά από τη συνήθη πολύωρη ανάκριση. Ήταν πρόδηλο ότι πρόκειται για μία κίνηση εντυπωσιασμού και ότι θα ακολουθούσε η συνήθης δικονομική διαδικασία με την οποία η εγγύηση θα μειωνόταν εντυπωσιακά. Εξάλλου την ίδια διαδικασία ακολουθούν οι μεγαλοφοροφυγάδες, οι μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων, οι εταιρείες ρυπαντές που τους επιβάλλονται πρόστιμα κλπ. Μετά το πέρας της χρονοβόρας διαδικασίας τα δυσθεώρητα πρόστιμα μειώνονται σε μερικές εκατοντάδες ευρώ εφόσον δεν ακυρωθούν από το ΣτΕ. Με αυτό τον τρόπο στο Ελλαδιστάν φοροφυγάδες και λοιποί κομπραδόροι -χέρι χέρι πάντα με την αδέκαστη δικαιοσύνη- δεν τιμωρούνται ΠΟΤΕ. Ο λογαριασμός πάει πάντα στους γνωστούς μαλάκες.

Έτσι και με τον Αγγέλου η αρχική εγγύηση των 400.000 ευρώ, μειώθηκε δύο βδομάδες αργότερα στις 300.000 ευρώ και ένα μήνα αργότερα στις 100.00 ευρώ και πιθανόν έπεται συνέχεια. Θεωρήθηκε ενδεχομένως ότι τα 400.00 ευρώ ήταν «εξοντωτική εγγύηση» για τον διευθυντή του γραφείου του πρώην Πρωθυπουργού (Κωστάκης Μπαϊρακτάρ ο Βραχύς ΙΙ). Το επιχείρημα της εξόντωσης καθίσταται έωλο διότι τα ποσό αυτό δεν είναι απαραίτητο να κατατεθεί σε ρευστό χρήμα. Μπορεί ο κατηγορούμενος να προσημειώσει το σπίτι του, ώστε να καλυφθεί η εγγύηση και προφανώς αν κινηθεί βάσει νόμου και δεν την κοπανήσει για Ουρουγουάη – Μοντεβιδέο (προσφιλή προορισμό των κλεφτών δημοσίου χρήματος και «αμαρτωλών») η προσημείωση θα αρθεί με το πέρας της δικαστικής διαδικασίας. Ούτε γάτα ούτε ζημιά. Εκτός αν ο καημένος πρώην διευθυντής μένει στο νοίκι και δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο στο όνομα του. Ε εντάξει τότε για έναν τέτοιο αλτρουιστή η εγγύηση πρέπει να μειωθεί κι άλλο και να μην του ζητηθεί καν να καταβάλει το ποσό. Θα πραγματοποιηθεί έρανος και το ποσό θα συγκεντρωθεί από Έλληνες συνταξιούχους.

Η «προίκα» του 2004

10:12 - Κυρ 29/08/2010, tvxsteam

αν σήμερα, 29 Αυγούστου 2004, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η τελετή λήξης των 28ων Ολυμπιακών Αγώνων. Όμως, ποια ήταν η «προίκα» του 2004;

Ακολουθεί ένα κείμενο του Πάνου Τότσικα, πολεοδόμου και μέλους της «Καμπάνιας Αντι-2004», από την Ελευθεροτυπία.

Και ξαφνικά, εν έτει 2010, η διεθνής κοινή γνώμη ανακάλυψε την ελληνική αναξιοπιστία. Ανακάλυψε τη «δημιουργική λογιστική», τα ψεύτικα και παραποιημένα στατιστικά στοιχεία με τα οποία δημιουργούσε η Ελλάδα μια διαφορετική εντύπωση για την οικονομική της κατάσταση.

Ολοι φαίνονται πως αγνοούν ότι η Ελλάδα μπήκε στην ευρωζώνη αν και δεν συγκέντρωνε τα κριτήρια που είχαν τεθεί, χάρη στα παραπλανητικά νούμερα που παρέθεσε και που οι Ευρωπαίοι «εταίροι» αποδέχτηκαν, αν και γνώριζαν ότι ήταν ψεύτικα. Αλλωστε δεν ήταν μόνο η Ελλάδα που παρέθεσε ψεύτικα στοιχεία...

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που η Ελλάδα συγκεντρώνει τα φώτα μιας παγκόσμιας αρνητικής δημοσιότητας: Το 2004, λίγους μήνες πριν από τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, η «διεθνής κοινότητα» κρατούσε την ανάσα της αν θα μπορέσουν τελικά να είναι έτοιμες στην ώρα τους οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις και υποδομές που ήταν απαραίτητες για να γίνουν οι Αγώνες. Τότε οι ελληνικές ευρεσιτεχνίες και πατέντες έδωσαν και πήραν, οι εργολάβοι χρέωσαν τα έργα πολύ παραπάνω «λόγω του κατεπείγοντος», θυσιάστηκαν και κάποιοι εργάτες, κυρίως ξένοι, και τελικά «τα καταφέραμε», είπαν. Μίλησαν για τους «επιτυχημένους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας» και ξέχασαν ότι το πραγματικό κόστος των «έργων» ήταν 4-5 φορές περισσότερο από το αρχικά προϋπολογισθέν. Ξέχασαν ότι ο φάκελος με τον οποίο «κέρδισε» η Αθήνα τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ήταν εντελώς διάτρητος, ότι ήταν γεμάτος ψεύτικα στοιχεία, ότι ήταν αναξιόπιστος.

Ο σουηδικός λαός θεωρείται από τους πιο φιλειρηνικούς. Οταν όμως του τέθηκε το 1997 το δίλημμα αν θέλει να διεξαχθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 στη Στοκχόλμη, η απάντηση δόθηκε με ένα μπαράζ βομβιστικών εκρήξεων σε αθλητικές εγκαταστάσεις: το κύριο επιχείρημα των αντιτιθέμενων Σουηδών ήταν ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα επιβάρυναν σοβαρά την οικονομία της χώρας τους και θα περιόριζαν τους πόρους που προορίζονταν για κοινωνικές δαπάνες. Ετσι, με χαμηλή βαθμολογία στο κριτήριο «λαϊκή αποδοχή», οι Σουηδοί απέτρεψαν τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στη χώρα τους. Μέχρι σήμερα αρνούνται να ενταχθούν στην ευρωζώνη.

Στο Βερολίνο, στις αρχές της δεκαετίας του '90, η μη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων τέθηκε ως όρος για τη συνεργασία στις δημοτικές εκλογές μεταξύ αριστερών και οικολογικών δυνάμεων. Μέχρι σήμερα, στο Βερολίνο, το ισχυρό αντι-ολυμπιακό κίνημα που αναπτύχθηκε απέτρεψε τη διεκδίκηση των περιζήτητων παγκοσμίως Ολυμπιακών Αγώνων...

Στη χώρα μας, αντιθέτως, η «Μεγάλη Ιδέα» των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα άγγιξε τη φαντασία ενός μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού. Ο ανεκδιήγητος φάκελος που κατατέθηκε στην ανεκδιήγητη «Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή» του Σάμαρανκ, των «αθανάτων» και των μαφιόζων, περιείχε στημένο γκάλοπ όπου το 97,5% των Ελλήνων ήταν υπέρ των Αγώνων στην Αθήνα. Οσοι εναντιώθηκαν, θεωρήθηκαν από «αντεθνικά στοιχεία» έως γραφικοί. Τα επιχειρήματά τους για τις οικονομικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές επιπτώσεις της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα αποσιωπήθηκαν ή λογοκρίθηκαν. Ετσι, κάποιοι φαίνεται να πέφτουν από τα σύννεφα όταν αντιλήφθηκαν λίγα χρόνια μετά τους Αγώνες ότι το δημόσιο χρέος και ο δανεισμός είχαν εκτοξευθεί στα ύψη.

Το πραγματικό ωστόσο κόστος της «επιχείρησης Ολυμπιάδα 2004» δεν το μάθαμε ποτέ. Φρόντισε γι' αυτό η Γιαννούλα και ο Σημίτης και στη συνέχεια ο Καραμανλής και ο Αλογοσκούφης. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι ακόμα πληρώνουμε κι ακόμα χρωστάμε τα κερατιάτικα.

Σήμερα η κατάσταση είναι τραγική για τη χώρα. Αυτοί που μας «χάρισαν» τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, αυτοί που μας επέβαλαν να αγοράσουμε άχρηστους εξοπλισμούς και πανάκριβα συστήματα ασφαλείας, αυτοί που παρακολουθούσαν τα τηλέφωνά μας, οι Γερμανοί της Siemens και αυτοί που εισέπραξαν τις μίζες και τις προμήθειες, μας μιλάνε για «αναξιοπιστία» της χώρας . Μας ζητάνε να καθηλώσουμε τους ήδη χαμηλούς μισθούς και τις συντάξεις, να περικόψουμε ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές δαπάνες και ταυτόχρονα παίρνουν μέτρα για να στηρίξουν τις τράπεζες που τόσα χρόνια μας ξεζούμιζαν κανονικά.

Στο Μόντρεαλ του Καναδά δεν απέκρυψαν ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν γι' αυτούς μια οικονομική καταστροφή. Ακόμα πληρώνουν... Στην Ελλάδα, αποκρύπτεται επιμελώς ότι η κατρακύλα της οικονομίας της χώρας ξεκινάει λίγα χρόνια πριν από το 2004 και κορυφώνεται σήμερα. Οι εμφανισθέντες «υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης», τα χαμηλά ποσοστά ανεργίας των προηγούμενων χρόνων δεν μπορούν να αποκρύψουν την ουσιαστική «προίκα» των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, δηλαδή την πραγματικότητα των τεράστιων ελλειμμάτων, του αχαλίνωτου δανεισμού. Η φούσκα έσπασε. Το ζήτημα είναι αν και πότε θα ξεχειλίσει το ποτάμι της οργής.

Πηγή: www.tvxs.gr

Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

Εκτακτες προσλήψεις συμβούλων στο γραφείο του Πρωθυπουργού

NAFTEMPORIKI.GR Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010 13:42
Τελευταία Ενημέρωση : 26/08/2010 16:45
Στο φως της δημοσιότητας ήρθε απόφαση του Πρωθυπουργού που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 6 Αυγούστου, για έκτακτες προσλήψεις συμβούλων με σκοπό την ενίσχυση του πολιτικού του γραφείου.

Χαρακτηρίζοντας «άμεση» την ανάγκη ενίσχυσης του πρωθυπουργικού γραφείου, ο κ. Παπανδρέου προέβη σε 20 έκτακτες προσλήψεις συμβούλων σχεδιασμού στρατηγικής, επικοινωνίας, οργάνωσης, διοίκησης κ.λπ., με το συνολικό κόστος της αμοιβής του για φέτος να ανέρχεται στα 212.000 ευρώ και για καθένα από τα επόμενα χρόνια 642.000 ευρώ.

Με αφορμή τις εν λόγω προσλήψεις, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, κατέθεσε ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς Επικρατείας και Οικονομικών.

Όπως αναφέρει στο κείμενο της ερώτησής του ο βουλευτής, «στη σχετική απόφαση πρόσληψης προσδιορίζονται όχι μόνον οι ιδιότητες των νέων αυτών συνεργατών (σύμβουλοι σχεδιασμού στρατηγικής, επικοινωνίας, οργάνωσης, διοίκησης κ.λπ.), αλλά και η αμοιβή τους, η οποία θα είναι συνολικώς για φέτος 212.000 ευρώ και για καθένα από τα επόμενα χρόνια 642.000 ευρώ».

Ο κ. Παπαδημούλης ζητεί διευκρινίσεις σχετικά με τον ακριβή αριθμό των συμβούλων που απασχολούνται στο πρωθυπουργικό γραφείο, την επαγγελματική ιδιότητά τους, αλλά και τη δαπάνη της αμοιβής τους.

Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010

Η πιο κιτς θερινή παράσταση στις Σπέτσες.

Κοσμικοί γάμοι του ορθόδοξου παλκοσένικου

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Sic transit Gloria mundi

Κύριε Ροΐδη,
Η οικογένεια του κ. Κώστα Γλύξμπουργκ-Ντεγκρέτσια προσπαθεί με κάθε τρόπο να κρατηθεί στη δημοσιότητα με την ελπίδα πως κάποια στιγμή η χώρα θα ξεπέσει τόσο πολύ ώστε να νοσταλγήσει τα βασιλικά καραγκιοζιλίκια.Έχοντας χαμηλό μορφωτικό επίπεδο τα μέλη αυτής της οικογένειας που δυνάστευσε τη χώρα, χρησιμοποιούν ως μέσον δημοσιότητας κούφιες κοσμικότητες που προκαλούν την κουτσομπολική περιέργεια των δουλοφρόνων και γενικά αυτών που διαθέτουν εγκέφαλο κατσαρίδας και τους αρέσει να κυβερνιούνται από σφουγκοκωλάριους αυλικούς, ηλίθιους στρατιωτικούς και κρετίνους πρίγκιπες.

Στην ευσεβή «Espresso», θεματοφύλακα των ιερών του νεοελληνικού Έθνους και ανεπίσημο όργανο της Ι. Συνόδου, διαβάζω: «Ηδη οι διοργανωτές κανονίζουν τον αριθμό των δυτών που θα πρέπει να βουτάνε επί 24 ώρες το 24ωρο στη θάλασσα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι κανένας ανεπιθύμητος δεν θα «εισβάλει» στον γάμο της χρονιάς! Υποβρύχιες κάμερες και ακροβολισμένο σε όλο το νησί προσωπικό ασφαλείας θα τσεκάρουν τα πάντα και τους πάντες εξονυχιστικά».

Σε πιάνει θλίψη να σκέφτεσαι πως αυτοί που λεηλάτησαν τη χώρα και συνωμότησαν κατά των λαϊκών ελευθεριών, ο ανάξιος και ανελλήνιστος γιός της Ναζίστριας Φρειδερίκης που σύμφωνα με τον Α. Παπανδρέου έπρεπε να είχε καθίσει στο σκαμνί (παπανδρεϊκά έπεα πτερόεντα) και οι διάδοχοί του, ξοδεύουν τα κλοπιμαία δεκαετιών σε μια δύσκολη συγκυρία όπου η κυβέρνηση κλαδεύει τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα των αδύνατων, για να ικανοποιήσουν την σαχλαμαροειδή ματαιοδοξία τους. Ασφαλώς μάλιστα με την συνενοχή των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που αμέλησαν(;) να θωρακίσουν συνταγματικά τον δημόσιο χαρακτήρα της βασιλικής περιουσίας (που τη βρήκαν;) πήραν από πάνω και αποζημίωση. Από κοντά και μια σειρά εθνικόφρονων μπλογκς πολιτών, που τα ελληνικά τους συγκρίνονται με αυτά του ΓΑΠ, αναφέρουν τον play boy γαμπρό ως «πρίγκιπα», προσβάλλοντας έτσι την πατρίδα μας και το πολίτευμά της. Οι παλιότεροι θα θυμούνται τους γάμους του τζαμπατζή Κώστα Ντεγκρέτσια στη Μητρόπολη που έγινε με έξοδα των φορολογούμενων, παρουσία ακόμη και του πατριάρχη της Μόσχας και 60 Ελλήνων δεσποτάδων (φωτ 1) με επικεφαλής τον αρχιεπίσκοπο Θεμιστοκλή Χατζησταύρου (επαγγελματικό ψευδώνυμο Χρυσόστομος Β΄) ο οποίος όμως απολύθηκε στα γεράματα σα στημένη λεμονόκουπα το 1967 από τα αχάριστα αφεντικά του χάριν του αρχιμανδρίτη Ι. Κοτσώνη, του μπάτλερ της Φρειδερίκης.

Το νοσηρό αυτό κλίμα της σπάταλης επίδειξης και του κεντρίσματος των πιο χυδαίων ενστίκτων του όχλου που διψά για γκλαμουριά, υποδαυλίζει η βυζαντινή φοροκλέφτρα και σκανδαλοποιός Εκκλησία των κομπιναδόρων κτηματομεσιτών και των ατιμώρητων παιδεραστών. Ένας πραγματικός συρφετός επισκόπων ακόμη και πατριαρχών που κατέπλευσε στο Λονδίνο πάντρεψε τον άλλο γιό της οικογένειας Κοκού με κάποια ζάπλουτη φιλόδοξη (η οποία συμπτωματικά ανακάλυψε το φως το αληθινόν και βαπτίστηκε ορθόδοξη), και αντίστοιχη θα είναι η συρροή των μιτροφόρων σατραπών στο πανηγύρι των Σπετσών. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω την ευκολία με την οποία οι ευσεβείς πριγκίπισσες αλλάζουν θρήσκευμα για έναν καλό γάμο, πιο εύκολα και από Σλάβο φύλαρχο που βαπτιζόταν Ορθόδοξος για να συμμαχήσει με το Βυζάντιο και βάπτιζε υποχρεωτικά στο πλησιέστερο ποτάμι και τους υπηκόους του.

Η Ορθοδοξία δεν μπορεί να ξεχάσει το φαγοπότι των φιρμανίων και των χρυσόβουλων με τα οποία την μπούκωσαν οι serial killers αυτοκράτορες, τσάροι και Σουλτάνοι και ονειρεύεται την παλινόρθωση του αισχρού θεσμού της κληρονομικής μοναρχίας. Όπου της δίνεται η ευκαιρία εκδηλώνει αυτόν τον ανομολόγητο πόθο της ανοιχτά, όπως π.χ. στην καθυστερημένη Γεωργία, στην πρωτεύουσα της οποίας παντρεύτηκε ο γαλαζοαίματος Δαυϊδ (ο κύριος με τα αποκριάτικα-φωτ.2-AFP -Vano Shlamov), της παλιάς δυναστείας των Bagrationi που βασίλευε στη χώρα από τον 9ο αιώνα μέχρι την προσάρτησή της στη Ρωσία. Η νύφη κατάγεται κι αυτή από την ίδια οικογένεια, αφού ως γνωστό οι αιμομιξίες μεταξύ συγγενών επιτρέπονται στις συφιλιδικές και αιμορροφιλικές ευρωπαϊκές δυναστείες.
http://rt.com/Top_News/2009-02-09/Royal_wedding_in_Georgia_captures_public_imagination.html

Ο σκοταδιστής και μισαλλόδοξος πατριάρχης της Γεωργίας, ο Ηλίας ο Β΄, με αφορμή το γάμο δήλωσε πως οι Γεωργιανοί πρέπει να επιστρέψουν στο μοναρχικό πολίτευμα εκφράζοντας την ελπίδα πως ο απόγονος αυτού του γάμου θα καταλάβει το θρόνο. Αυτό λοιπόν χρειάζεται η φτωχή Γεωργία, έναν εστεμμένο τζουτζέ με λοφίο. «Τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι».

Η Εκκλησία εκμεταλλεύεται συστηματικά τη βλακεία των νεόπλουτων τη δίψα τους για την πιο χυδαία πολυτέλεια και κοινωνική προβολή ευλογώντας σε λαμπρές βυζαντινές τελετές την πιο προκλητική και αντιαισθητική μεγαλομανία τους που δεν σέβεται ούτε τα υποτιθέμενα αισθήματα των νεόνυμφων και των συγγενών τους, και εκθέτει στη δημόσια θέα και στα ζηλότυπα μάτια των τιποτένιων την ιδιωτική ευτυχία. Η Εκκλησία εμπορευόμενη το υποτιθέμενο ιερό μυστήριο του γάμου το οποίο επινόησε σταδιακά από την εποχή του φονιά αυτοκράτορα αγίου Ιουστινιανού Α΄ και το θέσπισε πολύ αργότερα με τη βοήθεια του τετράγαμου Λέοντα Στ΄, εισπράττει χρήμα, κερδίζει προβολή των επισκόπων της και κατοχυρώνει εξουσιαστική εισβολή στον αυστηρά ιδιωτικό χώρο του συζυγικού βίου.

Ακόμη και κορυφαίοι διανοούμενοι όπως ο διάσημος ιστορικός Άδωνις Γεωργιάδης και η ερασμία συμβία του, δυο διαμάντια της ποιοτικής τηλοψίας, υποκύπτουν παρά την εγνωσμένη σεμνότητά τους και το ανώτερο χριστιανικό τους ήθος στην κρυφή γοητεία της γαμήλιας ορθόδοξης μπουρζουαζίας. Ο χριστιανός μπλόγκερ κ. Π. Μιχαλόπουλος, παλιός κατηχητής, αγανακτισμένος από τον εξευτελισμό και του «οίκου του Θεού» και ενός από τα 7 μυστήρια, από αυτήν που την αποκαλεί «Εκκλησία του κώλου», ξεφωνίζει με εκτενή ρεπορτάζ διάφορους φαιδρούς πρωταγωνιστές και το αδίστακτο ιερατείο τους που γεμίζουν τις σελίδες των λαϊκών εντύπων που προβάλουν εργολαβικά τους κοσμικούς γάμους. http://xairete.blogspot.com/2009/10/blog-post_594.html

Με την ευκαιρία να ευχηθούμε κάθε ευτυχία στην ευλαβή βουλευτίνα της ΝΔ κα Μίκα Ιατρίδη που παντρεύεται τον καλό της έχοντας «κλείσει» τον πατριαρχικό ναό της Ισταμπούλ. Θα τελέσει πανάκριβους κοσμικούς γάμους, «χωρίς να υπολογίσει την κοινή γνώμη», κάνοντας σαν τον αρχηγό της αντίσταση στη λιτότητα του ΔΝΤ, με μεταφορά εκατοντάδων ψηφοφόρων της μέσω τουριστικού γραφείου με πολλά υποσχόμενο τουριστικό πρόγραμμα με χαμηλές τιμές και παράλληλη μετακίνηση 90 επίσημων προσκεκλημένων με ειδική τσάρτερ πτήση. Θα είναι ένα υπερθέαμα («υπερπαραγωγή» το χαρακτηρίζει το έγκυρον περί τα κουτσομπολικά «Πρώτο Θέμα-15-8)- που θα το ζήλευε νομίζω και κάποια ευσεβής διοργανώτρια ολυμπιακών αγώνων, που λέγεται πως γνώρισε το γοητευτικό πρίγκιπά της λιποθυμώντας στην (οικονομικά) στιβαρή αγκαλιά του σαν σε παραμύθι την ώρα της πατριαρχικής λειτουργίας.

http://roides.wordpress.com/

Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Ποιήματα

ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Πρόσωπο τραγικό ο έρωτας

Κομμάτιασε το σώμα σαν ενθύμιο

Μιας περιόδου που γιασεμιά άνθιζαν

σκαρφαλωμένα στις αυλόπορτες

Φιλιά ανέδυαν άρωμα ζωής

Και πλανόδιος μουσικός σε νότες

μετέτρεπε τον μεθυστικό αέρα

μουσικής νοσταλγικής …………


ΠΕΡΙΤΤΟ ΦΘΗΝΟ

Γριά πόρνη……… ασελγούν

στο κομματιασμένο σου κορμί

Σκύλοι λυσσασμένοι

Απαιτώντας μερίδιο απ’ την ηδονή

Συλλέγουν απορρίμματα όλο λαγνεία

Από κάδους ξεθάβουνε ψοφίμια

Ρούχα μεταχειρισμένα, μιας ξεπερασμένης

μόδας στο βωμό της υπερκατανάλωσης

Το περιττό μοιάζει με ευτυχία και το ασήμαντο

Σημαντικό φαίνεται στα μάτια των πολλών

Του πρόχειρου την φθήνια θαυμάζουνε

ανόητοι κακεντρεχείς, το μεγάλο αποδοκιμάζουν

… Δύσκολο να φτάσει κανείς!


Η ΟΧΘΗ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΣΟΥ

Θάλασσα η όχθη των ματιών σου

Το βλέμμα σου ταξιδεύει

στις γραμμές των οριζόντων

Πάνω απ’ το θαλάσσιο φως

της νύχτας διαβαίνω μεθυσμένος

Στο μυαλό αιχμηροί οι δείκτες

μπήγονται καταστροφικών ωρών


Μ.Κ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα θύματα της δεξιάς: Σωτηρία Βασιλακοπούλου



Σωτηρία Βασιλακοπούλου, φοιτήτρια, στέλεχος της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (ΚΝΕ), μοίραζε προκηρύξεις στους εργάτες του εργοστασίου ΕΤΜΑ καλώντας σε κινητοποιήσεις (28 Ιούλη 1980)

Πηγή: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/

Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010

Είμαι Έλληνας

Η μόνη χώρα στην Ευρώπη (αν όχι στον κόσμο) με ναοδομία. Τώρα με διευρυμένες αρμοδιότητες.

Αν ήταν Πρωταπριλιά θα υπέθετε κανείς ότι τα ρεπορτάζ περί διεύρυνσης των αρμοδιοτήτων της ναοδομίας είναι από τα αστεία που κάνουν οι εφημερίδες στους αναγνώστες τους για να τιμήσουν το έθιμο. Ομως είναι Ιούνιος, οπότε το μόνο που μπορεί να σκεφτεί κάποιος διαβάζοντας για τον κανονισμό που θα συζητηθεί στην έκτακτη σύνοδο της Ιεραρχίας (Δευτέρα 21.6.2010) είναι: «Πλάκα μάς κάνουν οι άγιοι...».

Σύμφωνα, λοιπόν, με πληροφορίες, οι ιεράρχες θα εγκρίνουν έναν κανονισμό σύμφωνα με τον οποίο η ναοδομία θα «έχει την αρμοδιότητα να εφαρμόζει τη νομοθεσία περί αυθαιρέτων, επομένως να προβαίνει σε νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων κατασκευών και να καταλογίζει πρόστιμα, αντί των μέχρι σήμερα ασχολούμενων με το θέμα πολεοδομικών γραφείων». Με άλλα λόγια η Εκκλησία θα χτίζει αυθαίρετα και οι υπηρεσίες της θα τα νομιμοποιούν και «τα πρόστιμα [θα] εισπράττονται και [θα] εγγράφονται σε κωδικό αριθμό εσόδου, που θα χρησιμοποιείται για έργα ευποιίας στις ιερές μητροπόλεις».

Δηλαδή: Γιάννης αυθαιρετεί, Γιάννης επιβάλλει τα πρόστιμα και Γιάννης τα εισπράττει. Μωρέ μπράβο! Πώς και δεν σκέφτηκε ποτέ κανείς υπουργός να λύσει έτσι το πρόβλημα των αυθαιρέτων; Δηλαδή, όποιος έχει χτίσει παράνομα θα μπορεί να μαζεύει την οικογένειά του, να εκδίδει απόφαση νομιμοποίησης και να επιβάλλει πρόστιμα που θα χρησιμοποιούνται «για έργα ευποιίας» της ευρύτερης οικογένειας.

Το θέμα θα ήταν ανάξιο σχολιασμού, υπό την έννοια ότι καθείς μπορεί να αποφασίζει ό,τι θέλει, αλλά σε ένα κράτος δικαίου οι αποφάσεις του δεν έχουν τυπική ισχύ. Δηλαδή, αν ένας σύλλογος αυτοκινητιστών αποφασίσει να ελέγχει και να επιβάλλει μόνος του τα πρόστιμα για τις τροχαίες παραβάσεις, αυτό δεν σημαίνει ότι η αστυνομία θα σηκώσει ψηλά τα χέρια. Για την ακρίβεια, κάθε τροχονόμος θα γελάσει αν κάποιος παραβάτης τού πει ότι δεν ανήκει στην αρμοδιότητά του η επιβολή προστίμου, διότι ο σύλλογος αυτοκινητιστών θα επιβάλει τα δικά του πρόστιμα, τα οποία μάλιστα θα χρησιμοποιηθούν για «έργα ευποιίας του συλλόγου».

Ομως εδώ είναι Ελλάδα και όλα είναι πιθανά. Ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια χώρα στην οποία υπάρχει ναοδομία. Οπως έγραφε και ο αείμνηστος Αντώνης Καρκαγιάννης, «αν θέλεις να καταπατήσεις κάποια ωραία τοποθεσία, ιδιαίτερα σε νησί του Αιγαίου, μεταμορφώνεσαι αμέσως σε ευσεβή χριστιανό που από ευσέβεια και μόνο θέλει να χτίσει ένα εκκλησάκι και να το αφιερώσει σε κάποιον άγιο. Από ευσέβεια και μόνο. Αυτή τη “συναλλαγή” δεν τη ρυθμίζει η πολεοδομία, που είναι όργανο του κράτους, αλλά η ευσεβής ναοδομία, που είναι όργανο της Εκκλησίας και, φυσικά, του Υψίστου» («Καθημερινή» 25.1.2009).

Το θέμα είναι ότι η ναοδομία δεν πρέπει να έχει κανέναν ρόλο στην έκδοση αδειών ή στην επίβλεψη κτισμάτων. Αυτά ανήκουν στην Πολιτεία, δηλαδή στα πολεοδομικά γραφεία. Αυτά τα οποία πρέπει να εκδίδουν όλες τις άδειες για να μη γεμίζουν τα νησιά με ναούς και παράπλευρες βίλες. Αν κάποιος θέλει να χτίσει κάποιο ναό σε μέρος όπου επιτρέπεται η δόμηση, η Εκκλησία μπορεί να συμβουλεύει για τις προδιαγραφές και μετά απλώς να πιστοποιεί ότι είναι κατάλληλος. Δηλαδή να δίνει τις ευλογίες της και όχι την άδειά της.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 17.6.2010

Πηγή: medium.gr

Κυριακή 6 Ιουνίου 2010

Ο Άκης ως σύμβολο - Εξοπλισμοί με κοινωνική ευαισθησία (στέγη για όλους)

Εξοπλισμοί με κοινωνική ευαισθησία (στέγη για όλους)

Ο ωραίος Μπρούμμελ (με υπουργούς από το νέο ΠΑΣΟΚ)

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Aν υπάρχει ένα πρόσωπο που να συμβολίζει εμβληματικά το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου αυτό είναι ο Άκης. Λαϊκή καταγωγή, λεβέντικο παράστημα, μέτριος δείκτης ευφυίας, υψηλός δείκτης π.q (πονηριάς quotient), γοητηλίκι, ξενιτειά στη Γερμανία, το φτωχόπαιδο που σπουδάζει και αναρριχάται, λίγη δόση Αντίστασης (από το εξωτερικό), πίστη στον αρχηγό. Εκεί που έχανε το προφίλ του ήταν στο ότι δεν είχε μουστάκι, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος.

Προσωπικά ο Άκης μου ήταν συμπαθής, ή έστω όχι αντιπαθής όπως ο Λαλιώτης, ο Γιαννόπουλος, ή ο Τσοβόλας. Θέλεις γιατί εξέφραζε πάντα προοδευτικές θέσεις, θέλεις γιατί ήταν προνομιακός συνομιλητής του Νικ. Κωνσταντόπουλου, θέλεις για την κοψιά του, δεν προκαλούσε την αποστροφή μου. Από μια στιγμή βέβαια και μετά όλοι μας καταλάβαμε πως ο Άκης ήταν ευκατάστατος. Ακόμη και πριν σκάσουν τα Φορ Σίζονς στα οποία είχε αδυναμία όπως και ο Χριστόδουλος με την αμαρτωλή παρέα του. Τα ήξεραν αυτά ο κ.Σημίτης και ο ΓΑΠ. αλλά και οι υπόλοιποι παράγοντες του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και διακριτικά δεν εκλέχτηκε το 2007 βουλευτής και το 2009 αποκλείστηκε σιωπηρά από τους συνδυασμούς χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο. Το σωστό βέβαια θα ήταν, αν υπήρχαν υποψίες να διερευνηθεί το θέμα. Ο Άκης πάλι ήξερε πως κανείς δεν θα τον πείραζε. Γι’ αυτό και δεν αποσύρθηκε από μόνος του, γι’ αυτό και προχώρησε σε αγορές που κάποια δύσκολη στιγμή πιθανόν να τον πρόδιδαν, δημιουργώντας υποψίες. Μη έχοντας συγκρουσθεί με κανέναν, είχε τη βεβαιότητα κάποιας ασυλίας την οποία κάποιος άλλος συνάδελφός του ας πούμε σαματατζής (ποτέ μου δεν συγκρατώ ονόματα) δεν θα την είχε. Αυτό βέβαια ήταν το πριν τη χρεωκοπία περί δικαίου αίσθημα της νοσηρής κοινωνίας μας. Οι πολιτικοί δεν δικάζονται, απλά πάνε σπίτι τους, με τη συνταξάρα τους και με τα τυχερά τους. Αυτό ήταν το δόγμα Σημίτη που τόσο ξετσίπωτα το εξέφρασε με την ψήφιση του Νόμου περί μη ευθύνης υπουργών, ως συνέχειας αναλόγου ήθους νόμου της ΝΔ. Ο Σημίτης είχε όπως αποδείχθηκε, περίεργους φίλους. Ούτε και τώρα όμως δεν κάνει αυτοκριτική και αρνείται να λογοδοτήσει ακόμη και στην φιλική του Εξεταστική. Μιλάει ξεδιάντροπα για το “πελατειακό κράτος που φταίει”, σαν να μην κυβέρνησε ποτέ του. Όλοι θα θυμούνται το θράσος του: “’Όποιος έχει στοιχεία να πάει στον Εισαγγελέα” (που πιθανόν να τον έλεγχε μέσω της διορισμένης ηγεσίας της Δικαιοσύνης). Δηλαδή δεν έχει υποχρέωση ο πρωθυπουργός να παρακολουθεί τους υπουργούς του, να στήσει ελεγκτικούς μηχανισμούς αδιάβλητους, να επιλέγει έντιμους πολιτικούς, να ακούει και να ερευνά τις καταγγελίες, να ελέγχει το “πόθεν” και το “τι” του “πόθεν έσχες” των στελεχών του. Η υποχρέωση αυτή εναποτίθεται στην κυρία Κατίνα από τα Σούρμενα, η οποία ας ψάξει να βρει στοιχεία σε βάρος του κ.Παπαντωνίου (τυχαία τον αναφέρω) κι ας πάει στον κ.Σανιδά ή στον κ.Ζαγοριανό, οι οποίοι αν δεν την πετάξουν έξω από το γραφείο τους, αν κλπ (λέμε τώρα) δεν διαγνώσουν (με τη γνωστή τους καλή προαίρεση) πως οι υπουργοί εξαπατήθηκαν από τους κλητήρες των υπουργείων τους, θα προσκρούσουν στο τείχος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας αν αποτολμήσουν να ζητήσουν διερεύνηση στοιχείων κατά υπουργού. Δείτε ακόμη και σήμερα τον Μυστικονδυλιάρχη Σαμαρά που δεν απολογείται για τους αγύρτικους διορισμούς συγχωριανών του στο Μουσείο της Ακρόπολης ούτε για το μαφιόζικο ύφος της ηλεκτρονικής επιστολογραφίας του μπατζανάκη του προς αυτόν και που τάχα μου θέλει να κάνει κάθαρση στη ΝΔ, πως αρνείται ποινικές ευθύνες των διαφόρων που δήθεν “έβλαψαν την παράταξη” (αλλά όχι τη χώρα). Και δείτε πως ακόμη και τώρα το ΠΑΣΟΚ διαπραγματεύεται την παραπομπή του Φωτιάδη και δεν βλέπει καμιά ευθύνη του Δρυ. Αυτά είναι τα ήθη του δικομματισμού.

Το απλό ερώτημα που τίθεται είναι γιατί τόσα χρόνια οι κατοικίες της οικογένειας Άκη ήταν αόρατες στα μάτια του Τύπου, της Βουλής, της κυβέρνησης, του κόμματός του, της Αντιπολίτευσης, της Δικαιοσύνης, της κοινωνίας των πολιτών Συνενοχή, συγκάλυψη, αδιαφορία ή άγνοια. Νομίζω πως το τελευταίο πρέπει να αποκλεισθεί. Με τον Άκη συνέβη ότι και με τον Χριστόδουλο-η σύγκριση αδικεί τον Άκη-που η Αρχιεπισκοπή του ήταν ένας δυσώδης οχετός που μόλυνε ανενόχλητα το περιβάλλον. Σιωπή και ομερτά μέχρι να γίνει η αρχή των αποκαλύψεων. Μετά ακολουθεί πυρ ομαδόν. Κι όμως το Φορ Σίζονς ήταν πολύ εύγλωττο, η Διονυσίου Αρεοπαγίτου βοούσε, απλά τώρα χρειάζονται κάποιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι για να εξευμενιστεί ο όχλος των εθελοτυφλούντων οπαδών που ξεγελιόταν με τα αποφάγια που πέφτανε μέχρι τώρα από το τραπέζι όπου είχε στηθεί το μεγάλο φαγοπότι. Άλλωστε ποιό είναι το όνειρο του μέσου Ρωμιού και ποιό το ιδανικό του; Ένα γκλάμουρους σπίτι, ένα εξοχικό, η αποκατάσταση των παιδιών, μια διογκωμένη οικογενειακή και μια ανύπαρκτη κοινωνική ευθύνη. Ο Άκης ήταν ο Νεοέλληνας κουβαλητής πάτερ φαμίλιας, αυτός που τακτοποίησε γιους, συζύγους και θυγατέρες. Το όνειρο του Ρωμιού για ένα μεγάλο σπίτι, (λες και θα ζήσει για 300 χρόνια όπως έλεγε δηκτικά ο Μάνος Χατζηδάκις), υλοποίησαν και άλλοι δυο Υπουργοί Άμυνας του ΠΑΣΟΚ, ο κουμπάρος του Τόλη και ο κος Παπαντωνίου, που όπως και ο Άκης παντρεύτηκαν ξανά πολύ νεότερές τους συζύγους συνδυάζοντας τις υπηρεσίες στην Άμυνα.με ένα νέο ερωτικό ξεκίνημα στη ζωή τους. Είμαι περίεργος, να δω αν ο Άκης θα αποδειχθεί ένοχος ή θα παραδοθεί αθώος στην κοινωνία, όπως ο Χριστόδουλος που στην κηδεία του βρέχανε μαντηλάκια η Αλέκα και ο Αλέκος;

Η υπόθεση του Άκη παραπέμπει τους πιο καχύποπτους στην καρδιά του προβλήματος που λέγεται Εξοπλισμοί, μιας νεοελληνικής παράνοιας που όμοιά της αμφιβάλλω αν υπάρχει άλλη στον κόσμο. Μια απίστευτη σπατάλη που για να δικαιολογηθεί προαπαιτεί φανατισμό του όχλου με εθνικές μυθολογίες, με μαθητικές παρελάσεις, με θρησκευτικό αφιόνι, με φοβικά σύνδρομα με καλλιέργεια μίσους και κινδυνολογίας. Δυο κοινοβουλευτικά κόμματα, η Πολάν και το Λάος στήθηκαν στη βάση αυτής της νοσηρής ατμόσφαιρας βαλκανικού εθνικισμού, με λίγη ελληνορθόδοξη σάλτσα. Ακόμη και σήμερα Βενιζέλος και Σαμαράς διαπιστώνουν πως επιβάλλεται η αδιατάρακτη συνέχειά τους όσο κι αν βουλιάζουν τα Νοσοκομεία όπου δολοφονούνται πια από έλλειψη προσωπικού και μέσων συμπολίτες μας (τι ωραία εκδήλωση πατριωτισμού οι αξονικοί τομογράφοι που δεν λειτουργούν την ώρα που πετάνε δεξιά κι αριστερά τα F16) κι όσο κι αν απλήρωτοι ωρομίσθιοι καθηγητές και μαθητές στριμώχνονται στα 30άρια τμήματα της Άννας Θάτσερ.

Έχουμε όμως και μια Αριστερά, που με εξαίρεση τη μονή Τοπλού, δεν κατάφερε να αναδείξει ούτε ένα σκάνδαλο του δικομματισμού ή να στοχοποιήσει έστω έναν διεφθαρμένο πολιτικό. Στην ηθική της και στην πρακτική της, μπορεί να καταδικάζεται στα δικαστήρια ο κουλουροπώλης της Ομόνοιας αλλά ποτέ ο κλέφτης υπουργός αφού αυτό θα ήταν σκανδαλολογία, κουτσομπολιό και αποπροσανατολισμός. Γι’αυτό τα σκάνδαλα βγαίνουν στη φόρα είτε από το εξωτερικό, είτε από πραγματικούς δημοσιογράφους σαν την Αριστέα Μπουγάτσου είτε από αλληλοαποκαλύψεις των εμπλεκόμενων συμμοριών. Η πολυδιασπασμένη αλλήθωρη εσωστρεφής Αριστερά , η ίδια που συναγελαζόταν με τον Άκη και δεν έτυχε να διαβάσει ποτέ της το “Πόθεν Έσχες” του ή να δει τα μέγαρά του και να τα συνδυάσει με τα υποβρύχια που γέρνουν και με τα ράντζα στα νοσοκομεία, είναι απασχολημένη (ως κομμουνιστική ή ριζοσπαστική) με τη μεγαλεπήβολη έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα των Βρυξελλών ή (ως Ανανεωτική) με τον εισοδισμό στου Μαξίμου για κάποια πασοκικά υφυπουργεία υπό τον κ.Άκη ή τους διαδόχους του. Αποκορύφωμα της τρέλας της το επαναστατικό μεθύσι του κ.Αλέκου Μπαρκαλεόνε που θεωρεί ύψιστο κατόρθωμά του το να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ εξωκοινοβουλευτικό.

Γιατί ενώ οι 300 δεν είναι όλοι ένοχοι, ούτε εξ ίσου ένοχοι όπως θέλουν να μας πείσουν οι εχθροί της Δημοκρατίας και οι συνένοχοι αυτών που τα άρπαξαν, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η Αριστερά μας δεν απέτυχε παταγωδώς και ως προς την άσκηση του ελεγκτικού της ρόλου και είναι αυτή η ανικανότητά της να ασκήσει την αποστολή της, αυτή η νωθρότητα της στο να κονταροχτυπηθεί με τη φαυλότητα, αυτά τα χαμηλά ανακλαστικά της στην υπεράσπιση της δημόσιας αρετής, οι αιτίες των νοσηρών καυγάδων και των διασπαστικών μικροεγωϊσμών της γιατί ‘αργία μήτηρ κακίας’, γιατί ο στρατιώτης που δεν πολεμά ή μάχεται με ανεμόμυλους παχαίνει και εκφυλίζεται. Μια Αριστερά που προχωράει προδοτικά την ώρα της μεγάλης μάχης στον κατακερματισμό της είναι και αυτή σύμπτωμα και τμήμα μιας αθεράπευτα άρρωστης κοινωνίας.

http://roides.wordpress.com

Εμπρός της γης οι κολασμένοι...

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

Σε ένα λαό που αγωνίζεται για την ελευθερία του... Και έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο καθημερινά...

To υπό ελληνική σημαία φορτηγό πλοίο «Ελεύθερη Μεσόγειος» με 22 Έλληνες επιβαίνοντες, που συμμετείχε στη διεθνή αποστολή Freedom Flotilla μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια δέχτηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας 31/5 πειρατική επίθεση από πάνοπλους Ισραηλινούς κομάντο στα διεθνή ύδατα. Λίγη ώρα νωρίτερα το επιβατηγό πλοίο «Σφενδόνη», όπου επίσης επέβαιναν Έλληνες, όπως και τα υπόλοιπα 4 σκάφη της αποστολής είχαν δεχθεί παρόμοια βίαιη επίθεση. Έγινε χρήση πραγματικών πυρών, δολοφονήθηκαν άπλοι πολίτες. Οι Ισραηλινοί κομάντο με προτεταγμένα τα όπλα εφόρμησαν στα πλοία, χτύπησαν βάναυσα Έλληνες επιβαίνοντες ασκώντας σωματική βία και χρησιμοποιώντας όπλα ηλεκτροσοκ, τους έδεσαν με χειροπέδες, τους έσυραν με αγριότητα στο κατάστρωμα.

Η βιαιότητα των Ισραηλινών συνεχίστηκε και στο λιμάνι του Ashdod που οδηγήθηκαν πλοία και επιβαίνοντες, όπου Έλληνες ξυλοκοπήθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα και 3 από αυτούς μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ή σε ξεχωριστούς χώρους κράτησης. Οι Έλληνες και Ελληνίδες που βρισκόμαστε παράνομα κρατούμενοι στις Ισραηλινές φυλακές αρνούμαστε να δεχτούμε να υπογράψουμε οποιαδήποτε δήλωση που μας ζητά το κράτος – πειρατής. Καταγγέλουμε απερίφραστα τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η διεθνής αποστολή. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να διακόψει κάθε διπλωματική σχέση με το Ισραήλ, το κράτος - πειρατή που καταργεί 5.000 χρόνια ελεύθερης ναυσιπλοϊας στη Μεσόγειο.

Δηλώνουμε ότι όσο η Γάζα είναι αποκλεισμένη, όσο η Παλαιστίνη υπό κατοχή, όσο η διεθνής κοινότητα δεν τολμά να επιβάλλει στο Ισραήλ τη διεθνή νομιμότητα και τις διεθνείς αποφάσεις, εμείς θα συνεχίσουμε να ετοιμάζουμε νέες αποστολές και να πλέουμε προς τα νερά της Γάζας. Μέχρις ότου το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησαν οι Ισραηλινοί στον 21ο αιώνα, να πάψει να υπάρχει.

Τρίτη 1 Ιούνη 2010

Φυλακές Μπερσεμπά, Ισραήλ

υπογράφοντες

Οι 20 της τηλεφωνικής λίστας

Οι 6 γυναίκες

Καρυπίδης Γιάννης

Μπούκος Θόδωρος

Γ.Κ.

Δευτέρα 31 Μαΐου 2010

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ»

Τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Μαίου, στις 4:50, ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού, επιβαίνοντας σε ελικόπτερα και φουσκωτά σκάφη επιτέθηκαν ενάντια στα σκάφη του Στόλου της Ελευθερίας, κάνοντας χρήση πραγματικών πυρών.

Το αποτέλεσμα της πειρατικής αυτής επίθεσης, που έγινε σε διεθνή χωρικά ύδατα, 80 ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ και της Γάζας, ήταν τουλάχιστον 2 νεκροί και περισσότεροι από 30 τραυματίες, κυρίως στο τουρκικό σκάφος Mavi- Marmara.

Καταγγέλλουμε το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ για μια ακόμη πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από τουλάχιστον 50 χώρες που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιορκημένη Γάζα.

Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να προστατεύσει τη ζωή και την ασφάλεια ελλήνων πολιτών που επέβαιναν σε σκάφη που έφεραν την ελληνική σημαία, αλλά συνεχίζει τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ, την ίδια στιγμή που αυτό καταλαμβάνει ελληνικό έδαφος και κακοποιεί έλληνες πολίτες. Ελληνες επιβαίνοντες, μέλη της ελληνικής αποστολής και εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για την Γάζα» καλούσαν στο Υπουργείο Εξωτερικών και έβρισκαν τα τηλέφωνα κλειστά.

Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση:

να ενεργήσει για την άμεση απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων και την επιστροφή των σκαφών του Στόλου της Ελευθερίας

να κλείσει την πρεσβεία του Ισραήλ

να σταματήσει τις ελληνοισραηλινές ασκήσεις, να διακόψει κάθε σχέση με το κράτος-τρομοκράτη.

Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας σήμερα, στις 7μμ έξω από την ισραηλινή πρεσβεία.

Παρασκευή 28 Μαΐου 2010

Ο κ. Σημίτης αγανακτεί

O tempora o mores!

Μάθημα υποκρισίας προς το λαό και τη νεολαία

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Ο κ. Σημίτης, πρώην πρωθυπουργός που ο διορισμένος από αυτόν διάδοχός του τον πέταξε έξω από το κόμμα, εξερράγη κατά του κ. Μαντέλη, ενός προσώπου το οποίο επέλεξε ως υπουργό και προστάτευσε (μαζί με ολόκληρο συρφετό ομοίων του) με ειδικό νόμο. Δεν θεωρεί πως έχει κάποια ευθύνη για αυτά τα δυο. Ήταν απότοκα ρομαντικής αφέλειας και πολιτικής αμέλειας. Μέχρι την τελευταία στιγμή πίστευε πως τα καταγγελλόμενα ήταν ανυπόστατα. Είναι η δεύτερη φορά που προδίδεται από κάποιο στενό του συνεργάτη. Ο κ. Τσουκάτος τον έχει καταγγείλει έμμεσα ως αποδέκτη της δικής του δωροδοκίας. Όχι αυτόν ακριβώς αλλά το κόμμα του οποίου ηγείτο. Ο κ. Σημίτης δεν θεώρησε απαραίτητο να τον μηνύσει, να ξεκαθαρίσει επιτέλους πως το κόμμα του δεν λαδωνόταν ή έστω πως ο ίδιος δεν το εγνώριζε. Λογικά θα έπρεπε να είναι γι’ αυτόν θέμα τιμής. Η ψυχραιμία του και η αδιαφορία του για την προκλητική ατιμωρησία αυτού που τον πρόδωσε είναι ανεξήγητη. Γιατί ο κ. Τσουκάτος δεν απολαμβάνει της υπουργικής ασυλίας. Μπορούσε να είχε κάτσει το σκαμνί. Οι “μηδενικές ανοχές” το “όλα στο φως”, τα “ματώματα” και τα μαχαίρια στο κόκκαλο, αφορούν μόνο τα κλεφτρόνια της πλατείας Ομονοίας.

Ο κ. Σημίτης υπήρξε ανατριχιαστικά λίγος. Αναρωτιέμαι αν κάποιος πλούσιος μεγαλοαστός όπως αυτός, που πήρε καλή αγωγή και παιδεία, πανεπιστημιακός καθηγητής, αγωνιστής κατά της Δικτατορίας, κυβέρνησε με τέτοιο τρόπο, άτολμα, άνευρα, χωρίς φαντασία, συντηρητικά και μέσα σε σκάνδαλα του πολιτικού του περίγυρου, τι μας περιμένει όταν την πρωθυπουργία πάρει η γενιά των απολίτικων τεχνοκρατών του ΠΑΣΟΚ τα κολλεγιόπαιδα οι φίλοι του γιού του σημερινού πρωθυπουργού και οι παρέες των παιδιών των κ.κ. Γερουλάνου, Πεταλωτή , Δρούτσα.κλπ Ακόμη και η διαφημισμένη λογιστική του επάρκεια αποδείχτηκε τόσο πλαστή όσο και η “ισχυρή Ελλάδα” που λάνσαρε στα διαφημιστικά προεκλογικά του σποτ, τόσο αληθινή όσο και οι εξαφανισμένες κρεατοελιές από τις ρετουσαρισμένες φωτογραφίες του..

Τι να πρωτοκαταλογίσει κανείς στον κ. Σημίτη; Το παραδικαστικό κύκλωμα διαπλεγμένο με τα αμαρτωλά ράσα που θέριεψε επί των ημερών του; Τη συγκάλυψη των φοροκλοπών της ζάπλουτης Εκκλσίας στα παγκάρια; Την πλήρη φοροαπαλλαγή τους από το 35% προεκλογικά το 2004 με το επιχείρημα κλέβουν που κλέβουν ας τους απαλλάξουμε από τον κόπο κι ας νομιμοποιήσουμε την κλοπή; Την ψευτοσύγκρουσή του με τον Χουντόδουλο για κάτι το αυτονόητο που το επέβαλε η Ε.Ε. Και θα το έκανε και η ΝΔ δια του υπουργού Δικαιοσύνης του κ. Μάνου, αν έπαιρνε την εξουσία; Ήταν τόσο προκλητική η αδιαφορία του κ. Σημίτη για κάθαρση στην Εκκλησία, τόσο ψεύτικη η πίστη του στο ατομικό δικαίωμα της μη αναγραφής του θρησκεύματος, τόσο υπόθεση στημένης θεατρικής παράστασης η σύγκρουση με την ηθικά έκθετη και ευάλωτη Ιεραρχία, που όταν ο κ. Καραμανλής πήρε την Εξουσία και δεν τίμησε την υπογραφή του για Δημοψήφισμα σχετικά με τις ταυτότητες ο κ. Σημίτης τήρησε την ομερτά και δεν βγήκε να τον ξεμπροστιάσει αυτόν και τον αρχιταρτούφο και σκανδαλοποιό αρχιεπίσκοπό του για το απίστευτο καραγκιοζιλίκι και ρεσιτάλ υποκρισίας που έστησαν. Δεν τα επισημαίνω αυτά πιστός στις εμμονές του μπλογκ αλλά επειδή ο καθένας καταλαβαίνει πως εκσυγχρονισμός της Ελλάδας χωρίς χτύπημα της ισλαμικών διαστάσεων ορθόδοξης θρησκοληψίας και φαρισαϊσμού δεν γίνεται.

Ο κ. Σημίτης εμφανίστηκε ως εκσυγχρονιστής. Δεν αποτόλμησε όμως στοιχειώδεις μεταρρυθμίσεις υπέρ των δικαιωμάτων ομάδων όπως οι ομοφυλόφιλοι, οι μειονοτικοί της Θράκης (με εξαίρεση την μερική κατάργηση του κατάπτυστου άρθρου 19), οι μετανάστες, τα ΑΜΕΑ, οι ναρκομανείς, οι φυλακισμένοι, οι ψυχασθενείς. Ο άθλιος νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών τον οποίο ψήφισε μαζί με τους κ.κ. ΓΑΠ και Βενιζέλο, θα αποτελεί το ανεξίτηλο ηθικό του στίγμα. Το αθέλητο σύρσιμό του στην οργάνωση της προκλητικής και επιζήμιας από κάθε πλευρά φιέστας των Ολυμπιακών αγώνων υπήρξε νομίζω το πολιτικό του Βατερλώ που αμαύρωσε εμβληματικά την πολιτική του πορεία. Η συνέχιση της παράνοιας των υπερεξοπλισμών, τους οποίους παλιότερα είχε καταγγείλει είναι η χαριστική βολή στην αξιοπιστία του.

Θα μπορούσε κανείς να απαριθμήσει πολλά ακόμη αλλά δεν αξίζει τον κόπο. Νομίζω πως το μόνο που μπορεί πλέον να κάνει ο κ. Σημίτης, αφού κανείς παράγων της Γαλανόλευκης Μπανανίας του ΔΝΤ δεν θα τον καλέσει όπως όλα δείχνουν να απολογηθεί, είναι να πάψει να μας θυμίζει την ύπαρξή του. Να του αναγνωρίσουμε όμως πως εγκαινίασε έναν τρόπο φυγής από την πολιτική, δίνοντας την σκυτάλη στον κ. Καραμανλή που τον εμπλούτισε με στοιχεία φάρσας και στον ΓΑΠ που νομίζω πως θα κάνει την πιο θεαματική αποχώρηση.

http://roides.wordpress.com

Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

A. Rocos.....

O Roco και οι άλλοι (Γ. Μαρκόπουλος - Γ. Σκούρτης)

Αφιερωμένο λοιπόν στον Ρόκο και τους άλλους και σε εμάς που μας βλέπω "Μετανάστες"...

" ...Ήμουν εγώ κι ο Κωνσταντής, ο Πάμπλο και ο Ρόκο…....ήμουν εγώ και ο σκύλος μου που έκλαιγε τον Ρόκο..."

Τετάρτη 19 Μαΐου 2010

Χωρίς Φραγμό...

Καλή σας μέρα από το Έσσεξ...
Μέσα σε όλα συγκλονιστικά που συμβαίνουν στην Ελλάδα να σας ενημερώσω και λίγο για αυτά που τρέχουν εδώ και αφορούν τους περισσότερους από εμάς.
Η γενικότερη επίθεση που γίνεται στις ανθρωπιστικές σπουδές και στη θεωρία έφτασε σε σημείο που πλέον δεν χρειάζονται ούτε επιχειρήματα πολιτικώς ορθά για να συντελεστεί η επίθεση ... Το κέντρο φιλοσοφίας στο Middlesex λοιπόν κλείνει γατί όπως δήλωσαν οι διαχειριστές του πανεπιστημίου it "made no 'measurable' contribution to the University".. Και φανταστείτε ότι το συγκεκριμένο κέντρο είχε 'σκοράρει' πολύ ψηλά στις ακαδημαϊκές αξιολογήσεις έρευνας πριν 2 χρόνια ... Τα περι
contribution αναφέρονται αποκλειστικά -και χυδαία- στον άμεσο οικονομικό υπολογισμό του τι το πανεπιστήμιο 'βγάζει' από το συγκεκριμένο τμήμα... Το Middlesex παρεμπιπτόντως είναι από τους σημαντικούς πυρήνες ηπειρωτικής φιλοσοφίας αλλά και ριζοσπαστικής θεωρίας στην Αγγλία...(Σημαντική όαση, δηλαδή, στην έρημο του στεγνού εμπειρισμού και της αναλυτικο-φιλοσοφικής απολυτότητας που κυριαρχεί εδώ).

Τα παιδιά στο Middlesex με υποστήριξη των διδασκόντων και παρά τις προσπάθεις του πανεπιστημίου να τους διαχωρίσει προχώρησαν σε μια -ηρωική για τα Αγγλικά δεδομένα- κατάληψη 12 ημερών η οποία προέκυψε αρχικά σαν κατάληψη αίθουσας συνεδριάσεων ως αντίδραση στην αρνηση του Chancellor να τους δει και σταδιακά διογκώθηκε σε συμμετοχή και υποστήριξη μετατρεπόμενη στην κατάληψη ολόκληρου του κτιρίου διοικητικών υπηρεσιών.. Έληξε την Παρασκευή (μετά από απειλή μηνύσεων και βίαιης εκκένωσης) και χθές είχαμε κάποιους εδώ στο ¨Εσσεξ που ήρθαν για ενημέρωση... Τέλος πάντων για να μή σας κουράζω η όλη ιδέα είναι οτι η υπόθεση του Middlesex θα μπορούσε να λειτουργήσει διπλά.. Αφενός ως μια αφορμή για διάχυση της συζήτησης και τη συσπείρωσης κατά της επίθεσης που οι ανθρωπιστικές σπουδές, η ποιοτική έρευνα και η ριζοσπαστική θεωρία δέχονται σε όλη την Ευρώπη, και αφετέρου να ασκηθεί μια πίεση από το διεθνή ακαδημαϊκό χώρο εφόσον το πανεπιστήμιο 'κόπτεται' για την εικόνα του στο εξωτερικό μια και τώρα τελευταία επενδύει στο franchising όπως το λέω ή τέλος πάντων στις διεθνείς συνεργασίες όπως το λένε.

Εδώ είναι το petition
http://www.gopetition.com/petitions/save-middlesex-philosophy.html

και εδώ η υποστήριξη από διάφορους 'γνωστούς' μας!
http://www.guardian.co.uk/education/2010/may/07/philosophy-cuts-closures-middlesex-university

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Ποιήματα

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Επαναστάσεις ντυμένες υπηρέτριες

Υπ’ ατμόν να ζωστούν τα όπλα εναντίον….

Ελαιοτραφείς πολιτικοί τα λόγια τους

Σαν Κυριακή βράδυ φωτίζουν……

Πίσω απ’ τα απροσπέλαστα

χάρτινα κάγκελα που τον ήλιο κρύβουν

Μεγαλεία μας χάρισαν αφειδώς

Μα στέρησαν το χαμόγελο………


ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Χάθηκε η ασφάλεια των τοίχων

Εξανεμίστηκε των χρημάτων η θαλπωρή

Άοπλοι στην βία βαδίζουμε μονάχοι

Διαδηλώνοντας μαζί…..

Αποστρέφομαι χαμερπείς πολιτικούς

Όσους χασομεράνε στα στέκια καλών περιοχών

Σοβαροφανείς μεσ’ το λινό κουστούμι τους

Αφήνοντας ένα στενό χαμόγελο ως ανακλαστικό

Για λόγους ψηφοθηρικούς. Πόσο έξω πέσαμε…

Όσο τα λεφτά που κλέψανε!


ΕΛΠΙΔΕΣ

Αναθυμιάσεις απογοητεύσεων

βαραίνουν την ατμόσφαιρα

Νεκρές πέφτουν οι στάχτες

ήχος της φωτιάς στα αυτιά μας

Η λεχώνα κοινωνία γέννησε ελπίδες

Ευθύνες να αναθρέψουμε τα νεογνά

Μεγαλώνοντας μην γίνουν τέρατα!


ΚΥΚΛΟΣ

Βασισμένος στο τυπικό

νεανικών χρόνων

Προσμένεις ευτυχία

βυζαίνοντας το δάχτυλο

Αντί για γάλα μάταια

βγαίνει σάλιο

Η φλόγα του πάθους

ενός σπίρτου καίγεται

μέσα στον χρόνο

Αυτοκαταστροφικά

Της νιότης αέναη τάση απόδρασης

Στενό πύργο της Βαβέλ

Δικό τους ναό έχτισαν

Το καινούριο γέννησαν

μα σαν την Μήδεια

έφαγαν το παιδί τους

Βορρά στην οργή νέων πεινασμένων

Ο χρόνος πασπάλισε με σκόνη

όνειρα της νιότης

Σαν μάννα εξ’ ουρανού

περιμένουν μια άλλη γενιά

να τους σκοτώσει!


Μανώλης Κιαγιάς