Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Ποιήματα

ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Πρόσωπο τραγικό ο έρωτας

Κομμάτιασε το σώμα σαν ενθύμιο

Μιας περιόδου που γιασεμιά άνθιζαν

σκαρφαλωμένα στις αυλόπορτες

Φιλιά ανέδυαν άρωμα ζωής

Και πλανόδιος μουσικός σε νότες

μετέτρεπε τον μεθυστικό αέρα

μουσικής νοσταλγικής …………


ΠΕΡΙΤΤΟ ΦΘΗΝΟ

Γριά πόρνη……… ασελγούν

στο κομματιασμένο σου κορμί

Σκύλοι λυσσασμένοι

Απαιτώντας μερίδιο απ’ την ηδονή

Συλλέγουν απορρίμματα όλο λαγνεία

Από κάδους ξεθάβουνε ψοφίμια

Ρούχα μεταχειρισμένα, μιας ξεπερασμένης

μόδας στο βωμό της υπερκατανάλωσης

Το περιττό μοιάζει με ευτυχία και το ασήμαντο

Σημαντικό φαίνεται στα μάτια των πολλών

Του πρόχειρου την φθήνια θαυμάζουνε

ανόητοι κακεντρεχείς, το μεγάλο αποδοκιμάζουν

… Δύσκολο να φτάσει κανείς!


Η ΟΧΘΗ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΣΟΥ

Θάλασσα η όχθη των ματιών σου

Το βλέμμα σου ταξιδεύει

στις γραμμές των οριζόντων

Πάνω απ’ το θαλάσσιο φως

της νύχτας διαβαίνω μεθυσμένος

Στο μυαλό αιχμηροί οι δείκτες

μπήγονται καταστροφικών ωρών


Μ.Κ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα θύματα της δεξιάς: Σωτηρία Βασιλακοπούλου



Σωτηρία Βασιλακοπούλου, φοιτήτρια, στέλεχος της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (ΚΝΕ), μοίραζε προκηρύξεις στους εργάτες του εργοστασίου ΕΤΜΑ καλώντας σε κινητοποιήσεις (28 Ιούλη 1980)

Πηγή: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/

Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010

Είμαι Έλληνας

Η μόνη χώρα στην Ευρώπη (αν όχι στον κόσμο) με ναοδομία. Τώρα με διευρυμένες αρμοδιότητες.

Αν ήταν Πρωταπριλιά θα υπέθετε κανείς ότι τα ρεπορτάζ περί διεύρυνσης των αρμοδιοτήτων της ναοδομίας είναι από τα αστεία που κάνουν οι εφημερίδες στους αναγνώστες τους για να τιμήσουν το έθιμο. Ομως είναι Ιούνιος, οπότε το μόνο που μπορεί να σκεφτεί κάποιος διαβάζοντας για τον κανονισμό που θα συζητηθεί στην έκτακτη σύνοδο της Ιεραρχίας (Δευτέρα 21.6.2010) είναι: «Πλάκα μάς κάνουν οι άγιοι...».

Σύμφωνα, λοιπόν, με πληροφορίες, οι ιεράρχες θα εγκρίνουν έναν κανονισμό σύμφωνα με τον οποίο η ναοδομία θα «έχει την αρμοδιότητα να εφαρμόζει τη νομοθεσία περί αυθαιρέτων, επομένως να προβαίνει σε νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων κατασκευών και να καταλογίζει πρόστιμα, αντί των μέχρι σήμερα ασχολούμενων με το θέμα πολεοδομικών γραφείων». Με άλλα λόγια η Εκκλησία θα χτίζει αυθαίρετα και οι υπηρεσίες της θα τα νομιμοποιούν και «τα πρόστιμα [θα] εισπράττονται και [θα] εγγράφονται σε κωδικό αριθμό εσόδου, που θα χρησιμοποιείται για έργα ευποιίας στις ιερές μητροπόλεις».

Δηλαδή: Γιάννης αυθαιρετεί, Γιάννης επιβάλλει τα πρόστιμα και Γιάννης τα εισπράττει. Μωρέ μπράβο! Πώς και δεν σκέφτηκε ποτέ κανείς υπουργός να λύσει έτσι το πρόβλημα των αυθαιρέτων; Δηλαδή, όποιος έχει χτίσει παράνομα θα μπορεί να μαζεύει την οικογένειά του, να εκδίδει απόφαση νομιμοποίησης και να επιβάλλει πρόστιμα που θα χρησιμοποιούνται «για έργα ευποιίας» της ευρύτερης οικογένειας.

Το θέμα θα ήταν ανάξιο σχολιασμού, υπό την έννοια ότι καθείς μπορεί να αποφασίζει ό,τι θέλει, αλλά σε ένα κράτος δικαίου οι αποφάσεις του δεν έχουν τυπική ισχύ. Δηλαδή, αν ένας σύλλογος αυτοκινητιστών αποφασίσει να ελέγχει και να επιβάλλει μόνος του τα πρόστιμα για τις τροχαίες παραβάσεις, αυτό δεν σημαίνει ότι η αστυνομία θα σηκώσει ψηλά τα χέρια. Για την ακρίβεια, κάθε τροχονόμος θα γελάσει αν κάποιος παραβάτης τού πει ότι δεν ανήκει στην αρμοδιότητά του η επιβολή προστίμου, διότι ο σύλλογος αυτοκινητιστών θα επιβάλει τα δικά του πρόστιμα, τα οποία μάλιστα θα χρησιμοποιηθούν για «έργα ευποιίας του συλλόγου».

Ομως εδώ είναι Ελλάδα και όλα είναι πιθανά. Ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια χώρα στην οποία υπάρχει ναοδομία. Οπως έγραφε και ο αείμνηστος Αντώνης Καρκαγιάννης, «αν θέλεις να καταπατήσεις κάποια ωραία τοποθεσία, ιδιαίτερα σε νησί του Αιγαίου, μεταμορφώνεσαι αμέσως σε ευσεβή χριστιανό που από ευσέβεια και μόνο θέλει να χτίσει ένα εκκλησάκι και να το αφιερώσει σε κάποιον άγιο. Από ευσέβεια και μόνο. Αυτή τη “συναλλαγή” δεν τη ρυθμίζει η πολεοδομία, που είναι όργανο του κράτους, αλλά η ευσεβής ναοδομία, που είναι όργανο της Εκκλησίας και, φυσικά, του Υψίστου» («Καθημερινή» 25.1.2009).

Το θέμα είναι ότι η ναοδομία δεν πρέπει να έχει κανέναν ρόλο στην έκδοση αδειών ή στην επίβλεψη κτισμάτων. Αυτά ανήκουν στην Πολιτεία, δηλαδή στα πολεοδομικά γραφεία. Αυτά τα οποία πρέπει να εκδίδουν όλες τις άδειες για να μη γεμίζουν τα νησιά με ναούς και παράπλευρες βίλες. Αν κάποιος θέλει να χτίσει κάποιο ναό σε μέρος όπου επιτρέπεται η δόμηση, η Εκκλησία μπορεί να συμβουλεύει για τις προδιαγραφές και μετά απλώς να πιστοποιεί ότι είναι κατάλληλος. Δηλαδή να δίνει τις ευλογίες της και όχι την άδειά της.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 17.6.2010

Πηγή: medium.gr

Κυριακή 6 Ιουνίου 2010

Ο Άκης ως σύμβολο - Εξοπλισμοί με κοινωνική ευαισθησία (στέγη για όλους)

Εξοπλισμοί με κοινωνική ευαισθησία (στέγη για όλους)

Ο ωραίος Μπρούμμελ (με υπουργούς από το νέο ΠΑΣΟΚ)

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Aν υπάρχει ένα πρόσωπο που να συμβολίζει εμβληματικά το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου αυτό είναι ο Άκης. Λαϊκή καταγωγή, λεβέντικο παράστημα, μέτριος δείκτης ευφυίας, υψηλός δείκτης π.q (πονηριάς quotient), γοητηλίκι, ξενιτειά στη Γερμανία, το φτωχόπαιδο που σπουδάζει και αναρριχάται, λίγη δόση Αντίστασης (από το εξωτερικό), πίστη στον αρχηγό. Εκεί που έχανε το προφίλ του ήταν στο ότι δεν είχε μουστάκι, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος.

Προσωπικά ο Άκης μου ήταν συμπαθής, ή έστω όχι αντιπαθής όπως ο Λαλιώτης, ο Γιαννόπουλος, ή ο Τσοβόλας. Θέλεις γιατί εξέφραζε πάντα προοδευτικές θέσεις, θέλεις γιατί ήταν προνομιακός συνομιλητής του Νικ. Κωνσταντόπουλου, θέλεις για την κοψιά του, δεν προκαλούσε την αποστροφή μου. Από μια στιγμή βέβαια και μετά όλοι μας καταλάβαμε πως ο Άκης ήταν ευκατάστατος. Ακόμη και πριν σκάσουν τα Φορ Σίζονς στα οποία είχε αδυναμία όπως και ο Χριστόδουλος με την αμαρτωλή παρέα του. Τα ήξεραν αυτά ο κ.Σημίτης και ο ΓΑΠ. αλλά και οι υπόλοιποι παράγοντες του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και διακριτικά δεν εκλέχτηκε το 2007 βουλευτής και το 2009 αποκλείστηκε σιωπηρά από τους συνδυασμούς χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο. Το σωστό βέβαια θα ήταν, αν υπήρχαν υποψίες να διερευνηθεί το θέμα. Ο Άκης πάλι ήξερε πως κανείς δεν θα τον πείραζε. Γι’ αυτό και δεν αποσύρθηκε από μόνος του, γι’ αυτό και προχώρησε σε αγορές που κάποια δύσκολη στιγμή πιθανόν να τον πρόδιδαν, δημιουργώντας υποψίες. Μη έχοντας συγκρουσθεί με κανέναν, είχε τη βεβαιότητα κάποιας ασυλίας την οποία κάποιος άλλος συνάδελφός του ας πούμε σαματατζής (ποτέ μου δεν συγκρατώ ονόματα) δεν θα την είχε. Αυτό βέβαια ήταν το πριν τη χρεωκοπία περί δικαίου αίσθημα της νοσηρής κοινωνίας μας. Οι πολιτικοί δεν δικάζονται, απλά πάνε σπίτι τους, με τη συνταξάρα τους και με τα τυχερά τους. Αυτό ήταν το δόγμα Σημίτη που τόσο ξετσίπωτα το εξέφρασε με την ψήφιση του Νόμου περί μη ευθύνης υπουργών, ως συνέχειας αναλόγου ήθους νόμου της ΝΔ. Ο Σημίτης είχε όπως αποδείχθηκε, περίεργους φίλους. Ούτε και τώρα όμως δεν κάνει αυτοκριτική και αρνείται να λογοδοτήσει ακόμη και στην φιλική του Εξεταστική. Μιλάει ξεδιάντροπα για το “πελατειακό κράτος που φταίει”, σαν να μην κυβέρνησε ποτέ του. Όλοι θα θυμούνται το θράσος του: “’Όποιος έχει στοιχεία να πάει στον Εισαγγελέα” (που πιθανόν να τον έλεγχε μέσω της διορισμένης ηγεσίας της Δικαιοσύνης). Δηλαδή δεν έχει υποχρέωση ο πρωθυπουργός να παρακολουθεί τους υπουργούς του, να στήσει ελεγκτικούς μηχανισμούς αδιάβλητους, να επιλέγει έντιμους πολιτικούς, να ακούει και να ερευνά τις καταγγελίες, να ελέγχει το “πόθεν” και το “τι” του “πόθεν έσχες” των στελεχών του. Η υποχρέωση αυτή εναποτίθεται στην κυρία Κατίνα από τα Σούρμενα, η οποία ας ψάξει να βρει στοιχεία σε βάρος του κ.Παπαντωνίου (τυχαία τον αναφέρω) κι ας πάει στον κ.Σανιδά ή στον κ.Ζαγοριανό, οι οποίοι αν δεν την πετάξουν έξω από το γραφείο τους, αν κλπ (λέμε τώρα) δεν διαγνώσουν (με τη γνωστή τους καλή προαίρεση) πως οι υπουργοί εξαπατήθηκαν από τους κλητήρες των υπουργείων τους, θα προσκρούσουν στο τείχος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας αν αποτολμήσουν να ζητήσουν διερεύνηση στοιχείων κατά υπουργού. Δείτε ακόμη και σήμερα τον Μυστικονδυλιάρχη Σαμαρά που δεν απολογείται για τους αγύρτικους διορισμούς συγχωριανών του στο Μουσείο της Ακρόπολης ούτε για το μαφιόζικο ύφος της ηλεκτρονικής επιστολογραφίας του μπατζανάκη του προς αυτόν και που τάχα μου θέλει να κάνει κάθαρση στη ΝΔ, πως αρνείται ποινικές ευθύνες των διαφόρων που δήθεν “έβλαψαν την παράταξη” (αλλά όχι τη χώρα). Και δείτε πως ακόμη και τώρα το ΠΑΣΟΚ διαπραγματεύεται την παραπομπή του Φωτιάδη και δεν βλέπει καμιά ευθύνη του Δρυ. Αυτά είναι τα ήθη του δικομματισμού.

Το απλό ερώτημα που τίθεται είναι γιατί τόσα χρόνια οι κατοικίες της οικογένειας Άκη ήταν αόρατες στα μάτια του Τύπου, της Βουλής, της κυβέρνησης, του κόμματός του, της Αντιπολίτευσης, της Δικαιοσύνης, της κοινωνίας των πολιτών Συνενοχή, συγκάλυψη, αδιαφορία ή άγνοια. Νομίζω πως το τελευταίο πρέπει να αποκλεισθεί. Με τον Άκη συνέβη ότι και με τον Χριστόδουλο-η σύγκριση αδικεί τον Άκη-που η Αρχιεπισκοπή του ήταν ένας δυσώδης οχετός που μόλυνε ανενόχλητα το περιβάλλον. Σιωπή και ομερτά μέχρι να γίνει η αρχή των αποκαλύψεων. Μετά ακολουθεί πυρ ομαδόν. Κι όμως το Φορ Σίζονς ήταν πολύ εύγλωττο, η Διονυσίου Αρεοπαγίτου βοούσε, απλά τώρα χρειάζονται κάποιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι για να εξευμενιστεί ο όχλος των εθελοτυφλούντων οπαδών που ξεγελιόταν με τα αποφάγια που πέφτανε μέχρι τώρα από το τραπέζι όπου είχε στηθεί το μεγάλο φαγοπότι. Άλλωστε ποιό είναι το όνειρο του μέσου Ρωμιού και ποιό το ιδανικό του; Ένα γκλάμουρους σπίτι, ένα εξοχικό, η αποκατάσταση των παιδιών, μια διογκωμένη οικογενειακή και μια ανύπαρκτη κοινωνική ευθύνη. Ο Άκης ήταν ο Νεοέλληνας κουβαλητής πάτερ φαμίλιας, αυτός που τακτοποίησε γιους, συζύγους και θυγατέρες. Το όνειρο του Ρωμιού για ένα μεγάλο σπίτι, (λες και θα ζήσει για 300 χρόνια όπως έλεγε δηκτικά ο Μάνος Χατζηδάκις), υλοποίησαν και άλλοι δυο Υπουργοί Άμυνας του ΠΑΣΟΚ, ο κουμπάρος του Τόλη και ο κος Παπαντωνίου, που όπως και ο Άκης παντρεύτηκαν ξανά πολύ νεότερές τους συζύγους συνδυάζοντας τις υπηρεσίες στην Άμυνα.με ένα νέο ερωτικό ξεκίνημα στη ζωή τους. Είμαι περίεργος, να δω αν ο Άκης θα αποδειχθεί ένοχος ή θα παραδοθεί αθώος στην κοινωνία, όπως ο Χριστόδουλος που στην κηδεία του βρέχανε μαντηλάκια η Αλέκα και ο Αλέκος;

Η υπόθεση του Άκη παραπέμπει τους πιο καχύποπτους στην καρδιά του προβλήματος που λέγεται Εξοπλισμοί, μιας νεοελληνικής παράνοιας που όμοιά της αμφιβάλλω αν υπάρχει άλλη στον κόσμο. Μια απίστευτη σπατάλη που για να δικαιολογηθεί προαπαιτεί φανατισμό του όχλου με εθνικές μυθολογίες, με μαθητικές παρελάσεις, με θρησκευτικό αφιόνι, με φοβικά σύνδρομα με καλλιέργεια μίσους και κινδυνολογίας. Δυο κοινοβουλευτικά κόμματα, η Πολάν και το Λάος στήθηκαν στη βάση αυτής της νοσηρής ατμόσφαιρας βαλκανικού εθνικισμού, με λίγη ελληνορθόδοξη σάλτσα. Ακόμη και σήμερα Βενιζέλος και Σαμαράς διαπιστώνουν πως επιβάλλεται η αδιατάρακτη συνέχειά τους όσο κι αν βουλιάζουν τα Νοσοκομεία όπου δολοφονούνται πια από έλλειψη προσωπικού και μέσων συμπολίτες μας (τι ωραία εκδήλωση πατριωτισμού οι αξονικοί τομογράφοι που δεν λειτουργούν την ώρα που πετάνε δεξιά κι αριστερά τα F16) κι όσο κι αν απλήρωτοι ωρομίσθιοι καθηγητές και μαθητές στριμώχνονται στα 30άρια τμήματα της Άννας Θάτσερ.

Έχουμε όμως και μια Αριστερά, που με εξαίρεση τη μονή Τοπλού, δεν κατάφερε να αναδείξει ούτε ένα σκάνδαλο του δικομματισμού ή να στοχοποιήσει έστω έναν διεφθαρμένο πολιτικό. Στην ηθική της και στην πρακτική της, μπορεί να καταδικάζεται στα δικαστήρια ο κουλουροπώλης της Ομόνοιας αλλά ποτέ ο κλέφτης υπουργός αφού αυτό θα ήταν σκανδαλολογία, κουτσομπολιό και αποπροσανατολισμός. Γι’αυτό τα σκάνδαλα βγαίνουν στη φόρα είτε από το εξωτερικό, είτε από πραγματικούς δημοσιογράφους σαν την Αριστέα Μπουγάτσου είτε από αλληλοαποκαλύψεις των εμπλεκόμενων συμμοριών. Η πολυδιασπασμένη αλλήθωρη εσωστρεφής Αριστερά , η ίδια που συναγελαζόταν με τον Άκη και δεν έτυχε να διαβάσει ποτέ της το “Πόθεν Έσχες” του ή να δει τα μέγαρά του και να τα συνδυάσει με τα υποβρύχια που γέρνουν και με τα ράντζα στα νοσοκομεία, είναι απασχολημένη (ως κομμουνιστική ή ριζοσπαστική) με τη μεγαλεπήβολη έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα των Βρυξελλών ή (ως Ανανεωτική) με τον εισοδισμό στου Μαξίμου για κάποια πασοκικά υφυπουργεία υπό τον κ.Άκη ή τους διαδόχους του. Αποκορύφωμα της τρέλας της το επαναστατικό μεθύσι του κ.Αλέκου Μπαρκαλεόνε που θεωρεί ύψιστο κατόρθωμά του το να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ εξωκοινοβουλευτικό.

Γιατί ενώ οι 300 δεν είναι όλοι ένοχοι, ούτε εξ ίσου ένοχοι όπως θέλουν να μας πείσουν οι εχθροί της Δημοκρατίας και οι συνένοχοι αυτών που τα άρπαξαν, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η Αριστερά μας δεν απέτυχε παταγωδώς και ως προς την άσκηση του ελεγκτικού της ρόλου και είναι αυτή η ανικανότητά της να ασκήσει την αποστολή της, αυτή η νωθρότητα της στο να κονταροχτυπηθεί με τη φαυλότητα, αυτά τα χαμηλά ανακλαστικά της στην υπεράσπιση της δημόσιας αρετής, οι αιτίες των νοσηρών καυγάδων και των διασπαστικών μικροεγωϊσμών της γιατί ‘αργία μήτηρ κακίας’, γιατί ο στρατιώτης που δεν πολεμά ή μάχεται με ανεμόμυλους παχαίνει και εκφυλίζεται. Μια Αριστερά που προχωράει προδοτικά την ώρα της μεγάλης μάχης στον κατακερματισμό της είναι και αυτή σύμπτωμα και τμήμα μιας αθεράπευτα άρρωστης κοινωνίας.

http://roides.wordpress.com

Εμπρός της γης οι κολασμένοι...

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

Σε ένα λαό που αγωνίζεται για την ελευθερία του... Και έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο καθημερινά...

To υπό ελληνική σημαία φορτηγό πλοίο «Ελεύθερη Μεσόγειος» με 22 Έλληνες επιβαίνοντες, που συμμετείχε στη διεθνή αποστολή Freedom Flotilla μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια δέχτηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας 31/5 πειρατική επίθεση από πάνοπλους Ισραηλινούς κομάντο στα διεθνή ύδατα. Λίγη ώρα νωρίτερα το επιβατηγό πλοίο «Σφενδόνη», όπου επίσης επέβαιναν Έλληνες, όπως και τα υπόλοιπα 4 σκάφη της αποστολής είχαν δεχθεί παρόμοια βίαιη επίθεση. Έγινε χρήση πραγματικών πυρών, δολοφονήθηκαν άπλοι πολίτες. Οι Ισραηλινοί κομάντο με προτεταγμένα τα όπλα εφόρμησαν στα πλοία, χτύπησαν βάναυσα Έλληνες επιβαίνοντες ασκώντας σωματική βία και χρησιμοποιώντας όπλα ηλεκτροσοκ, τους έδεσαν με χειροπέδες, τους έσυραν με αγριότητα στο κατάστρωμα.

Η βιαιότητα των Ισραηλινών συνεχίστηκε και στο λιμάνι του Ashdod που οδηγήθηκαν πλοία και επιβαίνοντες, όπου Έλληνες ξυλοκοπήθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα και 3 από αυτούς μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ή σε ξεχωριστούς χώρους κράτησης. Οι Έλληνες και Ελληνίδες που βρισκόμαστε παράνομα κρατούμενοι στις Ισραηλινές φυλακές αρνούμαστε να δεχτούμε να υπογράψουμε οποιαδήποτε δήλωση που μας ζητά το κράτος – πειρατής. Καταγγέλουμε απερίφραστα τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η διεθνής αποστολή. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να διακόψει κάθε διπλωματική σχέση με το Ισραήλ, το κράτος - πειρατή που καταργεί 5.000 χρόνια ελεύθερης ναυσιπλοϊας στη Μεσόγειο.

Δηλώνουμε ότι όσο η Γάζα είναι αποκλεισμένη, όσο η Παλαιστίνη υπό κατοχή, όσο η διεθνής κοινότητα δεν τολμά να επιβάλλει στο Ισραήλ τη διεθνή νομιμότητα και τις διεθνείς αποφάσεις, εμείς θα συνεχίσουμε να ετοιμάζουμε νέες αποστολές και να πλέουμε προς τα νερά της Γάζας. Μέχρις ότου το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησαν οι Ισραηλινοί στον 21ο αιώνα, να πάψει να υπάρχει.

Τρίτη 1 Ιούνη 2010

Φυλακές Μπερσεμπά, Ισραήλ

υπογράφοντες

Οι 20 της τηλεφωνικής λίστας

Οι 6 γυναίκες

Καρυπίδης Γιάννης

Μπούκος Θόδωρος

Γ.Κ.

Δευτέρα 31 Μαΐου 2010

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ»

Τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Μαίου, στις 4:50, ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού, επιβαίνοντας σε ελικόπτερα και φουσκωτά σκάφη επιτέθηκαν ενάντια στα σκάφη του Στόλου της Ελευθερίας, κάνοντας χρήση πραγματικών πυρών.

Το αποτέλεσμα της πειρατικής αυτής επίθεσης, που έγινε σε διεθνή χωρικά ύδατα, 80 ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ και της Γάζας, ήταν τουλάχιστον 2 νεκροί και περισσότεροι από 30 τραυματίες, κυρίως στο τουρκικό σκάφος Mavi- Marmara.

Καταγγέλλουμε το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ για μια ακόμη πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από τουλάχιστον 50 χώρες που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιορκημένη Γάζα.

Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να προστατεύσει τη ζωή και την ασφάλεια ελλήνων πολιτών που επέβαιναν σε σκάφη που έφεραν την ελληνική σημαία, αλλά συνεχίζει τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ, την ίδια στιγμή που αυτό καταλαμβάνει ελληνικό έδαφος και κακοποιεί έλληνες πολίτες. Ελληνες επιβαίνοντες, μέλη της ελληνικής αποστολής και εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για την Γάζα» καλούσαν στο Υπουργείο Εξωτερικών και έβρισκαν τα τηλέφωνα κλειστά.

Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση:

να ενεργήσει για την άμεση απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων και την επιστροφή των σκαφών του Στόλου της Ελευθερίας

να κλείσει την πρεσβεία του Ισραήλ

να σταματήσει τις ελληνοισραηλινές ασκήσεις, να διακόψει κάθε σχέση με το κράτος-τρομοκράτη.

Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας σήμερα, στις 7μμ έξω από την ισραηλινή πρεσβεία.

Παρασκευή 28 Μαΐου 2010

Ο κ. Σημίτης αγανακτεί

O tempora o mores!

Μάθημα υποκρισίας προς το λαό και τη νεολαία

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Ο κ. Σημίτης, πρώην πρωθυπουργός που ο διορισμένος από αυτόν διάδοχός του τον πέταξε έξω από το κόμμα, εξερράγη κατά του κ. Μαντέλη, ενός προσώπου το οποίο επέλεξε ως υπουργό και προστάτευσε (μαζί με ολόκληρο συρφετό ομοίων του) με ειδικό νόμο. Δεν θεωρεί πως έχει κάποια ευθύνη για αυτά τα δυο. Ήταν απότοκα ρομαντικής αφέλειας και πολιτικής αμέλειας. Μέχρι την τελευταία στιγμή πίστευε πως τα καταγγελλόμενα ήταν ανυπόστατα. Είναι η δεύτερη φορά που προδίδεται από κάποιο στενό του συνεργάτη. Ο κ. Τσουκάτος τον έχει καταγγείλει έμμεσα ως αποδέκτη της δικής του δωροδοκίας. Όχι αυτόν ακριβώς αλλά το κόμμα του οποίου ηγείτο. Ο κ. Σημίτης δεν θεώρησε απαραίτητο να τον μηνύσει, να ξεκαθαρίσει επιτέλους πως το κόμμα του δεν λαδωνόταν ή έστω πως ο ίδιος δεν το εγνώριζε. Λογικά θα έπρεπε να είναι γι’ αυτόν θέμα τιμής. Η ψυχραιμία του και η αδιαφορία του για την προκλητική ατιμωρησία αυτού που τον πρόδωσε είναι ανεξήγητη. Γιατί ο κ. Τσουκάτος δεν απολαμβάνει της υπουργικής ασυλίας. Μπορούσε να είχε κάτσει το σκαμνί. Οι “μηδενικές ανοχές” το “όλα στο φως”, τα “ματώματα” και τα μαχαίρια στο κόκκαλο, αφορούν μόνο τα κλεφτρόνια της πλατείας Ομονοίας.

Ο κ. Σημίτης υπήρξε ανατριχιαστικά λίγος. Αναρωτιέμαι αν κάποιος πλούσιος μεγαλοαστός όπως αυτός, που πήρε καλή αγωγή και παιδεία, πανεπιστημιακός καθηγητής, αγωνιστής κατά της Δικτατορίας, κυβέρνησε με τέτοιο τρόπο, άτολμα, άνευρα, χωρίς φαντασία, συντηρητικά και μέσα σε σκάνδαλα του πολιτικού του περίγυρου, τι μας περιμένει όταν την πρωθυπουργία πάρει η γενιά των απολίτικων τεχνοκρατών του ΠΑΣΟΚ τα κολλεγιόπαιδα οι φίλοι του γιού του σημερινού πρωθυπουργού και οι παρέες των παιδιών των κ.κ. Γερουλάνου, Πεταλωτή , Δρούτσα.κλπ Ακόμη και η διαφημισμένη λογιστική του επάρκεια αποδείχτηκε τόσο πλαστή όσο και η “ισχυρή Ελλάδα” που λάνσαρε στα διαφημιστικά προεκλογικά του σποτ, τόσο αληθινή όσο και οι εξαφανισμένες κρεατοελιές από τις ρετουσαρισμένες φωτογραφίες του..

Τι να πρωτοκαταλογίσει κανείς στον κ. Σημίτη; Το παραδικαστικό κύκλωμα διαπλεγμένο με τα αμαρτωλά ράσα που θέριεψε επί των ημερών του; Τη συγκάλυψη των φοροκλοπών της ζάπλουτης Εκκλσίας στα παγκάρια; Την πλήρη φοροαπαλλαγή τους από το 35% προεκλογικά το 2004 με το επιχείρημα κλέβουν που κλέβουν ας τους απαλλάξουμε από τον κόπο κι ας νομιμοποιήσουμε την κλοπή; Την ψευτοσύγκρουσή του με τον Χουντόδουλο για κάτι το αυτονόητο που το επέβαλε η Ε.Ε. Και θα το έκανε και η ΝΔ δια του υπουργού Δικαιοσύνης του κ. Μάνου, αν έπαιρνε την εξουσία; Ήταν τόσο προκλητική η αδιαφορία του κ. Σημίτη για κάθαρση στην Εκκλησία, τόσο ψεύτικη η πίστη του στο ατομικό δικαίωμα της μη αναγραφής του θρησκεύματος, τόσο υπόθεση στημένης θεατρικής παράστασης η σύγκρουση με την ηθικά έκθετη και ευάλωτη Ιεραρχία, που όταν ο κ. Καραμανλής πήρε την Εξουσία και δεν τίμησε την υπογραφή του για Δημοψήφισμα σχετικά με τις ταυτότητες ο κ. Σημίτης τήρησε την ομερτά και δεν βγήκε να τον ξεμπροστιάσει αυτόν και τον αρχιταρτούφο και σκανδαλοποιό αρχιεπίσκοπό του για το απίστευτο καραγκιοζιλίκι και ρεσιτάλ υποκρισίας που έστησαν. Δεν τα επισημαίνω αυτά πιστός στις εμμονές του μπλογκ αλλά επειδή ο καθένας καταλαβαίνει πως εκσυγχρονισμός της Ελλάδας χωρίς χτύπημα της ισλαμικών διαστάσεων ορθόδοξης θρησκοληψίας και φαρισαϊσμού δεν γίνεται.

Ο κ. Σημίτης εμφανίστηκε ως εκσυγχρονιστής. Δεν αποτόλμησε όμως στοιχειώδεις μεταρρυθμίσεις υπέρ των δικαιωμάτων ομάδων όπως οι ομοφυλόφιλοι, οι μειονοτικοί της Θράκης (με εξαίρεση την μερική κατάργηση του κατάπτυστου άρθρου 19), οι μετανάστες, τα ΑΜΕΑ, οι ναρκομανείς, οι φυλακισμένοι, οι ψυχασθενείς. Ο άθλιος νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών τον οποίο ψήφισε μαζί με τους κ.κ. ΓΑΠ και Βενιζέλο, θα αποτελεί το ανεξίτηλο ηθικό του στίγμα. Το αθέλητο σύρσιμό του στην οργάνωση της προκλητικής και επιζήμιας από κάθε πλευρά φιέστας των Ολυμπιακών αγώνων υπήρξε νομίζω το πολιτικό του Βατερλώ που αμαύρωσε εμβληματικά την πολιτική του πορεία. Η συνέχιση της παράνοιας των υπερεξοπλισμών, τους οποίους παλιότερα είχε καταγγείλει είναι η χαριστική βολή στην αξιοπιστία του.

Θα μπορούσε κανείς να απαριθμήσει πολλά ακόμη αλλά δεν αξίζει τον κόπο. Νομίζω πως το μόνο που μπορεί πλέον να κάνει ο κ. Σημίτης, αφού κανείς παράγων της Γαλανόλευκης Μπανανίας του ΔΝΤ δεν θα τον καλέσει όπως όλα δείχνουν να απολογηθεί, είναι να πάψει να μας θυμίζει την ύπαρξή του. Να του αναγνωρίσουμε όμως πως εγκαινίασε έναν τρόπο φυγής από την πολιτική, δίνοντας την σκυτάλη στον κ. Καραμανλή που τον εμπλούτισε με στοιχεία φάρσας και στον ΓΑΠ που νομίζω πως θα κάνει την πιο θεαματική αποχώρηση.

http://roides.wordpress.com

Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

A. Rocos.....

O Roco και οι άλλοι (Γ. Μαρκόπουλος - Γ. Σκούρτης)

Αφιερωμένο λοιπόν στον Ρόκο και τους άλλους και σε εμάς που μας βλέπω "Μετανάστες"...

" ...Ήμουν εγώ κι ο Κωνσταντής, ο Πάμπλο και ο Ρόκο…....ήμουν εγώ και ο σκύλος μου που έκλαιγε τον Ρόκο..."

Τετάρτη 19 Μαΐου 2010

Χωρίς Φραγμό...

Καλή σας μέρα από το Έσσεξ...
Μέσα σε όλα συγκλονιστικά που συμβαίνουν στην Ελλάδα να σας ενημερώσω και λίγο για αυτά που τρέχουν εδώ και αφορούν τους περισσότερους από εμάς.
Η γενικότερη επίθεση που γίνεται στις ανθρωπιστικές σπουδές και στη θεωρία έφτασε σε σημείο που πλέον δεν χρειάζονται ούτε επιχειρήματα πολιτικώς ορθά για να συντελεστεί η επίθεση ... Το κέντρο φιλοσοφίας στο Middlesex λοιπόν κλείνει γατί όπως δήλωσαν οι διαχειριστές του πανεπιστημίου it "made no 'measurable' contribution to the University".. Και φανταστείτε ότι το συγκεκριμένο κέντρο είχε 'σκοράρει' πολύ ψηλά στις ακαδημαϊκές αξιολογήσεις έρευνας πριν 2 χρόνια ... Τα περι
contribution αναφέρονται αποκλειστικά -και χυδαία- στον άμεσο οικονομικό υπολογισμό του τι το πανεπιστήμιο 'βγάζει' από το συγκεκριμένο τμήμα... Το Middlesex παρεμπιπτόντως είναι από τους σημαντικούς πυρήνες ηπειρωτικής φιλοσοφίας αλλά και ριζοσπαστικής θεωρίας στην Αγγλία...(Σημαντική όαση, δηλαδή, στην έρημο του στεγνού εμπειρισμού και της αναλυτικο-φιλοσοφικής απολυτότητας που κυριαρχεί εδώ).

Τα παιδιά στο Middlesex με υποστήριξη των διδασκόντων και παρά τις προσπάθεις του πανεπιστημίου να τους διαχωρίσει προχώρησαν σε μια -ηρωική για τα Αγγλικά δεδομένα- κατάληψη 12 ημερών η οποία προέκυψε αρχικά σαν κατάληψη αίθουσας συνεδριάσεων ως αντίδραση στην αρνηση του Chancellor να τους δει και σταδιακά διογκώθηκε σε συμμετοχή και υποστήριξη μετατρεπόμενη στην κατάληψη ολόκληρου του κτιρίου διοικητικών υπηρεσιών.. Έληξε την Παρασκευή (μετά από απειλή μηνύσεων και βίαιης εκκένωσης) και χθές είχαμε κάποιους εδώ στο ¨Εσσεξ που ήρθαν για ενημέρωση... Τέλος πάντων για να μή σας κουράζω η όλη ιδέα είναι οτι η υπόθεση του Middlesex θα μπορούσε να λειτουργήσει διπλά.. Αφενός ως μια αφορμή για διάχυση της συζήτησης και τη συσπείρωσης κατά της επίθεσης που οι ανθρωπιστικές σπουδές, η ποιοτική έρευνα και η ριζοσπαστική θεωρία δέχονται σε όλη την Ευρώπη, και αφετέρου να ασκηθεί μια πίεση από το διεθνή ακαδημαϊκό χώρο εφόσον το πανεπιστήμιο 'κόπτεται' για την εικόνα του στο εξωτερικό μια και τώρα τελευταία επενδύει στο franchising όπως το λέω ή τέλος πάντων στις διεθνείς συνεργασίες όπως το λένε.

Εδώ είναι το petition
http://www.gopetition.com/petitions/save-middlesex-philosophy.html

και εδώ η υποστήριξη από διάφορους 'γνωστούς' μας!
http://www.guardian.co.uk/education/2010/may/07/philosophy-cuts-closures-middlesex-university

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Ποιήματα

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Επαναστάσεις ντυμένες υπηρέτριες

Υπ’ ατμόν να ζωστούν τα όπλα εναντίον….

Ελαιοτραφείς πολιτικοί τα λόγια τους

Σαν Κυριακή βράδυ φωτίζουν……

Πίσω απ’ τα απροσπέλαστα

χάρτινα κάγκελα που τον ήλιο κρύβουν

Μεγαλεία μας χάρισαν αφειδώς

Μα στέρησαν το χαμόγελο………


ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Χάθηκε η ασφάλεια των τοίχων

Εξανεμίστηκε των χρημάτων η θαλπωρή

Άοπλοι στην βία βαδίζουμε μονάχοι

Διαδηλώνοντας μαζί…..

Αποστρέφομαι χαμερπείς πολιτικούς

Όσους χασομεράνε στα στέκια καλών περιοχών

Σοβαροφανείς μεσ’ το λινό κουστούμι τους

Αφήνοντας ένα στενό χαμόγελο ως ανακλαστικό

Για λόγους ψηφοθηρικούς. Πόσο έξω πέσαμε…

Όσο τα λεφτά που κλέψανε!


ΕΛΠΙΔΕΣ

Αναθυμιάσεις απογοητεύσεων

βαραίνουν την ατμόσφαιρα

Νεκρές πέφτουν οι στάχτες

ήχος της φωτιάς στα αυτιά μας

Η λεχώνα κοινωνία γέννησε ελπίδες

Ευθύνες να αναθρέψουμε τα νεογνά

Μεγαλώνοντας μην γίνουν τέρατα!


ΚΥΚΛΟΣ

Βασισμένος στο τυπικό

νεανικών χρόνων

Προσμένεις ευτυχία

βυζαίνοντας το δάχτυλο

Αντί για γάλα μάταια

βγαίνει σάλιο

Η φλόγα του πάθους

ενός σπίρτου καίγεται

μέσα στον χρόνο

Αυτοκαταστροφικά

Της νιότης αέναη τάση απόδρασης

Στενό πύργο της Βαβέλ

Δικό τους ναό έχτισαν

Το καινούριο γέννησαν

μα σαν την Μήδεια

έφαγαν το παιδί τους

Βορρά στην οργή νέων πεινασμένων

Ο χρόνος πασπάλισε με σκόνη

όνειρα της νιότης

Σαν μάννα εξ’ ουρανού

περιμένουν μια άλλη γενιά

να τους σκοτώσει!


Μανώλης Κιαγιάς

μέτρα που είχαν προαποφασιστεί… (με, ή χωρίς κρίση)

Το παραπάνω μότο ή υπότιτλος ή εισαγωγή, είναι εν ολίγοις το «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» που ανακοινώθηκε και συνεχίζει να ανακοινώνεται με ρυθμούς σταθερούς, επαναλαμβανόμενους. Κλασική η συμπεριφορά της Ενοχής.

Η ανακοίνωση για να «σωθεί» η εθνική οικονομία, είναι ουσιαστικά η διαφήμιση της ύφεσης, της μείωσης των δημοσίων δαπανών και η άνοδος του δημοσίου χρέους στο 150% του ΑΕΠ στο τέλος της τριετίας ή τετραετίας. Μετά από αυτή την περίοδο και με βάση τα λόγια του πρωθυπουργού στη βουλή, η «Ελλάδα θα αναγεννηθεί» -όπως ο φοίνικας από τις στάχτες του

- Τι κι αν ο πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής) κ. Θανάσης Τσακανίκας, αλλά και τόσοι άλλοι δηλώνουν ότι «το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης είναι πρόβλημα πόρων και όχι πρόβλημα υψηλών παροχών. Άλλωστε- όπως ο ίδιος παρατηρεί- το 65% των συνταξιούχων λαμβάνουν συντάξεις κάτω από 700 ευρώ».

- Τι κι αν η ασυνέπεια του κράτους στη χρηματοδότηση του συστήματος με βάση τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του, δηλαδή τριμερή χρηματοδότηση 1% του ΑΕΠ για το ΙΚΑ κ.λπ., οδήγησε το χρέος του Δημοσίου προς τα Ταμεία στις 31/12/2009 στο ύψος των 7 δισ. ευρώ, ενώ μόνο η οφειλή για το ΙΚΑ ήταν 5,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή το ίδιο το επίσημο Κράτος συνέβαλε σε αυτό το χάλι. Τυχαίο;

- Τι κι αν η εισφοροδιαφυγή αποτελεί περίπου το 30% των εσόδων (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) και σημαίνει απώλειες 3,5 δισ. ευρώ ετησίως. Η εισφοροδιαφυγή για το σύνολο των Ταμείων αγγίζει το ποσό των 8 δισ. ευρώ. (Αλήθεια ποια τα συγκεκριμένα μέτρα που ανακοινώθηκαν γι’ αυτό το ζήτημα; ). Την ίδια στιγμή που…

- Οι συνολικές δαπάνες για υγειονομική περίθαλψη φτάνουν τα 11 δισ. ευρώ ετησίως. Οι απώλειες για τα Ταμεία από τους Κλάδους Υγείας ανέρχονται περίπου στα 3,5 δισ. ευρώ ετησίως. Δεν θα έπρεπε πρωτίστως να κάνουν κάτι για την είσπραξη της Δημόσιας οφειλής και της Ιδιωτικής φοροδιαφυγής πριν αρχίσουν το νοικοκύρεμα, γιατί το ασφαλιστικό μας έχει όντως πρόβλημα, δεν είναι υγιές, αλλά τι είναι σε αυτή τη χώρα…

- Τι κι αν (εδώ δεν μιλά κανείς, η ομερτά στο απόγειό της) δεν έχουν γίνει ενέργειες για το Μεγάλο παιχνίδι των Δομημένων Ομολόγων, τόσος θόρυβος έγινε, γιατί σιωπούν τα τύμπανα τώρα, σε ώρες «εθνικού κινδύνου» και δεν ανακινούν το μέγιστο αυτό σκάνδαλο, ισάξιο με Βατοπέδια, Ζήμενς, υποβρύχια κλπ. κλπ.; Που βρίσκεται το θέμα, τι κάνει η αδέκαστη Δικαιοσύνη. Τόσα δισεκατομμύρια πέρασαν από τις οθόνες της εθνικής μας αποβλάκωσης.

- Τι αν δεν έχουν ακόμη κυνηγήσει τους συγκεκριμένους (άγνωστους) ιδιώτες που οφείλουν (31.3.2010) στο ΙΚΑ 5 δις. και στον ΟΑΕΕ 3,6 δις.;

- Τι κι αν το μέσο όριο συνταξιοδότησης στην Ευρώπη είναι 61,1 έτη, ενώ στη χώρα μας είναι (2003) 62,7… Θα μου πείτε φταίνει οι «υμέτεροι» που κάποιοι συνταξιοδοτούνται στα… 45, τότε κάντε κάτι γι’ αυτό το ζήτημα, γιατί να πληρώσουν ροσφέτια, λαμογιές δεκαετιών αθώοι. (“Τα Νέα 8 Μαΐου ’10″)

Με όλες τις παραπάνω επισημάνσεις και ηθελημένες εγκληματικές «εκκρεμότητες», δικαιούμαστε να συμπεράνουμε ότι: Η μείωση μισθών και συντάξεων, το ψαλίδισμα όλων των κεκτημένων εργατικών δικαιωμάτων, όλες οι αντιλαϊκές νομοθετικές αποφάσεις, ήταν προσχεδιασμένες να γίνουν, είτε η χώρα διέρχετο κρίση είτε όχι.

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, κι ο κλήρος απλά έλαχε σε μια σοσιαλδημοκρατικού τύπου κυβέρνηση να μας τις ανακοινώσει.

Ποια άλλη μπορεί να είναι η αλήθεια, όταν σχεδόν στο σύνολό τους τα μέτρα εξυγίανσης έχουν παρθεί προς μία μόνο ταξική κατεύθυνση.

Αφήνω στον «Ιό» την απάντηση, όχι πως χρειάζεται ιδιαίτερη ευχέρεια ανάλυσης…
«Τι άλλο είναι τα μέτρα για τις περικοπές μισθών και συντάξεων, για την παράταση του εργάσιμου βίου με όλο και χειρότερες ιατροφαρμακευτικές υπηρεσίες; Ποιόν ωφελούν τα διατάγματα για τις μαζικές απολύσεις πολλών χιλιάδων συμβασιούχων του δημοσίου τομέα και της αυτοδιοίκησης (και με τον “Καλλικράτη”), για τη διευκόλυνση των απολύσεων με ελάχιστες αποζημιώσεις στον ιδιωτικό τομέα, για την επιβολή των “ευέλικτων μορφών” φτηνότερης και ουσιαστικά ανασφάλιστης εργασίας; Τι θα φέρει η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, η διαμόρφωση του βασικού μισθού των νέων στα 540 ευρώ το μήνα; Η απάντηση δεν είναι δύσκολη: ύφεση συν ανεργία συν φτηνή και επισφαλή εργασία ίσον κι άλλη ύφεση, φτώχεια και ανεργία συν κατακερματισμό της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Και, φυσικά, κλιμάκωση της εγκληματικότητας.»

Πηγή: http://roides.wordpress.com/

Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Κανείς δεν προτείνει τίποτα...

Μία από τις τετρημένες ατάκες, των ΜΜΕ κυρίως, είναι ότι για την τρέχουσα κρίση το ΔΝΤ και η φτώχια που θα φέρει είναι μονόδρομος και ότι οι αντιδρώντες δεν προτείνουν κάτι άλλο αλλά φωνασκούν. Είναι όμως έτσι? Δεν προτείνει ή απλά φιμώνεται από τα ΜΜΕ. Στα ελληνικά ΜΜΕ είμαστε υποχρεωμένοι να ακούμε αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση (Παπαντωνίου, Αλογοσκούφη κλπ), τους συνήθεις αγαπημένους του ραδιοτηλεοπτικού κατεστημένου Ανδριανόπουλο, Μάνο για τους οποίους για όλα φταίει ο δημόσιος τομέας και τους αδαείς και εγκάθετους δημοσιογράφους. Άραγε τα ονόματα Βεργόπουλος, Δραγασάκης, Λαπαβίτσας, Πελαγίδης, Αρέστης, Μαρκέτος και πολλά ακόμα μας λένε κάτι? Όχι και πολλά αφού τα ελληνικά ΜΜΕ είτε τους αποκλείουν είτε τους προβάλλουν ελάχιστα. Λύσεις έχουν προταθεί από προοδευτικούς οικονομολόγους και δεν υπάρχουν μόνο οι Ανδριανόπουλοι.

Από τις ελάχιστες εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση που ξεχωρίζει είναι οι «Ανιχνεύσεις» στην ΕΤ3. Στην εκπομπή αυτή ήταν καλεσμένος ο Ανδριανόπουλος (κλασικά) αλλά απέναντι του δεν είχε ούτε αδαείς και πουλημένους δημοσιογράφους, ούτε βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ούτε ομόσταυλούς του οικονομολόγους. Είχε σοβαρούς ακαδημαϊκούς.

When facts talk, shit walks…Παραφράζοντας την γιάπικη αμερικανική ατάκα αναφέρω κάποιες παρατηρήσεις του Βεργόπουλου καλεσμένου στην εν λόγω εκπομπή που αποστόμωσε τον φίλτατο Ανδριανόπουλο

1. Σύμφωνα με πρόσφατες ξένες μελέτες ο δημόσιος τομέας διογκώνεται όταν ιδιωτικός τομέας αδυνατεί να εκπληρώσει την αποστολή του. Συνεπώς η υπερδιόγκωση του ελληνικού δημοσίου οφείλεται εν πολλοίς και στις εγγενείς αδυναμίες του ελληνικού ιδιωτικού τομέα. Ενός τομέα που δρα κατά κύριο λόγω παρασιτικά προσκολλημένος και εξαρτημένος σε δημόσιες προμήθειες χωρίς σοβαρές και μακροχρόνιες επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες, σε εκπαίδευση του εργατικού δυναμικού, φοροδιαφεύγοντας και εισφοροκλέπτοντας. Ο Έλληνας επιχειρηματίας ενδιαφέρεται για την βραχυπρόθεσμη αρπαχτή και όχι για μακροχρόνιες στρατηγικές.
2. Στην Ελλάδα οι δαπάνες για μισθούς δημοσίων υπαλλήλων αντιστοιχούν στο 15% του Α.Ε.Π. σε αντίθεση με μέσο όρο της Ευρώπης που είναι 20%...ενώ το ποσοστό αυτό στην Γαλλία φτάνει το 25% και στη Σουηδία το 30%. Συνεπώς ναι μεν η Ελλάδα μπορεί να έχει σχετικά περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά αυτοί «επιβαρύνουν» μισθολογικά τη χώρα λιγότερο από τις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες.
3. Το παράδοξο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας: αντί να δανείζει απ’ευθείας τα κράτη μέλη με 1% (όπως κάνει κάθε κεντρική τράπεζα π.χ. Αμερικής, Αγγλίας, Ιαπωνίας, Κίνας κλπ) ανακυκλώνει το χρήμα μέσω των ιδιωτικών τραπεζών. Δηλαδή δεν δανείζει απευθείας τα κράτη αλλά δανείζει τις εμπορικές τράπεζες οι οποίες τις καταθέτουν ως εγγυήσεις-εξασφαλίσεις κρατικά ομόλογα. Έτσι διενεργείται μία αισχρή κερδοσκοπία εις βάρος των λαών της Ευρώπης. Η ΕΚΤ δανείζει τις εμπορικές τράπεζες με 1% και αυτές δανείζουν τα κράτη κατά το δοκούν…την Γερμανία με 3%, την Πορτογαλία με 6%, την Ελλάδα με 10%. Έτσι οι ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες βγάζουν σημαντικές προμήθειες τα κράτη πλήττονται και καταντάνε έρμαια των χρηματοπιστωτικών εταιριών.

Αυτά τα ολίγα για το αν υπάρχει και άλλη φωνή ή όχι…..